Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w punkcie pierwszym - odrzucił skargę J.C. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SAB/Sz 1011/12, a w punkcie drugim - pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania..
Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 29). Jednocześnie w piśmie przewodnim doręczenia odpisu postanowienia, Sąd pouczył stronę o terminie i sposobie zaskarżenia powyższego orzeczenia.
W dniu [...] r. J. C. nadał w urzędzie pocztowym sporządzone przez siebie pismo z dnia 21 kwietnia 2015 r., w którym wniósł
"o stwierdzenie nieważności postępowania wobec zaocznego fałszywego postanowienia z dnia 10.04.15 ".
Pismem z dnia [...] r. Sąd wezwał J.C. do wskazania, czy powyższe pismo stanowi skargę kasacyjną od postanowienia z dnia [...] r. w zakresie pkt 1, czy też stanowi zażalenie na pkt 2 ww. postanowienia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego zobowiązania pod rygorem uznania, że pismo to stanowi skargę kasacyjną.
W odpowiedzi na powyższe zobowiązanie, skarżący w piśmie z dnia [...] r. wskazał, że wnosi "o skierowanie sprawy z urzędu do I-szego Prezesa NSA o stwierdzenie nieważności postępowania w sprawie"’.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", nie zawierają regulacji dotyczącej wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia sądu. Z uwagi na powyższe jak i rygor zawarty w zobowiązaniu Sądu z dnia 27 lipca 2015 r., pismo skarżącego z dnia 21 kwietnia 2015 r., należało potraktować jako skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia [... r.
Stosownie do treści art. 175 P.p.s.a. skarga kasacyjna, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu powyższego nie stosuje się w przypadku, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.).
Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wskazanych w art. 175 powołanej ustawy traktowana jest jako dotknięta nieusuwalnym brakiem, tzn. takim który nie podlega konwalidowaniu i uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż skarżący osobiście sporządził skargę kasacyjną na postanowienie tut. Sądu o odrzuceniu skargi.
W tym stanie rzeczy skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.