Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] B. i E. S. zwrócili się do Inspektora Nadzoru Budowlanego o dokonanie kontroli budynku na sąsiedniej działce nr [...] w [...], podnosząc, iż jego właściciel dopuścił się odstępstw w bezpośrednim sąsiedztwie Ich budynku, wykuwając okna w ścianie w odległości mniejszej niż 4 m od granicy Ich posesji.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016) oraz art. 104 kpa Inspektor Nadzoru Budowlanego po przeprowadzeniu wizji lokalnej i rozpatrzeniu sprawy niewłaściwego usytuowania otworów okiennych i drzwiowych w ścianie przy granicy z sąsiednią działką budowlaną w budynku położonym na terenie dz. Nr [...] w [...] przy ul. [...] nakazał właścicielom budynku I. i B. S. oraz S. S. zamurowanie ww. otworów okiennych i drzwiowych w celu usunięcia nieprawidłowości związanych z niewłaściwym stanem technicznym przedmiotowego budynku.
W uzasadnieniu decyzji Inspektor wskazał, że w wyniku przeprowadzonej wizji lokalnej ustalono, że na działce nr [...] przy ul. [...] jest budynek mieszkalny zlokalizowany ścianą z otworami okiennymi oraz otworem drzwiowym w odległości około [...] od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...]. Z oświadczenia złożonego przez właścicieli I. i B. S. oraz przedłożonych dokumentów wynika, że przedmiotowy dom nabyli od Gminy już z ww. otworami okiennymi i drzwiowymi.
W dalszej części decyzji organ, podał, że zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego obowiązany jest utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 cyt. ustawy, tj. w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Natomiast zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 ze zm.) – budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż 4m – w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy.
W oparciu o powyższe organ wskazał, że istniejący stan faktyczny w przedmiotowej sprawie narusza przepisy § 12 cyt. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz wcześniej obwiązujące w tym zakresie uregulowania. Ponadto mając na uwadze, że przepisy Prawa budowlanego mają charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących i, że zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego właściciel lub zarządca nieruchomości ma między innymi obowiązek utrzymywania obiektu w należytym stanie technicznym, zaś jego zły stan techniczny może być efektem jego wykonania na podstawie wadliwie wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę lub skutkiem odstąpienia inwestora od ustaleń i warunków wydanego pozwolenia na budowę, przy czym naruszenie norm techniczno – budowlanych w czasie budowy obiektu ma ten skutek, że jest on od początku istnienia w nienależytym stanie technicznym, to w niniejszej sprawie należało zastosować art. 66 pkt 1 prawa budowlanego.
Końcowo organ stwierdził, że następcy prawni inwestorów uzyskując prawo własności nieruchomości, wchodzą w prawa i obowiązki wiążące się z tą nieruchomością i dlatego do nich należy kierować wszelkie rozstrzygnięcia.
Od decyzji tej odwołali się B. i I. S. oraz S. S. wnosząc o jej uchylenie podnieśli, że przedmiotowy budynek istnieje od [...] lat "w takiej konfiguracji i z takimi otworami okiennymi i drzwiowymi jak obecnie". Zarówno oni jak i ich poprzednik prawny nie prowadzili jakiegokolwiek procesu budowlanego polegającego na budowie tego budynku, jak to organ przyjmuje w zaskarżonej decyzji. Ponadto zdaniem odwołujących zaskarżona decyzja zakłada niewłaściwość stanu technicznego, bez jednoczesnego wyjaśnienia na czym ma ona polegać. W ocenie właścicieli spornego budynku nabycie prawa własności nieruchomości, daje prawo do zachowania jej postaci, zaś nakaz zamurowania okien i drzwi, prawo to w sposób oczywisty narusza.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 66 ust. 1 i art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nakazu i orzekł jego wykonanie w terminie do dnia [...] w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Zdaniem organu II instancji Inspektor Nadzoru Budowlanego, dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego, wskazując, że zaistniały stan faktyczny w przedmiotowej sprawie jest sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, a w szczególności z § 12 ust.1 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Mając na uwadze treść art. 61 Prawa budowlanego, należało na podstawie art. 66 ust. 1 prawa budowlanego nakazać usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Dodatkowo organ wskazał, że usunięcie tych nieprawidłowości należy wykonać przez zamurowanie lub wypełnienie otworów kształtkami szklanymi (luksferami).
Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli I. i B. S. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili naruszenie przepisów art. 48 ust. 1 i art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 12 § 1 kpa w zw. z art. 75 i 77 § 1 kpa przez nieuwzględnienie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zwłaszcza zebranych przez nich oświadczeń świadków dotyczących istnienia otworów okiennych i drzwiowych
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie i wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że nakaz wykonania czynności polegających na zamurowaniu otworów okiennych i drzwiowych jest prawidłowy i słuszny, gdyż ma na celu doprowadzenie przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonej decyzji można postawić zarzut naruszenia prawa a w takim zakresie umożliwiają sądową kontrolę administracji przepisy art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).
Zdaniem Sądu organ opierając swoje rozstrzygnięcie na przepisie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, z dnia 7 lipca 1994 r. (t.j. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016) nie wykazał żadnej z przesłanek opisanych w tym artykule. Zgodnie z dyspozycją art. 66 Prawa budowlanego organ nakazuje usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości określając termin wykonania obowiązku w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:
- 1) jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo
- 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowi ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, albo
- 3) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia.
Zatem przepis art. 66 Prawa budowlanego stwarza organowi właściwemu – inspektorowi nadzoru budowlanego -, możliwość skutecznego zapewnienia użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z przepisami rozdziału szóstego prawa budowlanego, a zwłaszcza z egzekwowaniem przestrzegania art. 61 ustanawiającego generalną zasadę, zgodnie z którą właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2.
Nakazy określone w art. 66, mogą dotyczyć nieprawidłowości samego obiektu, chodzi tu jednak o takie roboty, które mają na celu utrzymanie w należytym stanie obiektu budowlanego jako całości.
W przedmiotowej sprawie organy obu instancji orzekając w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, o zamurowaniu istniejących otworów okiennych i drzwiowych, zlokalizowanych w ścianie usytuowanej w granicy z sąsiednią nieruchomością podkreślały, że nakaz ten wynika z potrzeby doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem.
Prawo budowlane zna instytucje doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, przewiduje ją np. dyspozycja art. 51 § 1 pkt 2, 3, ale nie przepis art. 66 Prawa budowlanego.
Dla prawidłowego rozpoznania ustalonej okoliczności – usytuowania okien i drzwi w ścianie istniejącej w granicy działki, niezbędne jest ustalenie kiedy i w jakich okolicznościach ww. otwory powstały, czy w ramach realizacji budowy obiektu na podstawie pozwolenia na budowę (należy to jednoznacznie wyjaśnić, gdyż badanie tylko dokumentów posiadanych przez aktualnego właściciela, który nie był inwestorem nie przesądza kwestii legalności budowy).
Istotne jest ustalenie, czy okna i drzwi były przewidziane w zatwierdzonym projekcie, czy też stanowiły odstępstwo od niego. Wreszcie, czy powstały w innym czasie niż sam budynek, a jeżeli tak to kiedy.
Powyższe ustalenia dotyczące czasu i okoliczności powstania okien i drzwi są niezbędne dla zastosowania właściwych rozstrzygnięć w sprawie w oparciu o właściwe przepisy prawa budowlanego i warunków technicznych.
Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne i prawne Sąd stwierdził, że będąca przedmiotem rozpoznania decyzja zapadła z naruszeniem przepisów prawa materialnego art. 66 Prawa budowlanego, które miało wpływ na wynik sprawy i naruszeniem przepisów art. 7 i 77 kpa, gdyż wszechstronne zbadanie i rozważenie okoliczności sprawy mogło doprowadzić do załatwienia jej w inny sposób i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.),orzekł jak w sentencji.