Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 30 lipca 2026 r., sygn. akt II SA/Sz 217/26

Uzasadnienie

Burmistrz P., działając na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1 pkt 1, 2, 3 i 4 a także art. 80 ust. 1 i 2, art. 82, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r., poz. 1112 ze zm.; dalej "u.o.o."), § 2 ust. 1 pkt 41 i pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839; dalej "rozporządzenie u.o.o.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572; dalej "k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. (dalej "inwestor"), wydał w dniu 28 stycznia 2025 r. decyzję nr [...], w której określił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn.: "Realizacja planowanego przedsięwzięcia odtworzenia i rozbudowy instalacji do przetwarzania odpadów niebezpiecznych o wydajności do 50 ton/dobę (13 500 ton/rok) w P. przy [...] planowanego do realizacji na terenie działki nr [...] obręb nr [...] P., gmina P. w postaci, opisanych w decyzji:

1. 1. rodzaju i miejsca realizacji przedsięwzięcia;
2. 2. istotnych warunków korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich;
3. 3. wymagań dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18, 23, 26 i 27 u.o.o., a w szczególności w projekcie budowlanym;
4. 4. wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.
5. 5. stwierdzenia konieczności zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko:
6. 6. braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji wymienionej w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18 u.o.o. dla przedmiotowej inwestycji;
7. 7. ustalenia charakterystyki planowanego przedsięwzięcia zawartej w załączniku do niniejszej decyzji, stanowiącym jej integralną część.

Organ I instancji podał, że L. Spółka z o.o. z siedzibą w P., obecnie K. Spółka z o.o. w P. wnioskiem z 28 października 2022 r. wystąpiła o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Kompletny wniosek inwestor złożył w dniu 16 grudnia 2022 r.

Organ I instancji zawiadomieniem z dnia 30 marca 2023 r. poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie, a następnie wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. (PPIS) i Marszałka Województwa Z. o zaopiniowanie przedsięwzięcia natomiast do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w S. (RDOŚ) i Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (RZGW) o uzgodnienie niniejszej inwestycji.

W dniu 5 maja 2023 r. PPIS wydał opinię sanitarną, w której pozytywnie zaopiniował planowane przedsięwzięcie i uznał na podstawie dokumentacji, że realizacja przedsięwzięcia nie powinna naruszyć warunków higienicznych oraz zdrowotnych jak również stanowić zagrożenie dla zdrowia i ludzi.

Pismem z 19 maja 2023 r. Marszałek Województwa Z. pozytywnie zaopiniował planowane przedsięwzięcie w zakresie warunków korzystania ze środowiska (wprowadzania do środowiska substancji lub energii) w fazie eksploatacji.

W dniu 26 maja 2023 r. RDOŚ wydał postanowienie, w którym uzgodnił realizację planowanego przedsięwzięcia i określił warunki, jakie musi spełniać planowana inwestycja, które zostały ujęte w niniejszej decyzji. RDOŚ stwierdził, że przedłożone informacje na temat planowanego przedsięwzięcia, jak również dane na temat uwarunkowań występujących w miejscu realizacji inwestycji oraz w jego sąsiedztwie, pozwoliły oszacować bezpośrednie i pośrednie skutki oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko, a także określić warunki umożliwiające jednocześnie realizację inwestycji oraz zabezpieczenie poszczególnych komponentów środowiska przed wpływem ze strony inwestycji. RDOŚ uzgodnił realizację przedsięwzięcia, biorąc pod uwagę to, że planowana inwestycja nie będzie powodować przekroczenia obowiązujących norm i w znaczny sposób nie pogorszy istniejącego stanu środowiska, pod warunkiem zachowania parametrów technicznych i technologicznych, dla których przeprowadzono analizę w załączonym raporcie, oraz spełniając warunki realizacji przedsięwzięcia określone w wydanym postanowieniu.

W dniu 28 czerwca 2023 r. RZGW wydał uzgodnienie dla planowanego przedsięwzięcia, a następnie orzekając raz jeszcze w dniu 17 października 2024 r. RZGW wydał postanowienie, w którym uzgodnił realizację planowanego przedsięwzięcia i określił warunki, które zostały ujęte w niniejszej decyzji. RZGW stwierdził, że w przypadku gdy zostaną spełnione warunki wydanego postanowienia przedmiotowa inwestycja zarówno w fazie budowy, eksploatacji jak i likwidacji nie wpłynie negatywnie na stan jednolitych części wód (podziemnej i powierzchniowej), a co za tym idzie nie przewiduje się również wpływu na osiągnięcie celów środowiskowych określonych zgodnie z aktualnie obowiązującym PGW.

RZGW, na podstawie analizy załączonych do wniosku dokumentów, w tym raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, określił oddziaływania i potencjalne zagrożenia środowiska, związane z realizacją i eksploatacją przedsięwzięcia. RZGW, w oparciu o informacje zawarte w przedmiotowych dokumentach, zdefiniował warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, zapewniające ochronę środowiska wodno-gruntowego. Stwierdził, że planowane przedsięwzięcie nie pogorszy istniejącego stanu środowiska wodno-gruntowego, pod warunkiem zachowania parametrów technicznych i technologicznych, dla których przeprowadzono analizę w załączonym do wniosku raporcie, spełniając zalecenia określone w raporcie oraz warunki realizacji przedsięwzięcia określone w wydanym postanowieniu.

Organ I instancji podał, że etap realizacji inwestycji będzie polegał na remoncie kilku pomieszczeń w istniejącym budynku produkcyjnym oraz wykonaniu zewnętrznych elementów składowania odpadów (silosy, boksy, kontenery), elementów instalacji przetwarzania odpadów (separator, odstojnik) jak również realizacja zieleni urządzonej. W związku z powyższym na ww. etapie pojawi się emisja zanieczyszczeń do powietrza związana z emisją spalin oraz pyłów pochodzących m.in. od maszyn i urządzeń pracujących na terenie budowy. W celu ograniczenia bądź zminimalizowania powyższych uciążliwości inwestor powinien wykorzystywać maszyny i urządzenia sprawne technicznie oraz spełniające obowiązujące normy w zakresie emisji spalin. Maszyny należy wyłączać podczas postojów i przerw od pracy (celem unikania pracy na tzw. biegu jałowym).

Generowanie hałasu na ww. etapie będzie wiązało się z pracą maszyn i urządzeń niezbędnych do wykonywania prac na placu budowy jak również ruchem pojazdów poruszających się po terenie budowy. W celu ograniczenia emisji hałasu prace budowlane powinny być prowadzone w porze dziennej (6.00 - 22.00), z wykorzystaniem sprawnego sprzętu charakteryzującego się spełnieniem obowiązujących norm w zakresie emisji hałasu.

Organ I instancji podał, że przewidziano zużycie wody na poziomie 5 mł/dzień. Zaplecze socjalne placu budowy zostanie zorganizowane w kontenerach technicznych z wykorzystaniem własnego układu instalacji wodnej. Ścieki sanitarne będą gromadzone w przenośnych urządzeniach sanitarnych. Inwestor przewiduje także korzystanie z węzła sanitarnego w istniejącym budynku. Woda do celów sanitarnych jak również do prac remontowych budynku technologicznego będzie pobierana z istniejącej sieci w oparciu o umowę z B. Spółka z o.o. Beton towarowy do utwardzania terenu oraz remontu istniejącej nawierzchni przywożony będzie z zewnątrz. Jeżeli chodzi o ścieki socjalne to będą one wytwarzane w ilości pobieranej wody. W przypadku wykorzystania kontenerów technicznych ścieki będą odprowadzane do zbiorników bezodpływowych natomiast w przypadku korzystania z węzła sanitarnego w istniejącym budynku to wtedy ścieki będą odprowadzane do kanalizacji sanitarnej.

Organ I instancji podał, że jeżeli chodzi o generowanie odpadów na etapie budowy inwestycji to będą to odpady należące do grupy kodowej 15, 17 i 20 - zgodnie z klasyfikacją rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2020 r. poz. 10).

Organ I instancji wskazał, że w trakcie budowy będą wytwarzane rodzaje odpadów, opisane w tabeli, zawartej w decyzji.

