Uzasadnienie
J.C. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarejestrowaną pod sygn. akt II SA/Sz 38/15, o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem sądu z dnia19 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 107/13 odrzucającym skargę J.C. na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie przekazania wniosku.
W wyniku rozpatrzenia wniosku J.C., postanowieniem z dnia 27 lutego 2015 r., sąd zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata w tej sprawie.
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r., sąd odrzucił opisaną na wstępie skargę J.C. o wznowienie postępowania sądowego.
Wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego adwokat K.Ł., w piśmie z dnia [...] (data wpływu [...]), wniosłao przyznanie kosztów pomocy prawnej, udzielonej skarżącemu z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały w żadnej części uiszczone.
Następnie, w piśmie z dnia [...], pełnomocnik skarżącego wyraził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 24 kwietnia 2015 r. i jednocześnie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej skarżącemu z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały dotychczas uregulowane w żadnej części. Do wniosku dołączył dowód wysłania skarżącemu ww. opinii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Sąd stwierdził, że wniosek adwokata K.Ł. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej skarżącemu pomocy prawnej jest zasadny. Niezwłocznie po wyznaczeniu pełnomocnikiem, adwokat podejmował czynności zmierzające do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny pierwszej instancji. Pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a nie mogąc uzyskać koniecznych wyjaśnień od skarżącego, do którego uprzednio wystosował stosowną korespondencję, mając na względzie interes mocodawcy i jego dotychczasowe stanowisko w sprawie, podjął się wykonania zarządzenia sądowego wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi, czemu dał wyraz w piśmie z dnia [...]. W aktach sądowych znajduje się opinia sporządzona przez pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia sądu z dnia 24 kwietnia 2015 r., która została wysłana skarżącemu. Ponadto, jak wynika z oświadczenia pełnomocnika, należne mu koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały dotychczas w żadnej części uregulowane.
Z tych względów sąd, na podstawie art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia, przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych – w związku z jego udziałem w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Ponadto sąd, na podstawie art. 250 w zw. z § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego wyżej rozporządzenia, przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych – za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tej sprawie, w której pełnomocnik brał udział w pierwszej instancji – równej 50 % stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, wynosi 240 zł. Koszty te zostały powiększone o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, przewidzianą za tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.