Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. (złożonym w Starostwie Powiatowym w dniu [...] r.) W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Starosty z dnia [...] r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie nieodpłatnego przeniesienia prawa własności gospodarstwa rolnego.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazał, że skarżący w dniu [...] r. złożył w siedzibie organu I instancji dwa odwołania tej samej treści, jedno skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, drugie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia [...] r. organ I instancji przesłał odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które do chwili udzielenia odpowiedzi na skargę nie zostało rozpoznane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Oznacza to, że skargę można wnieść wyłącznie na decyzję wydaną przez organ II instancji.
Z treści skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Starosty z dnia [...] r., od której, zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji, skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia w terminie 14 dni odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, co zresztą skarżący uczynił. Dopiero po rozpoznaniu odwołania i wydaniu decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, skarżący będzie mógł w przedmiotowej sprawie wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Przedmiotem skargi wniesionej w dniu 5 marca 2013 r. do Sądu jest orzeczenie wydane przez organ I instancji. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.