Organ I instancji podał, że w fazie budowy będą wytwarzane odpady niebezpieczne w ilości nie większej niż 1 Mg natomiast wnioskodawca w tabeli nr 1/0 raportu oddziaływania na środowisko wskazał, iż w omawianej fazie zostanie wytworzonych ok. 40 ton odpadów innych niż niebezpieczne. Z zapisów raportu można wywnioskować, że sposób postępowania z odpadami będzie zgodny z aktualnie obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Inwestor będzie selektywnie gromadził wytworzone odpady i zapewni systematyczny ich odbiór przez uprawnioną firmę.

Organ I instancji uznał, że ww. uciążliwości będą krótkotrwałe i ustaną wraz z zakończeniem prowadzonych prac.

Organ I instancji podał, że etap eksploatacji inwestycji wiązał się będzie z emisją zanieczyszczeń do powietrza - emisja zorganizowana (magazyny surowców sypkich oraz wentylacja hali produkcyjnej), jak i niezorganizowana (zbiornik na kruszywa, boksy/zasobnie kruszyw, ruch pojazdów obsługujących instalację i pozostały ruch samochodowy i ciężarowy). Analiza rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń do powietrza (przeprowadzona w odniesieniu do pyłu zawieszonego PM-10, tlenków azotu, pyłu zawieszonego PM-2,5, dwutlenku siarki, tlenków węgla, benzoapirenu, węglowodorów aromatycznych oraz alifatycznych) nie wykazała przekroczenia obowiązujących w tym zakresie norm. W analizach zostało uwzględnione również oddziaływanie skumulowane z przedsiębiorstwem S.. Ponadto, eksploatacja instalacji będzie wymagała uzyskania pozwolenia zintegrowanego, w którym zostaną określone dopuszczalne emisje zanieczyszczeń wynikających z funkcjonowania instalacji.

W przypadku wystąpienia takiej konieczności, w celu ograniczenia emisji zanieczyszczeń do powietrza, należy zraszać materiały sypkie i pylące w miejscach ich składowania oraz podczas załadunku i procesów przetwarzania.

Organ I instancji podał, że wpływ na klimat akustyczny na omawianym etapie związany będzie zarówno z pracą elementów zlokalizowanych wewnątrz budynku produkcyjnego jak i zewnętrznych elementów instalacji.

Źródłami hałasu emitowanego do środowiska będą urządzenia, instalacje i środki transportu, wymienione w decyzji.

W przypadku źródeł hałasu zlokalizowanych wewnątrz hali produkcyjnej, poziom emisji jest ograniczany poprzez dach i ściany hali.

Organ I instancji wskazał, że analiza akustyczna została przeprowadzona w odniesieniu do najbliższych terenów chronionych akustycznie, którymi są: w kierunku północno-wschodnim - budynek mieszkalno-usługowy przy [...] nr [...], działka nr [...], w odległości ok. 220 m od granicy terenu inwestycyjnego i w kierunku wschodnim - budynek mieszkalny przy ul. [...], działka nr [...], w odległości ok. 270 m od granicy terenu inwestycyjnego.

Organ I instancji wyjaśnił, że ww. zabudowania zlokalizowane są w granicach terenu elementarnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem na tereny obiektów produkcyjno-usługowych.

W związku z tym, że powyższa zabudowa spełnia funkcję mieszkalną w obliczeniach zostały przyjęte dopuszczalne normy emisji hałasu właściwe dla grupy "3" terenów chronionych akustycznie, tj. 55 dB w porze dnia oraz 45 dB w porze nocy.

Przeprowadzona analiza wykazała, że izolinia dopuszczalnego równoważnego poziomu dźwięku na poziomie 55 dB wykracza poza granice terenu inwestycyjnego maksymalnie na odległość ok. 50 m w kierunku północno-zachodnim, ale nie dochodzi do granicy najbliższych terenów podlegających ochronie przed hałasem. Przy elewacji budynku mieszkalnego najbardziej narażonego na oddziaływanie akustyczne z terenu inwestycji - budynek przy [...] nr [...], elewacja południowo-zachodnia, obliczony poziom emisji hałasu dla etapu eksploatacji przedsięwzięcia nie przekracza wartości 42,8 dB w porze dnia.

Jeżeli chodzi o skumulowane oddziaływanie akustyczne to w obliczeniach został uwzględniony hałas z istniejącego zakładu S.. Istotnymi źródłami hałasu na terenie wspomnianego zakładu jest praca dwóch węzłów betoniarskich jak również związany z tym ruch pojazdów przywożących surowce do produkcji betonu jak i wywożących produkt końcowy z terenu zakładu. Zakład pracuje tylko w porze dnia.

Z przeprowadzonych obliczeń wynika, że dla etapu eksploatacji inwestycji wyniki obliczeń równoważnego poziomu dźwięku we wszystkich zadanych punktach obserwacji mieszczą się w dopuszczalnych granicach. Przy elewacji budynku mieszkalnego najbardziej narażonego na skumulowane oddziaływanie akustyczne - budynek przy [...] nr [...], elewacja północno- zachodnia, obliczony poziom skumulowanej emisji hałasu dla omawianego etapu nie przekracza wartości 45,8 dB w porze dnia.

Organ I instancji podał, że etap eksploatacji inwestycji będzie się wiązał z zapotrzebowaniem wody zarówno do celów sanitarnych jak i technologicznych. Będzie ona pobierana z istniejącej sieci w oparciu o umowę z B. Company Sp. z o.o. Zapotrzebowanie na wodę do celów technologicznych wyniesie maksymalnie 4 945,5 mł/rok. Woda będzie wykorzystywana do sporządzania mieszanek stabilizowanych (będzie stanowiła jej składnik). Będzie ona również pobierana do płukania mieszalnika węzła betoniarskiego. Zapotrzebowanie na wodę do celów płukania wyniesie 1350 mł/rok i będzie ona wykorzystywana w całości do produkcji betonu. Zużycie wody do celów socjalnych wyniesie 170,1 mł/rok. Całkowite zużycie wody związane z obsługą instalacji może wynieść 5 115,9 mł. Jak podano w treści raportu ścieki technologicznie nie powstają.

Woda z płukania mieszalnika węzła betoniarskiego będzie kierowana do bezodpływowego zbiornika betonowego (z mieszadłem) o pojemności 10 mł, skąd zawracana będzie do mieszalnika, do procesu stabilizacji odpadów.

Organ I instancji podał, że na terenie działki inwestycyjnej zainstalowane zostaną magazyny otwarte materiałów odpadowych. Opady atmosferyczne mogą powodować powstawanie odcieków, które posiadają już miano ścieków. Zazwyczaj wody opadowe i roztopowe będą wchłaniane przez magazynowany materiał, jednakże nie można wykluczyć sytuacji, gdy materiał nie będzie w stanie przyjąć całej ilości wód opadowych, będą wówczas powstawały odcieki. Odcieki te będą kierowane do zbiornika odpływowego za pośrednictwem odwodnienia liniowego oraz wyprofilowanych spadków. Zgromadzone odcieki będą wykorzystywane w linii produkcyjnej do sporządzania mieszanek. Inwestor nie przewiduje przekazywania odcieków do oczyszczalni ścieków.

Zespół zbiorników kruszyw nie będzie wykorzystywany w czasie intensywnych opadów, a poza okresami prowadzenia produkcji betonu towarowego zabezpieczone będą plandeką. Po wykonaniu remontu nawierzchni działki nr [...], wody opadowe i roztopowe oraz z mycia powierzchni utwardzonych odprowadzone będą przez separator wód opadowych i roztopowych z rozsączaniem wód oczyszczonych do gruntu. Wody opadowe będą odprowadzane zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu wodnoprawnym i będą objęte koniecznością monitoringu w zakresie substancji ropopochodnych oraz zawiesiny.

Ścieki socjalne w ilości pobieranej wody będą odprowadzane do kanalizacji sanitarnej.

Celem funkcjonowania przedsięwzięcia jest przetwarzanie odpadów niebezpiecznych oraz innych niż niebezpieczne w celu wytworzenia produktu, który będzie służył celom użytkowym jako materiał budowlany.

