Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [..], wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, nakazał inwestorowi K. W. wykonanie rozbiórki obiektu tymczasowego konstrukcji drewnianej o wymiarach [...], ustawionego na wyodrębnionym terenie działki nr [...], przy, bez pozwolenia stosownego organu, z uwagi na brak możliwości jego legalizacji.
Powyższą decyzję utrzymał w mocy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [..] r., a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny, prawomocnym wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 955/14, oddalił wniesioną skargę.
Ponieważ zobowiązana nie wykonała dobrowolnie nałożonego powyższą decyzją obowiązku, organ powiatowy upomnieniem z dnia [..]., znak: [...] wezwał K. W. do jego wykonania.
Pomimo upomnienia obowiązek nie został wykonany, dlatego też PINB, wszczął egzekucję administracyjną, doręczając zobowiązanej w dniu [...] r. tytuł wykonawczy z dnia [...].
W związku z powyższym, zobowiązana zgłosiła do organu powiatowego zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez ww. organ, podnosząc, że nie jest właścicielem przedmiotowego obiektu, zatem nie może wykonać jego rozbiórki.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2015 r., wydanym na podstawie art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2014.1619 ze zm.), nie uwzględnił zarzutów K. W., bowiem sama skarżąca w dniu kontroli przeprowadzonej w dniu 17 października 2013 r. wskazała siebie jako inwestora przedmiotowego obiektu.
Zażalenie na powyższe postanowienie PINB wniosła skarżąca podnosząc, że nie może wykonać przedmiotowego nakazu rozbiórki, ponieważ "użytkowanie nie ma cech posiadania samoistnego, co pozwalałoby do władania tym obiektem jako właściciel oraz decydowania o losie tego obiektu."
K. W. twierdzi ponadto, że nie wybudowała przedmiotowego obiektu, nie jest jego właścicielem i "użytkuje ten obiekt po poprzednim właścicielu," zatem jako podstawę zarzutu zgłasza błąd co do osoby zobowiązanego.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art 144 K.p.a., art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (zwanej dalej u.p.e.a.) i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżąca oparła zarzut na art. 33 § 1 pkt 4 u.p.e.a., który stanowi, że podstawą zarzutu może być błąd co do osoby zobowiązanego.
Zdaniem organu zarzut okazał się nietrafny, bowiem ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu sporządzonego podczas oględzin Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [..]. na terenie działki nr [..] położonej się wynika, że K. W. oświadczyła, że właścicielem przedmiotowej działki jest - Spółka A., z którym zawarła umowę dzierżawy części powyższej działki oznaczonej nr [..], do dnia [..] i samowolnie ustawiła na niej w [..]r., min. nietrwale powiązany z gruntem obiekt, tj. wiatę konstrukcji drewnianej o rozpiętości [..] m.
Nakaz określony w decyzji, o których mową w art. 48 prawa budowlanego, w pierwszej kolejności powinien być skierowany do inwestora, który jest sprawcą samowoli budowlanej. W pierwszej kolejności przedmiotowymi obowiązkami obciążony jest inwestor mający tytuł prawny do obiektu, a dopiero w drugiej kolejności właściciel lub działający w jego imieniu zarządca (wyrok NSA z dnia 23 lipca 2009r., sygn. akt II OSK 1234/08).
Organ zauważył, że w trakcie postępowania sądowego w sprawie nakazu rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego, skarżąca nie podniosła zarzutu, że nie jest inwestorem tego obiektu budowlanego. Za uzasadnione uznał też organ egzekwowanie obowiązku rozbiórki od skarżącej jako sprawcy samowoli budowlanej i podmiotu faktycznie władającym wyodrębnionym terenem działki nr [..] jako jej dzierżawca oraz osoby będącej adresatem ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę.
