Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 149/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J.C. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1011/12 oraz pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2015 r.
Pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. J.C. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Marii Mysiak od dalszego rozpoznawania niniejszej sprawy, ponieważ ww. Sędzia "pisze matactwa i urojenia, a także stosuje instrumentalną wykładnię prawa".
W dniu 5 maja 2015 r. sędzia WSA Maria Mysiak złożyła pisemne wyjaśnienie, w którym oświadczyła, że nie pozostaje ze skarżącym w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą żadne inne okoliczności, o których mowa w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do jej bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie natomiast do unormowań zawartych w art. 19 tej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić tylko wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Podkreślić należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji.
W niniejszej sprawie J.C. składając wniosek, nie wskazał takich przyczyn, wymienionych w art. 19 ustawy, które uzasadniałyby wyłączenie sędziego WSA Marii Mysiak. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że między ww. sędzią, a skarżącym zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, iż mógłby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego.
Rozpatrywany wniosek oparty jest na odczuciach wnioskodawcy, które nie znajdują oparcia w materiałach niniejszej sprawy, a zatem brak jest podstaw prawnych w ramach art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do uwzględnienia wniosku.
Sama podejrzliwość strony, jej brak zaufania co do bezstronności sędziego, czy też przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowią przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie. Subiektywne przekonanie skarżącego co do istnienia przyczyn wyłączenia sędziego, nie poparte przy tym żadnymi dowodami, nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego stosownie do art. 19 ww. ustawy (por.: postanowienie NSA z 6 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 336/14, LEX nr 1467273).
W literaturze wskazuje się, że wyłączenie sędziego nie może służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia np. odnośnie trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego. (Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego Wyd. C.H. Beck Warszawa 2011, str. 159).
Sąd rozpoznający przedmiotowy wniosek podziela przywołane powyżej poglądy.
W tych okolicznościach na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek J.C. należało oddalić.