Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r.
Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji Nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia polegającego na rozbudowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] obr. [...]
Na powyższą decyzję w dniu [...] r. R. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W przedmiocie podstaw złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania, skarżący odwołał się do zarzutów skargi, tj. obrazy przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie oraz błędnym i bezpodstawnym przyjęciu, że uzgodniony projekt ustalający warunki zabudowy jest zgodny z prawem i nie będzie miał jakiegokolwiek negatywnego wpływu na życie pozostałych mieszkańców nieruchomości oraz naruszenie przepisów proceduralnych, a w szczególności art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm., zwanego dalej k.p.a.), poprzez błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji i nie wyjaśnienie wszelkich istotnych w sprawie okoliczności oraz bezpodstawne ominięcie i nieuwzględnienie zawnioskowanych przez skarżącego dowodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a, sąd może po przekazaniu mu akt sprawy wydać na wniosek skarżącego postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2008 r., II OZ 418/08, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 21 grudnia 2007 r., II SA/Kr 655/07) oraz doktrynie (zob. T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295-297) stanowiskiem, żądanie wstrzymania wykonania dotyczyć może wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
Kwestia wykonalności aktów administracyjnych dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki.
Skutków takich nie wywołuje i nie podlega wykonaniu np. decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Tym bardziej nie podlega wykonaniu rozstrzygnięcie organu współdziałającego w trybie art. 53 ust. 4 i 5 ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.) w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Tego rodzaju charakter prawny posiada zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy. W związku z powyższym nie może podlegać uwzględnieniu argumentacja przedstawiona przez stronę skarżącą w uzasadnieniu złożonego wniosku.
Należy podkreślić, że Sąd na tym etapie sprawy, nie bada zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.