Inwestor przewidział, że łączna ilość odpadów niebezpiecznych przeznaczonych do przetworzenia wyniesie 13 500 Mg/rok, natomiast odpadów innych niż niebezpieczne 58 500 Mg/rok.

W tabelach zawartych w decyzji wskazano rodzaje i kody odpadów, które zostały przeznaczone do przetwarzania w instalacji.

Zastosowana metoda przetwarzania odpadów klasyfikowana jest jako R5 Recykling lub odzysk innych materiałów nieorganicznych oraz R13 Magazynowanie odpadów poprzedzające którykolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1-R12 (z wyjątkiem wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów).

Organ I instancji podał, że odpady niebezpieczne, jak również inne niż niebezpieczne planowane do przetwarzania, magazynowane będą w zależności od ich rodzaju, w kontenerach dostawcy odpadów, silosach bądź boksach zabezpieczonych przed odpadami atmosferycznymi.

Organ I instancji wskazał, że eksploatacja instalacji związana również będzie z powstawaniem odpadów pochodzących z procesów konserwacji i i remontów. Naprawa i konserwacja wykonywane będą przeważnie przez firmy zewnętrzne. Wymiana filtrów, oświetlenia bądź baterii będzie wykonywana we własnym zakresie (przez inwestora). Wytwarzane odpady będą magazynowane zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym z przepisami rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczególnych wymagań dla magazynowania odpadów (Dz. U. z 2020 r., poz. 1742), a następnie przekazywane do dalszego zagospodarowania firmom posiadającym zezwolenie na gospodarowanie odpadami. Odpady te wymieniono w decyzji.

W celu zabezpieczenia przed uwolnieniem się do gleby, wód powierzchniowych i podziemnych wycieków oraz ścieków, w tym ścieków przemysłowych, z miejsc magazynowania odpadów, w przypadku odpadów, które z uwagi na swoje właściwości lub stan skupienia mogą powodować powstawanie wycieków lub ścieków przemysłowych powodujących zanieczyszczenie gleby i ziemi, wód powierzchniowych i podziemnych stosuje się szczelne opakowania, pojemniki, kontenery, zbiorniki lub uszczelnienia i nieprzepuszczalne podłoża z systemem do odprowadzania wycieków oraz ścieków, w tym ścieków przemysłowych, z systemem do ich gromadzenia o pojemności odpowiedniej do ilości powstających wycieków lub ścieków, w tym ścieków przemysłowych, w szczególności w przypadku odpadów niebezpiecznych lub odpadów pochodzących z ich przetworzenia.

Ponadto w przypadku gdy w strefie magazynowania odpadów niebezpiecznych jest prowadzone zlewanie lub przesypywanie odpadów do innych opakowań, pojemników, kontenerów, zbiorników lub worków lub jest prowadzone mycie opakowań, pojemników, kontenerów, zbiorników lub worków, strefę magazynowania odpadów niebezpiecznych lub miejsce bezpośrednio z nią sąsiadujące wyposaża się w odpowiedniej wielkości pomieszczenie lub miejsce z nieprzepuszczalnym podłożem, wykonane z materiałów gładkich i zmywalnych, z którego mogą być zbierane powstające odpady, a powstające ścieki są kierowane do systemów oczyszczania i gromadzenia, o których mowa powyżej.

Dodatki chemiczne do betonu w stanie płynnym w pojemnikach z tworzywa sztucznego magazynowane będą w pomieszczeniu ogrzewanym. Pojemniki odpowiednio opisane obok danych o producencie powinny zawierać: informację o składzie produktu chemicznego, termin dostawy, numer szarży i termin przydatności.

Organ I instancji podał, że zarówno realizacja jak i eksploatacja niniejszej inwestycji nie będzie powodować znaczącego oddziaływania na środowisko również w ujęciu skumulowanym. Teren przedsięwzięcia w chwili obecnej w znacznej części pozostaje zagospodarowany - nie wystąpi zatem kumulacja w zakresie zajętości terenu. Ze względu na bliskie sąsiedztwo zakładu przemysłowego S. (działalność związana m.in. z funkcjonowaniem węzłów betoniarskich), kumulacja oddziaływań może występować w szczególności w odniesieniu do emisji hałasu oraz emisji zanieczyszczeń do powietrza. Niemniej przeprowadzone w tym zakresie analizy i obliczenia nie wykazały przekroczeń obowiązujących norm.

Organ I instancji wskazał, że w raporcie wymieniono szereg działań mających na celu ograniczenie negatywnych oddziaływań na środowisko, m.in.:

1. - zużycie wody zostanie zoptymalizowane, stosując środki, które obejmują plany oszczędzania wody (np. ustalanie celów pod względem oszczędności wody, schematów przepływu i bilansów masy wody). Woda używana do czyszczenia będzie ponownie wykorzystywana w procesie technologicznym, dzięki temu ta ilość wody świeżej nie będzie pobierana,
2. - ścieki zawracane będą do obiegu w obrębie zespołu urządzeń - ewentualne ścieki przemysłowe z miejsc magazynowania jak również ścieki z płukania instalacji będą wykorzystywane w procesie technologicznym,
3. - w zależności od ryzyka, jakie stwarzają odpady pod względem zanieczyszczenia gleby lub wody, zapewniona zostanie nieprzepuszczalność dla cieczy na całej powierzchni obszaru przetwarzania odpadów (np. miejsca odbioru odpadów, postępowania z nimi, ich magazynowania, przetwarzania i wysyłki),
4. - stosowanie najmniej uciążliwej pod względem akustycznym technologii prowadzenia prac budowlanych,
5. - stosowanie nowoczesnego, odpowiednio wyciszonego i sprawnego technicznie sprzętu,
6. - odpowiednia lokalizacja bazy sprzętu i składu materiałów budowlanych,
7. - celem zapobieżenia zanieczyszczeniu miejsca magazynowania i przyległych terenów odpady gromadzone są w sposób uniemożliwiający migrację składników poza teren miejsca magazynowania (szczelnie zamknięte beczki stalowe odporne na działanie składników odpadu, place utwardzone i skanalizowane),
8. - oczyszczanie odcieków z miejsc magazynowania następować będzie w separatorze substancji ropopochodnych.

Organ I instancji podał, że planowane przedsięwzięcie zlokalizowane zostanie poza granicami terenów cennych przyrodniczo, w tym granic form ochrony przyrody. Najbliższymi formami ochrony przyrody są obszary Natura 2000 [...] zlokalizowany w odległości ok. [...] km, [...] zlokalizowany w odległości ok. [...] km od granic terenu inwestycyjnego oraz P. kanały [...] zlokalizowany w odległości ok. [...] km od granic terenu inwestycyjnego.

Planowana inwestycja zostanie zrealizowana na terenie płaskim, częściowo zagospodarowanym jak również wykorzystywanym w przeszłości do działalności o zbliżonym charakterze (przetwarzanie odpadów w postaci zużytych źródeł światła).

W granicy analizowanego terenu zostało stwierdzone występowanie roślinności synantropijnej (z przewagą roślin jednorocznych i dwuletnich), jak również ruderalnej (m.in. rajgras wyniosły, nawłoć kanadyjska czy bylica pospolita).

W czasie przeprowadzonych wizji terenowych na działce objętej inwestycją i w jej sąsiedztwie nie zostało stwierdzone występowanie siedlisk przyrodniczych oraz roślin objętych ochroną gatunkową. Ponadto, na obszarze planowanego przedsięwzięcia stwierdzono występowanie szeroko rozpowszechnionych gatunków ptaków (m.in. wróbel, wrona, kawka, sroka). Nie stwierdzono jednak występowania miejsc gniazdowania.

Na terenie inwestycyjnym występują drzewa i krzewy, z których część będzie podlegać wycince ze względu na kolizję z planowanym do realizacji przedsięwzięciem. Inwestor zaplanował wycinkę 4 topoli, z których 3 określono jako "martwe", wierzby płaczącej oraz krzewów robinii akacjowej (ok. 2,5 m˛) i śnieguliczki (ok. 4 m˛).

