Uzasadnienie
Wojewoda postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 134 Kpa stwierdził, że odwołanie J.R. od decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda ustalił, że organ I instancji wyżej wskazaną decyzją orzekł o wymeldowaniu J.R. z pobytu stałego z lokalu położonego w [...] przy [...]. Decyzja ta została doręczona adresatowi w dniu [...]r. Termin 14 dniowy do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...]r., a odwołanie - opatrzone datą [...] r. J.R. złożył w Urzędzie Wojewódzkim w dniu [...]r. i wraz z odwołaniem nie złożył wniosku o przywrócenie terminu.
Postanowienie to zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] J.R. domagając się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wyjaśnił, że złożył odwołanie w dniu [...] r. ponieważ nie zdawał sobie sprawy, że dni świąteczne nie przerwą biegu 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania. Pracownik urzędu nie powiadomił Go o upływie terminu i konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i powtórzył stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niezasadna.
W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości miedzy innymi poprzez kontrolę administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem. Ograniczenie - z woli ustawodawcy- kompetencji sądu administracyjnego do badania legalności zaskarżalnych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień) wyklucza wydawanie przez sąd rozstrzygnięć w zastępstwie właściwych organów administracji publicznej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) określanej dalej jako P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W sprawie niniejszej bezsporne jest, że skarżący, wnosząc w dniu [...] r. odwołanie (k.37 i k. 31 akt administracyjnych) od decyzji doręczonej [...] r. (k.
- 27) uchybił terminowi 14-dniowemu przewidzianemu w art. 129 § 2 kpa.
Nie ulega też wątpliwości, że wraz z odwołaniem nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Tymczasem z art. 58 Kpa wynika, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. (§ 3).
O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, jak stanowi to art. 59 § 2 Kpa orzeka ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania, a zatem organem, do którego należało złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania był w niniejszej sprawie Wojewoda, a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...].
Z wyżej przedstawionego stanu prawnego wynika, że chybiony jest zawarty w skardze wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, ponieważ jego rozpatrzenie oraz ustosunkowanie się do argumentów uzasadniających to żądanie nie należy do właściwości sądu.
Ustalone natomiast fakty wskazujące na uchybienie ustawowego terminu do złożenia odwołania, przy jednoczesnym nie wystąpieniu przez skarżącego do organu z wnioskiem o przywrócenie tego terminu, dawały Wojewodzie pełne podstawy do wydania postanowienia zawierającego rozstrzygnięcie na podstawie art. 134 Kpa.
Z powyższych względów sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa w zaskarżonym postanowieniu i dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę, a co do kosztów postępowania orzekł na podstawie art. 205 P.p.s.a.