Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. przyznającą D. G. świadczenie wychowawcze w wysokości [...] zł miesięcznie na dziecko - N. G. – w okresie od 1 października do 31 grudnia 2017 r. oraz odmawiającą przyznania świadczenia wychowawczego w wysokości 500 zł miesięcznie na dziecko - N. G. - od dnia 1 stycznia do 30 września 2018 r.
Powyższe rozstrzygnięcie organu II instancji, zawierające pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, zostało skierowane na adres zamieszkania skarżącego i w związku z jego nieobecnością doręczone dorosłemu domownikowi, w dniu 3 stycznia 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.
Kwestionując powyższą decyzję D. G. złożył na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, składając ją dnia 20 lutego 2018 r. w siedzibie organu odwoławczego (vide: pieczątka na skardze k. 3 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Wynikającą z powołanych przepisów zasadę wnoszenia skargi do Sądu należy rozumieć, że aby zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne strona winna złożyć skargę bezpośrednio w organie, bądź nadać ją w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu w zakreślonym terminie. Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego wobec nieobecności skarżącego w miejscu zamieszkania doręczono dorosłemu domownikowi, w dniu 3 stycznia 2018 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, zatem należy stwierdzić, że trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności, za pośrednictwem wskazanego organu, upłynął skarżącemu z dniem 2 lutego 2018 r. (piątek). D. G. złożył skargę w siedzibie organu II instancji dopiero w dniu 20 lutego 2018 r.
Wobec powyższego należy uznać, że przedmiotowa skarga została wniesiona po terminie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej złożenia. Odrzucenie skargi następuje w drodze postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.