Planowaną wycinkę należy przeprowadzić poza okresem lęgowym ptaków. Ponadto, drzewa zlokalizowane na terenie inwestycyjnym nieprzeznaczone do wycinki należy zabezpieczyć poprzez ich wygrodzenie i oznakowanie. Nie należy również organizować zaplecza budowy oraz miejsc składowania materiałów w zasięgu rzutu koron drzew. W przypadku gdyby realizacja prac budowlanych oraz planowanej wycinki wiązała się z koniecznością naruszenia zakazów określonych w obowiązujących przepisach, przed przystąpieniem do etapu realizacji zadania inwestycyjnego należy uzyskać decyzje stanowiące odstępstwo od zakazów obowiązujących w stosunku do prawnie chronionych gatunków fauny - w myśl przepisów art. 52 ustawy o ochronie przyrody, a prace budowlane realizować zgodnie z warunkami określonymi w uzyskanych decyzjach.

W związku z pozostawieniem części zadrzewień w granicach terenu inwestycyjnego, na etapie eksploatacji inwestycji nie należy organizować miejsc przechowywania przetwarzanych odpadów (kontenery, silosy, boksy) oraz lokalizować poszczególnych elementów instalacji w zasięgu rzutu koron drzew.

Organ I instancji podał, że jak wynika z postanowienia RZGW z dnia 17 października 2024 r., w odniesieniu do zagadnień związanych ze środowiskiem gruntowo-wodnym obszar inwestycji, zgodnie z obowiązującym Planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry (PGW) przyjętym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 listopada 2022 r. (Dz. U. z 2023 r., poz. 335), znajduje się w zlewni jednolitej części wód powierzchniowych (JCWP): [...] oraz z granicach jednolitej części wód podziemnych (JCWP) - kod: [...]

Jednolita Część Wód Powierzchniowych [...] do ujścia to naturalna część wód charakteryzująca się umiarkowanym stanem ekologicznym. Brak jest danych dotyczących stanu chemicznego tej JCWP. Stan ogólny tej części wód został oceniony jako zły. Wskazana JCWP została określona jako zagrożona ryzykiem nieosiągnięcia celów środowiskowych. Celami środowiskowymi dla ww. JCWP są: dobry stan ekologiczny oraz dobry stan chemiczny. JCWP nie jest przeznaczona do poboru wody na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, nie jest przeznaczona do celów rekreacyjnych, w tym kąpieliskowych.

Dla danej JCWP zostało ustanowione odstępstwo z art. 4 ust. 4 Ramowej Dyrektywy Wodnej. Jest to odstępstwo polegające na odroczeniu terminu osiągnięcia celów środowiskowych, związane z tym, że nie są osiągnięte (lub są zagrożone) cele środowiskowe JCWP w zakresie wskaźników: MMI (Polski Wielometryczny Wskaźnik Stanu Ekologicznego Rzek stosowany w Polsce do monitorowania jakości wód rzecznych w ramach Państwowego Monitoringu Środowiska). Jest to spowodowane warunkami naturalnymi uniemożliwiającymi osiągnięcie celów środowiskowych w pespektywie do końca 2027 r. (lub roku 2039 - dla substancji priorytetowych wprowadzonych dyrektywą 2013/39/UE), a w odniesieniu do substancji priorytetowych wprowadzonych dyrektywą 2013/39/UE - brakiem możliwości technicznych (w tym: niewystarczającymi danymi na temat źródeł zanieczyszczenia) i nieproporcjonalnością kosztów. Warunkiem odstępstwa jest pełne i terminowe wdrożenie programu działań (którego zakres i skuteczność określono w zestawach działań).

Jednolita Część Wód Podziemnych o kodzie PLGW60003 charakteryzuje się dobrym stanem chemicznym i ilościowym oraz dobrym stanem ogólnym. Wskazana JCWP nie jest zagrożona ryzykiem nieosiągnięcia celów środowiskowych, określonych jako utrzymanie dobrego stanu chemicznego i dobrego stanu ilościowego wód tej części wód.

Organ I instancji podał, że teren objęty wnioskiem leży poza obszarami zaliczonymi do Głównych Zbiorników Wód Podziemnych (GZWP). Najbliżej położonym bo około 7 km na południowy zachód GZWP jest [...]. Dla GZWP 122 nie ustanowiono obszaru ochronnego. Inwestycja zlokalizowana jest poza obszarem ochronnym zbiorników śródlądowych, poza strefami ochronnymi ujęć wód powierzchniowych i podziemnych. Obszar inwestycji nie jest położony w strefie zagrożenia powodziowego, o którym mowa w art. 16 pkt 34 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2022 r., poz. 2625 ze zm.).

Ze względu na lokalizację terenu inwestycyjnego w sąsiedztwie rzeki [...] oraz stwierdzonym płytkim poziomem wód gruntowych (2,5-2,7 m), należy zapewnić odpowiednie warunki dla funkcjonowania bazy sprzętowej projektowanej instalacji, w szczególności poprzez utwardzenie podłoża w miejscach składowania odpadów niebezpiecznych i pracy maszyn mogących powodować zanieczyszczenie gleby i wód gruntowych np. płytami betonowymi. Ponadto, należy przestrzegać wskazanego w raporcie sposobu zagospodarowania poszczególnych odpadów przeznaczonych do przetwarzania (tj. wykorzystywać kontenery, silosy lub boksy uwzględniające właściwości fizyczne i chemiczne poszczególnych odpadów), w szczególności w kontekście odpadów wymagających zabezpieczenia przed opadami atmosferycznymi (zanieczyszczony urobek z prac pogłębiarskich, żużle i popioły paleniskowe). Działalność należy prowadzić przy uwzględnieniu obostrzeń wynikających z koniecznych do uzyskania zezwoleń - w szczególności pozwolenia zintegrowanego oraz pozwolenia wodnoprawnego w zakresie odprowadzania wód opadowych, jak również powszechnie obowiązujących przepisów prawa.

Ponadto, składowanie i przetwarzanie odpadów należy realizować przy jak najszerszym zastosowaniu najlepszych dostępnych technik określonych w konkluzjach BAT, w odniesieniu do niniejszej działalności. Konieczne jest również przestrzeganie ustalonych ilości odpadów przeznaczonych do przetwarzania, jak również monitorowanie pracy poszczególnych elementów instalacji.

Organ I instancji podał, że planowane do realizacji przedsięwzięcie nie wpłynie w sposób negatywny na istniejący krajobraz. Realizacji niniejszej inwestycji została zaplanowana na terenie przekształconym antropogenicznie - teren przemysłowy, częściowo zagospodarowany i wykorzystywany w przeszłości do działalności o zbliżonym charakterze. Jedynym kubaturowym elementem infrastruktury zakładu będzie istniejący budynek produkcyjny. Poza tym wykonane zostaną jedynie obiekty magazynowe, w tym silosy z własnymi fundamentami jak również kontenery i boksy posadowione na powierzchni utwardzonej. Teren inwestycyjny nie wykazuje również istotnej wartości krajobrazowej, jest obszarem przekształconym przez człowieka i bezpośrednio sąsiaduje z istniejącymi zakładami przemysłowymi.

Organ I instancji wskazał, że inwestor przeanalizował również wariat alternatywny związany z wykorzystaniem odmiennej metody mającej na celu stabilizację odpadów niebezpiecznych w oparciu o wykorzystanie cementu zasiarczonego.

Wariant ten wymaga wykorzystania nieco innej metody przygotowania odpadów.