W skardze K. W. wniosła o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako naruszającego prawo poprzez "niewykonanie obowiązków prawa, a mianowicie nie wykonanie obowiązku zbadania przedstawionej sprawy, na tyle wyczerpująco i właściwie pod względem zgodności ze stosowanymi przepisami, interpretacjami właściwych urzędów, zasadności co do osoby adresata przedmiotu decyzji aby nie było wątpliwości i poczucia skrzywdzenia jednej ze stron postępowania, niewłaściwą decyzją".
W uzasadnieniu skarżąca wywodziła, że nie jest właścicielką terenu, na którym znajduje się wiata, a jedynie dzierżawcą. Podniosła, że wiata została wybudowana zanim zawarła umowę dzierżawy, a zatem nie mogła być inwestorem. Protokół, w którym wskazano, że była inwestorem podpisała nieświadomie jako osoba obecna w trakcie oględzin działki nr [..]. Okoliczność ta nie była badana przez sąd ponieważ została przez nią ujawniona później niż zakończyło się postępowanie sądowe w tej sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że nie narusza ono prawa, a podniesione w skardze zarzuty okazały się nietrafne.
Skarżąca została zobowiązana do rozbiórki obiektu tymczasowego – wiaty konstrukcji drewnianej o rozpiętości [..] m, ustawionej na wyodrębnionym terenie działki nr [...]. Decyzja nakazująca rozbiórkę jest ostateczna. Skarżąca była wzywana przez organ powiatowy do wykonania obowiązku rozbiórki orzeczonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] r. W związku z faktem, iż obowiązek nie został wykonany organ wszczął postępowanie egzekucyjne.
Na podstawie art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.), dalej "u.p.e.a." organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Organem egzekucyjnym jest, stosownie do art. 1a pkt 7 u.p.e.a. organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków. Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych w imieniu własnym decyzji i postanowień.
Stosownie do treści art. 33 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być między innymi:
- - wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku,
- - odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej,
- - błąd co do osoby zobowiązanej,
- - niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym,
- - niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego,
- - zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego.
Skarżąca podniosła zarzut wynikający z treści art. 33 § 1 pkt 4 u.p.e.a., tj. błąd co do osoby zobowiązanego
Sąd nie uznał za zasadne zarzutów odnoszących się do błędnego określenia strony postępowania egzekucyjnego i uznał stanowisko organu za prawidłowe.
W pierwszej kolejności wskazać bowiem należy, że ocena zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego obejmuje również badanie, czy postępowanie zostało wszczęte wobec prawidłowo określonej strony postępowania, a zatem wobec osoby, która jest zobowiązana do określonego zachowania, które to zachowanie (działanie, zaniechanie) organ chce wyegzekwować. Osobą zobowiązaną jest więc adresat decyzji nakładającej obowiązek określonego działania, który to obowiązek jest egzekwowany w niniejszym postępowaniu.
Za punkt wyjścia zatem należało przyjąć istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji nakładającej na skarżącą obowiązek, który nie został wykonany. Poza sporem pozostaje okoliczność, iż skarżąca została zobowiązana decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do dokonania rozbiórki obiektu tymczasowego – wiaty konstrukcji drewnianej o rozpiętości [..], ustawionej na wyodrębnionym terenie działki nr [...], bez pozwolenia właściwego organu. Decyzja jest ostateczna, a więc i wykonalna, co oznacza, że może być egzekwowana w drodze egzekucji. Zaznaczyć należy, co słusznie zauważył również organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że w postępowaniu egzekucyjnym merytoryczna zasadność nałożenia obowiązku, który jest egzekwowany nie jest badana.
Zasadność nałożenia obowiązku rozbiórki w niniejszej sprawie była przedmiotem postępowania administracyjnego, które zakończyło się wydaniem decyzji badanej następnie przez organ odwoławczy i wojewódzki sąd administracyjny. W postępowaniu tym była również badana kwestia prawidłowego określenia strony postępowania. Decyzja nakazująca rozbiórkę jest ostateczna. W tych okolicznościach zarzuty odnoszące się do niewłaściwego oznaczenia strony nie mogły być uwzględnione.
Z tych względów sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.