Organ I instancji stwierdził, że wariant proponowany przez inwestora do realizacji jest również racjonalnym wariantem najkorzystniejszym dla środowiska. Proces stabilizacji polega w nim na mieszaniu odpadów w odpowiedniej proporcji z czynnikami wiążącymi, tj. popiołami, cementem oraz komponentami neutralizującymi, kruszywami i wodą. Po procesie stabilizacji, odpady w zależności od właściwości fizykochemicznych będą wykorzystywane do produkcji betonu towarowego dla budownictwa drogowego i do produkcji wyrobów z betonu - elementy wyposażenia drogowego. W wariancie zaproponowanym przez inwestora na plus tej inwestycji wskazano, że nie ma konieczności prowadzenia procesu w podwyższonej temperaturze, co oznacza, że wybrany wariant będzie miał mniejsze oddziaływanie na środowisko biorąc pod uwagę emisję zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego oraz emisję gazów cieplarnianych. Wariant inwestycyjny będzie najkorzystniejszym również ze względu na mniejsze zużycie energii cieplnej na tonę produktu, ze względu na prowadzenie procesu w temperaturze otoczenia bez konieczności podgrzewania surowców.

Natomiast w kwestii wariantu alternatywnego, autor raportu ograniczył do opisu technologii alternatywnej jaką jest produkcja betonu siarkowego. Proces stabilizacji i zestalenia odpadów w powyższym przypadku polega na wymieszaniu odpadu z polimerem siarki oraz poddaniu mieszaniny obróbce termicznej. Odpad poddawany jest wstępnej obróbce termicznej (150°C) celem usunięcia wilgoci i dozowany do mieszalnika. Ciekły polimer siarki dozowany jest na gorące złoże odpadu i mieszany do czasu uzyskania homogenicznej mieszaniny. W określonych warunkach technologicznych - w temperaturze 130-150°C, następuje upłynnienie spoiwa siarkowego oraz rozpad zamkniętych pierścieni utworzonych z atomów siarki na otwarte łańcuchy SX. Zawarte w odpadzie metale takie jak miedź, ołów, żelazo, arsen, kadm, cynk, nikiel, molibden, kobalt, ulegają reakcji chemicznej z siarką tworząc nierozpuszczalne w wodzie siarczki. Pozostałe zanieczyszczenia wprowadzane się w utworzonej matrycy i zamykane po zestaleniu.

Proces technologiczny unieszkodliwiania odpadów i produkcja betonu siarkowego odbywa się w jednym procesie w grzanym oleju termalnym w dwuwałowym mieszalniku.

Organ I instancji podał, że podstawową różnicą między wariantami jest poziom zużycia energii do przeprowadzenia procesu. Z punktu widzenia szerszej polityki zarówno klimatycznej, jak i energetycznej wariant mniej energochłonny jest zasadny i wskazany.

Organ I instancji wskazał, że uwzględnienie w projekcie budowlanym, przedstawionych i preferowanych w raporcie oddziaływania na środowisko, rozwiązań techniczno-technologicznych i warunków realizacji oraz eksploatacji inwestycji oraz dostosowanie tych rozwiązań i warunków do dodatkowych wymagań podanych w niniejszej decyzji oraz zastosowanie ich w projektowaniu, budowie i eksploatacji powinno zabezpieczyć środowisko przed ewentualnym wpływem ze strony planowanego przedsięwzięcia.

Organ I instancji podał, że z uwagi na charakter otoczenia i prowadzoną już w miejscu inwestycji działalność oraz znikomość oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, nie wystąpią konflikty społeczne związane z lokalizacją inwestycji.

Organ I instancji w ramach postępowania przeprowadził konsultacje społeczne. Obwieszczenie, podające do publicznej wiadomości ww. informację zostało wywieszone w dniu 26 października 2023 r., w sposób zwyczajowo przyjęty, tj. na tablicy ogłoszeń urzędu, stronie BIP urzędu, w miejscu realizacji inwestycji jak również zostało przekazane Przewodniczącemu Rady Osiedla nr [...] P. [...]. Udział społeczeństwa trwał od dnia 26 października 2023 r. do dnia 11 grudnia 2023 r.

W trakcie toczącego się postępowania strona społeczna zgłosiła szereg uwag oraz własny sprzeciw związany z realizacją planowanego przedsięwzięcia, który został nazwany przez grupę inicjatywną "Petycją".

Petycja z 6 grudnia 2023 r. ma charakter ogólny i niezwiązany z raportem. Wnioski wynikające z dokumentacji środowiskowej przeczą przedstawionej argumentacji. Organ I instancji potraktował Petycję jako przejaw aktywności społecznej wskazujący na zainteresowanie lokalnymi sprawami. Organ I instancji wskazał, że przepisy u.o.o. nie przewidują możliwości do odmowy wydania decyzji z uwagi na protesty społeczne, czy też brak zgody lokalnej społeczności.

Organ I instancji podał, że 6 grudnia 2023 r. otrzymał pismo Przewodniczącej Rady Osiedla Nr [...], Sołtysów [...], Stowarzyszenia [...] oraz 844 mieszkańców, którzy sprzeciwiają się planowanej inwestycji. Organ I instancji wyjaśnił, że w ramach planowanej inwestycji inwestor nie zakłada wykonania składowiska odpadów, a tej kwestii dotyczył sprzeciw mieszkańców.

Pismami z 7 kwietnia 2023 r., 20 listopada 2023 r., 4 grudnia 2023 r. G. S. złożyła uwagi odnośnie planowanej inwestycji. Organ I instancji podał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie wyklucza realizacji inwestycji na takim terenie. Organ I instancji uznał, że pisma G. S. stanowią polemikę z wyjaśnieniami inwestora i raportem. Organ I instancji wskazał, że przedłożone opracowanie M. G. i J. M. pn. "Wykorzystanie odpadów przemysłowych w drogownictwie - zagrożenia" nie dotyczy samej treści raportu, lecz produktu i tym samym opracowanie to nie wiąże się bezpośrednio z rozpoznawaną sprawą.

Pismem z 20 listopada 2023 r. A. i A. C. złożyli uwagi co do planowanej inwestycji. Organ I instancji podał, że rodzaje i sposób magazynowania odpadów planowanych do przetwarzania opisano w raporcie, sposób i metodologia oceny wpływu na środowisko są zgodne z obowiązującym przepisami, w sprawie uzyskano stosowne opinie i uzgodnienia, zaś kwestie finansowania inwestycji nie są przedmiotem postępowania o wydanie niniejszej decyzji.

Pismem z 11 grudnia 2023 r. W. i S. D. wnieśli uwagi co do planowanej inwestycji. Organ I instancji podał, że podniesione argumenty mają charakter apelu ogólnego bez odniesienia do treści raportu.

Pismami z 27 lutego 2024 r. i 11 marca 2024 r. W. W. złożyła uwagi co do planowanej inwestycji. Organ I instancji podał, że inwestycja dotyczy przebudowy istniejącego budynku i przystosowania go do nowych potrzeb, przywołanie w raporcie jednego z możliwych wariantów produkcji jest prawidłowe, posiadane pozwolenie na zbieranie odpadów niebezpiecznych nie jest tożsame z ich przetwarzaniem.

Organ I instancji wskazał na podstawie przeprowadzonych konsultacji społecznych, że dalszy rozwój zakładu prowadzącego gospodarkę odpadami, nie jest akceptowany przez lokalną społeczność. Przeprowadzone konsultacje społeczne wykazały, iż zapisy w raporcie dotyczące konfliktów społecznych w raporcie są inne niż oczekiwane przez autora raportu, jednak sama niechęć czy brak akceptacji lokalnej społeczności dla danej inwestycji nie może być przesłanką do odmówienia wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub wydania decyzji negatywnej.

A. C. złożyła odwołanie od ww. decyzji, w którym podniosła, że jeśli do produkcji betonu używa się materiałów niebezpiecznych, to taka działalność jest sprzeczna z zapisami mpzp. Planowaną inwestycję, opisano jako odtworzenie i rozbudowę istniejącej instalacji, mimo, że w istocie powstaje nowa instalacja.

Według strony, w wyniku działania inwestycji może dojść do skażenia wód. Ponadto zdaniem strony, inwestor nie przedstawił kosztów realizacji inwestycji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu 20 stycznia 2026 r. decyzję nr [...], w którym utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie i opisał planowaną inwestycję. Organ odwoławczy podał, że inwestycję zaliczono do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 41 i pkt 47 rozporządzenia u.o.o., tj. do grupy przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla której sporządzenie raportu jest obligatoryjne. Dla potrzeb wnioskowanego przedsięwzięcia zachodzi obowiązek uzyskania decyzji środowiskowej.

Zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt 1 u.o.o., w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ określa:

1. a) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; w przypadku inwestycji w zakresie terminalu oraz strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, miejsce realizacji przedsięwzięcia określa się za pomocą mapy w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych, z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, stanowiącej załącznik do decyzji,
2. b) istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich,
3. c) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie zagospodarowania działki lub terenu lub projekcie architektoniczno-budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18, 23, 26, 27 i 29,
4. d) wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska,
5. e) wymogi w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko,
6. f) gotowość instalacji do wychwytywania dwutlenku węgla w przypadku instalacji do spalania paliw w celu wytwarzania energii elektrycznej, o elektrycznej mocy znamionowej nie mniejszej niż 300 MW.

Organ odwoławczy podał, że dla terenu objętego inwestycją został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] lipca 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pn. "[...]" (Dz. Urz. Woj. Z. Nr [...], poz. [...] z dnia [...] marca 2007 r.; dalej "mpzp") przedmiotowa działka znajduje się w obrębie terenu elementarnego oznaczonego na planie symbolem: 9 - ZCH 15 PU - przeznaczenie terenu: Tereny obiektów produkcyjno-usługowych. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 4 mpzp, teren oznaczony symbolem PU oznacza tereny obiektów produkcyjno-usługowych, tereny przeznaczone pod funkcje gospodarcze z zakresu produkcji, składów, baz i magazynów; dopuszcza się obiekty usługowe niekolidujące z przemysłowym charakterem terenu z wyłączeniem produkcji i przetwórstwa żywności, budynków związanych ze stałym lub wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży; dopuszcza się maszty dla urządzeń telefonii komórkowej, bocznice kolejowe, obiekty ciepłownictwa, elektroenergetyki (z wyjątkiem siłowni wiatrowych), wodne, kanalizacyjne, gazownicze, telekomunikacyjne oraz inne obiekty infrastrukturalne przeznaczone do obsługi funkcji produkcyjno-usługowych. Inwestycja mieści się w ramach ustalenia PU - teren obiektów produkcyjno-usługowych, w zakresie określonym w definicją w mpzp.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że umiejscowienie planowanej inwestycji nie musi nastąpić wyłącznie na terenach oznaczonych w mpzp symbole "O", lecz także na terenach przeznaczonych na prowadzenie działalności gospodarczej, produkcyjnej lub związanej z infrastrukturą techniczną. Wiążący charakter decyzji środowiskowej dotyczy tylko środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Oznacza to, że decyzja środowiskowa, która ma być zgodna z planem miejscowym, nie może rozstrzygać i nie rozstrzyga o zgodności z planem miejscowym przyszłych szczegółowych warunków realizacji inwestycji, które będą już przedmiotem badania przez właściwe organy na etapie postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę. Przez ocenę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, której dokonuje organ przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, należy rozumieć postępowanie obejmujące w szczególności weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Organ odwoławczy wskazał, że PPIS wydał w dniu 5 maja 2023 r. opinię, w której pozytywnie zaopiniował realizację przedsięwzięcia i stwierdził, że realizacja przedsięwzięcia nie powinna naruszyć warunków higienicznych oraz zdrowotnych jak również stanowić dla zdrowia i ludzi.

Marszałek Województwa Z. również pismem z dnia 19 maja 2023 r. pozytywnie zaopiniował planowaną inwestycję.

Postanowieniem z dnia 17 października 2023 r. RZGW uzgodnił realizację omawianego przedsięwzięcia. Planowane przedsięwzięcie nie pogorszy istniejącego stanu środowiska wodno-gruntowego, pod warunkiem zachowania parametrów technicznych i technologicznych, dla których przeprowadzono analizę w załączonym do wniosku raporcie, spełniając zalecenia określone w raporcie oraz warunki realizacji przedsięwzięcia określone w wydanym postanowieniu.

Organ odwoławczy podał, że etap realizacji inwestycji będzie polegał na remoncie kilku pomieszczeń w istniejącym budynku produkcyjnym oraz wykonaniu zewnętrznych elementów składowania odpadów (silosy, boksy, kontenery), elementów instalacji przetwarzania odpadów (separator, odstojnik) jak również realizacja zieleni urządzone. Inwestor zobowiązany został do ograniczenia bądź zminimalizowania uciążliwości związanych z pracą maszyn.

Organ odwoławczy wskazał, że analiza rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń do powietrza, przeprowadzona w odniesieniu do pyłu zawieszonego PM-10, tlenków azotu, pyłu zawieszonego PM-2,5, dwutlenku siarki, tlenków węgla, benzopirenu, węglowodorów aromatycznych oraz alifatycznych, nie wykazała przekroczenia obowiązujących, w tym zakresie norm. Dla emisji pyłów uwzględnione zostały oddziaływania skumulowane z sąsiednim przedsiębiorstwem S.. Ponadto, eksploatacja instalacji będzie wymagała uzyskania pozwolenia zintegrowanego, w którym zostaną określone dopuszczalne emisje zanieczyszczeń wynikających z funkcjonowania instalacji. Odnosząc się do zarzutów dotyczących pogorszenia jakości powietrza organ wskazał, iż stan jakości powietrza przedstawiony został w raporcie. Operacje przesiewania i rozdrabniania kruszywa naturalnego lub betonu będą wykonywane w hermetycznych urządzeniach.

Odnośnie emisji hałasu organ odwoławczy stwierdził, że przeprowadzona analiza wykazała, że izolinia dopuszczalnego równoważnego poziomu dźwięku wykracza poza granice terenu inwestycyjnego maksymalnie na odległość około 50 m w kierunku północno-zachodnim, ale nie dochodzi do granicy najbliższych terenów podlegających ochronie przed hałasem. Izolinia dopuszczalnego poziomu hałasu w szczególności wyznacza granicę, poza którą hałas emitowany przez dany zakład przemysłowy nie powinien przekraczać wartości prawnie dozwolonych dla terenów chronionych akustycznie. Przy elewacji budynku mieszkalnego najbardziej narażonego na oddziaływanie akustyczne z terenu inwestycji, tj. budynku przy [...], elewacja południowo-zachodnia, obliczony poziom emisji hałasu dla etapu eksploatacji przedsięwzięcia nie przekracza wartości 42,8 dB w porze dnia.

Biorąc pod uwagę skumulowane oddziaływanie akustyczne w obliczeniach został uwzględniony hałas z istniejącego zakładu S.. W zakładzie tym pracują dwa węzły betoniarskie, występuje ruch pojazdów przywożących surowce do produkcji betonu, jak i wywożących produkt końcowy z terenu zakładu. Zakład pracuje w porze dnia. Wyniki obliczeń równoważnego poziomu dźwięku we wszystkich zadanych punktach obserwacji mieszczą się w dopuszczalnych granicach. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego funkcjonowania zakładu S., organ odwoławczy podał, że obliczenia emisji hałasu zostały wykonane w dwóch wariantach, to jest uwzględniających emisje wyłącznie z terenu planowanego przedsięwzięcia oraz skumulowaną emisję z zakładu produkcyjnego K. oraz z zakładu produkcyjnego S., w przypadku ponownego uruchomienia węzła betoniarskiego w tym zakładzie. Zgodnie z art. 114 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647 ze zm.; dalej "p.o.ś"), jeżeli na terenach zamkniętych oraz na terenach przeznaczonych do działalności produkcyjnej, składowania i magazynowania znajduje się zabudowa mieszkaniowa, szpitale, domy pomocy społecznej lub budynki związane ze stałym albo czasowym pobytem dzieci i młodzieży, ochrona przed hałasem polega na stosowaniu rozwiązań technicznych zapewniających właściwe warunki akustyczne w budynkach.

Poziom emisji hałasu na terenach związanych z najbliższymi budynkami mieszkalnymi jest dużo niższy od dopuszczalnego poziomu hałasu dla zabudowy jednorodzinnej, wielorodzinnej jaki i mieszkaniowo-usługowej. Zakłady [...] znajdują się w odległości większej niż 200 m. Najbliższa zabudowa położona jest na terenach przeznaczonych pod obiekty produkcyjno-usługowe. Otoczenie terenu inwestycji stanowią tereny produkcyjno-usługowe firmy S., od wschodu nieużytki, od południa nieużytki, od zachodu nieużytki i rzeka [...], jak przedstawiono to w ekspertyzie z zakresu oddziaływania na środowisko z czerwca 2024 r.

Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 115a ust. 1 p.o.ś, przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeq D lub LAeq N. Decyzja wydana na podstawie art. 115a p.o.ś. ma na celu ochronę otoczenia przed przekroczeniem przez dany podmiot dopuszczalnego poziomu hałasu. Przy czym wystarczy jednokrotne przekroczenie tych poziomów, aby mogła być wydana, zgodnie z tym przepisem, decyzja w celu zabezpieczenia prawa osób, na które szkodliwie oddziałuje działalność tego podmiotu.

Organ odwoławczy podał, że w celu zapotrzebowania inwestycji na wodę zawarto stosowną umowę. Zgromadzone odcieki będą wykorzystywane w linii produkcyjnej do sporządzania mieszanek. Inwestor nie przewiduje przekazywania odcieków do oczyszczalni ścieków. Wody opadowe będą odprowadzane zgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu wodnoprawnym i będą objęte koniecznością monitoringu w zakresie substancji ropopochodnych oraz zawiesin.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego ochrony wód rzeki [...] organ odwoławczy podał, że ze względu na lokalizację terenu inwestycyjnego w sąsiedztwie rzeki oraz stwierdzonym płytkim poziomem wód gruntowych (2,5-2,7 m), inwestor zobowiązany jest zapewnić odpowiednie warunki dla funkcjonowania bazy sprzętowej projektowanej instalacji, w szczególności poprzez utwardzenie podłoża w miejscach składowania odpadów niebezpiecznych i pracy maszyn mogących powodować zanieczyszczenie gleby i wód gruntowych płytami betonowymi.

Organ odwoławczy podał, że zgodnie z raportem zarówno realizacja, jak i eksploatacja niniejszej inwestycji nie będzie powodować znaczącego oddziaływania na środowisko również w ujęciu skumulowanym.

Najbliższymi formami ochrony przyrody są obszary Natura 2000 [...] zlokalizowany w odległości ok. 1,35 km, [...] zlokalizowany w odległości ok. 2,03 km od granic terenu inwestycyjnego. Na obszarze planowanego przedsięwzięcia stwierdzono występowanie szeroko rozpowszechnionych gatunków ptaków. Nie stwierdzono jednak występowania miejsc gniazdowania. Na terenie inwestycyjnym występują drzewa i krzewy, z których część będzie podlegać wycince ze względu na kolizję z planowanym do realizacji przedsięwzięciem. Inwestor zaplanował wycinkę czterech topoli, wierzby płaczącej oraz krzewów robinii akacjowej i śnieguliczki. Teren objęty wnioskiem leży poza obszarami zaliczonymi do Głównych Zbiorników Wód Podziemnych (GZWP). Najbliżej położonym bo około 7 km na południowy zachód GZWP jest [...]. Dla GZWP 122 nie ustanowiono obszaru ochronnego. Inwestycja zlokalizowana jest poza obszarem ochronnym zbiorników śródlądowych, poza strefami ochronnymi ujęć wód powierzchniowych i podziemnych.

Obszar inwestycji nie jest położony w strefie zagrożenia powodziowego. Planowane do realizacji przedsięwzięcie nie wpłynie w sposób negatywny na istniejący krajobraz. Realizacji niniejszej inwestycji została zaplanowana na terenie przekształconym antropogenicznie, częściowo zagospodarowany oraz wykorzystywany w przeszłości do działalności o zbliżonym charakterze. Jedynym kubaturowym elementem infrastruktury zakładu będzie istniejący budynek produkcyjny.

Organ odwoławczy przeanalizował również zaproponowany wariat alternatywny. Organ odwoławczy uznał, że podstawową różnicą pomiędzy opisanymi wariantami produkcji betonu jest poziom zużycia energii do przeprowadzenia procesu produkcji. Z punktu widzenia szerszej polityki zarówno klimatycznej, jak i energetycznej wariant mniej energochłonny jest zasadny i wskazany. Z treści raportu wynika, że wnioskowany wariant proponowany przez inwestora do realizacji jest również racjonalnym wariantem najkorzystniejszym dla środowiska.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że raport jest dokumentem prywatnym, ale opracowanym przez osoby posiadające wiadomości specjalne. Podważenie jego ustaleń może nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań przyrodniczych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora. W niniejszej sprawie nie przedstawiono kontrraportu.

Organ odwoławczy podał, że z przeprowadzonych konsultacji społecznych, wynika iż dalszy rozwój zakładu prowadzącego gospodarkę odpadami, nie jest akceptowany przez lokalną społeczność. Brak akceptacji lokalnej społeczności dla danej inwestycji nie może być jedyną przesłanką do odmówienia wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub wydania decyzji negatywne. Inwestycja nie powoduje transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Zdaniem organu odwoławczego, w postępowaniu przed organem I instancji w stopniu wystarczającym zapewniono udział społeczeństwa.

Organ odwoławczy podał, że raport oddziaływania na środowisko zawiera wszystkie wymagane prawem materialnym elementy, jest kompletny, spójny i logiczny, a pod względem formalnym prawidłowy. Decyzja zawiera charakterystykę przedsięwzięcia, która opisuje w sposób wyczerpujący parametry środowiskowe przedsięwzięcia. Charakterystyka zawiera szczegółowe dane o inwestycji: jej rodzaju, skali, technologii, lokalizacji i rodzaju użytych w technologii odpadów.

Ocena oddziaływania na środowisko jest etapem prowadzącym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i pozwala organowi jedynie zorientować się, jakie ewentualnie zagrożenia dla środowiska mogą wystąpić. Powinno to pomóc organowi właściwie określić uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Ustalenie w decyzji środowiskowej warunków, pod którymi może zostać zrealizowana planowana inwestycja, nie przesądza jeszcze o jej faktycznej realizacji. Określa jedynie kształt inwestycji z punktu widzenia wymogów ochrony środowiska, dopuszcza jej realizację w wariancie dla środowiska najkorzystniejszym. Dopiero na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę następuje konkretyzacja warunków określonych w decyzji środowiskowej. Decyzja środowiskowa statuuje ograniczenia realizacji przedsięwzięcia konieczne ze względu na wymogi ochrony środowiska w różnych jego aspektach.

Rozpatrując sprawę w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji planowanego przedsięwzięcia należy mieć na uwadze specyfikę wydawanego rozstrzygnięcia, które nie ma charakteru uznaniowego, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest rozstrzygnięciem związanym a jej treść - uzależniona od spełnienia ściśle określonych przesłanek.

Odnosząc się do kwestii finansowania inwestycji, organ odwoławczy podał, że wysokość kapitału zakładowego inwestora pozostaje poza zakresem orzekania w niniejszej sprawie.

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji w toku postępowania nie naruszył przepisów prawa procesowego, ani materialnego.

A. C. złożyła skargę na ww. decyzję i wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie:

1. 1. art. 138 § 2 k.p.a., przez jego niezastosowanie pomimo dopuszczenia się przez organ I instancji naruszeń przepisów postępowania skutkujących niewyjaśnieniem okoliczności mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy;
2. 2. art. 28 k.p.a., poprzez nieprawidłowe ustalenie kręgu stron postępowania,
3. 3. art. 10 § 1 k.p.a., poprzez brak zapewnienia stronom udziału w postępowaniu,
4. 4. art. 7, art. 8 i art. 77 k.p.a., przez zaniechanie wyjaśnienia istoty sprawy, formalistyczne zbadanie stanu faktycznego sprawy i przedkładanie interesu inwestora ponad bezpieczeństwo, w tym zdrowotne, mieszkańców, pracowników i innych osób,
5. 5. art. 107 § 3 k.p.a., przez pominięcie istotnych kwestii zawartych w odwołaniach, brak wyjaśnienia, które zarzuty z odwołań organ uznaje za bezzasadne lub nie zasługujące na uwzględnienie oraz z jakich przyczyn,
6. 6. art. 80 ust. 2 u.o.o., poprzez uznanie, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zarzuty zostały uszczegółowione w uzasadnieniu skargi.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

W piśmie z dnia 28 lipca 2025 r. inwestor wniósł o oddalenie skargi, ustosunkowując się do zarzutów skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje:

Spór dotyczy prawidłowości decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanej inwestycji.

Bezspornie planowana inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla której sporządzenie raportu jest obligatoryjne. Dla potrzeb wnioskowanego przedsięwzięcia zachodzi obowiązek uzyskania decyzji środowiskowej.

Planowana inwestycja dotyczy przetwarzania odpadów niebezpiecznych w celu wytworzenia produktów z betonu do zastosowania w budownictwie drogowym i przemysłowym oraz do produkcji elementów użytkowych z betonu. Wytworzony produkt będzie poddany certyfikacji stosownych instytucji.

Teren inwestycji objęty jest mpzp i oznaczony symbolem 9 - ZCH 15 PU - przeznaczenie terenu: Tereny obiektów produkcyjno-usługowych.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 4 m.p.z.p. teren oznaczony symbolem PU oznacza tereny obiektów produkcyjno-usługowych, tereny przeznaczone pod funkcje gospodarcze z zakresu produkcji, składów, baz i magazynów; dopuszcza się obiekty usługowe niekolidujące z przemysłowym charakterem terenu z wyłączeniem produkcji i przetwórstwa żywności, budynków związanych ze stałym lub wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży; dopuszcza się maszty dla urządzeń telefonii komórkowej, bocznice kolejowe, obiekty ciepłownictwa, elektroenergetyki (z wyjątkiem siłowni wiatrowych), wodne, kanalizacyjne, gazownicze, telekomunikacyjne oraz inne obiekty infrastrukturalne przeznaczone do obsługi funkcji produkcyjno-usługowych. Inwestycja mieści się w ramach ustalenia PU - teren obiektów produkcyjno-usługowych, w zakresie określonym w definicją w mpzp.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, planowana inwestycja nie musi być zlokalizowana wyłącznie na ternie oznaczonym w mpzp symbolem "O", lecz może być umiejscowiona na obszarze przeznaczonym na prowadzenie działalności gospodarczej, produkcyjnej lub związanej z infrastrukturą techniczną, tak jak w niniejszej sprawie (por. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2017 r. o sygn. akt II OSK 1553/16; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 8 października 2020 r. o sygn. akt II SA/Sz 579/20).

Podkreślić należy, że kwestia zgodności lokalizacji inwestycji z mpzp rozpoznawana będzie na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt 1 u.o.o., w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ określa:

1. a) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; w przypadku inwestycji w zakresie terminalu oraz strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, miejsce realizacji przedsięwzięcia określa się za pomocą mapy w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych, z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, stanowiącej załącznik do decyzji,
2. b) istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich,
3. c) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie zagospodarowania działki lub terenu lub projekcie architektoniczno-budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18, 23, 26, 27 i 29,
4. d) wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska,
5. e) wymogi w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko,
6. f) gotowość instalacji do wychwytywania dwutlenku węgla w przypadku instalacji do spalania paliw w celu wytwarzania energii elektrycznej, o elektrycznej mocy znamionowej nie mniejszej niż 300 MW.

Przez ocenę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, której dokonuje organ przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, należy rozumieć postępowanie obejmujące w szczególności weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Zgodnie z zasadami prewencji i przezorności należy uwzględnić, że skumulowane oddziaływania mogą powodować zmiany w środowisku, będące konsekwencją wpływu danego rodzaju przedsięwzięcia, w połączeniu z innymi istniejącymi lub planowanymi przedsięwzięciami.

Zdaniem Sądu, organy obu instancji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego, ani procesowego, dokonując w sposób prawidłowy oceny planowanej inwestycji na środowisko. Organy szczegółowo przeanalizowały raport środowiskowy i ustosunkowały się do jego treści, wskazując, że nie zostaną przekroczone normy środowiskowe, w tym hałasu, zapylenia.

Planowana inwestycja nie będzie miała wpływu na jakość wód powierzchniowych i ich składowe. Ścieki nie będą odprowadzane do wód powierzchniowych, ani gruntu.

Planowana inwestycja nie wprowadzi zmian w oddziaływaniu na środowisko przyrodnicze.

Przed wydaniem decyzji organ I instancji przeprowadził uzgodnienia z właściwymi instytucjami i uzyskał odpowiednie opinie i zgody. Przeprowadzone zostały również konsultacje społeczne, zaś wniesione zastrzeżenie zostały przez organ rozpoznane i wyjaśnione.

Okoliczność, że inwestycja budzi sprzeciw części mieszkańców nie jest przesłanką do odmowy wydania decyzji środowiskowej.

W ocenie Sądu, decyzja środowiskowa zawiera wszystkie elementy wynikające z art. 82 ust. 1 pkt 1 u.o.o. Ustalenie w decyzji środowiskowej warunków, pod którymi może zostać zrealizowana planowana inwestycja, nie przesądza jeszcze o jej faktycznej realizacji. Decyzja ta określa jedynie kształt inwestycji z punktu widzenia wymogów ochrony środowiska, dopuszcza jej realizację w wariancie dla środowiska najkorzystniejszym. Dopiero na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę następuje konkretyzacja warunków określonych w decyzji środowiskowej.

Wyjaśnić należy, że w ramach prowadzonego postępowania organ nie bada czy podmiot, który zobowiązał się do dostarczania wody inwestorowi posiada własne ujęcie wody umożliwiającej zasilanie planowanej inwestycji, to podlega badaniu przez inne organy na dalszych etapach związanych z realizacją inwestycji.

W raporcie wskazano, że nie przewiduje się wystąpienia nadzwyczajnego zagrożenia środowiska przy właściwej eksploatacji inwestycji. W decyzji środowiskowej organ nie określa wymogów uniknięcia wszelkich potencjalnych zagrożeń.

Skarżąca zarzuciła organowi niewłaściwe ustalenie stron postępowania, gdyż dwie spółki, wskazane jako strony postępowania obecnie nie są posiadaczami działek, znajdujących się strefie oddziaływania inwestycji. Spowodowało to doręczenie decyzji osobom, które nie są stronami postępowania i jednocześnie pomięcie nowych osób, władających tymi działkami w prowadzonym postępowaniu.

Wskazać należy, że okoliczności związane z innymi stronami postępowania, w tym kwestia ich pomięcia przez organy w toku prowadzonego postępowania może być przedmiotem odrębnego postępowania z wniosku tych osób o wznowienie postępowania. Podnoszony przez skarżącą zarzut w tym zakresie nie mógł być uwzględniony przez Sąd jako wyłączna podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Odnośnie zarzutu nieprzeprowadzenia rozprawy administracyjnej wskazać należy, że decyzję o jej przeprowadzeniu podejmuje organ administracyjny z urzędu lub na wniosek strony postępowania. Z akt nie wynika, żeby skarżąca taki wniosek sformułowała w toku postępowania, zaś organ, rozpoznając sprawę uznał, że nie zachodzą przesłanki z art. 89 § 1 k.p.a. obligujące go do jej przeprowadzenia, tj. związane z przyspieszeniem lub uproszczeniem postępowania.

Z akt wynika, że skarżącą zawiadamiano o możliwości wypowiedzenia się z zebranym materiałem dowodowym i możliwością wypowiedzenia się w sprawie.

Podkreślić należy, że fakt nieakceptowania przez skarżącą stanowiska organów administracyjnych nie świadczy o naruszeniu przez te organy przepisów postępowania.

Okoliczność, że w innej sprawie dotyczącej sąsiedniej działki, objętej mpzp organ administracyjny odmówił innemu podmiotowi wydania decyzji środowiskowej nie ma znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy. Rozpoznanie każdej sprawy następuje indywidualnie przez organ administracyjny i odnosi się do złożeń konkretnej inwestycji.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) oddalił skargę.