Uzasadnienie
W dniu [...] r. B. P. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wniosek ten zarejestrowano pod sygn. II SO/Sz 6/16.
W wyniku rozpoznania powyższego wniosku, postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt II SO/Sz 6/16 referendarz sądowy zwolnił skarżącą od ½ części kosztów, w pozostałym zakresie odmawiając zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił radcę prawnego.
Po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem wydanym w dniu 18 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SO/Sz 6/16 zmienił zaskarżone postanowienie referendarza sądowego w pkt 1 i zwolnił skarżącą od ponoszenia kosztów sądowych w całości, uchylił pkt 2 zaskarżonego postanowienia, a w części pkt 3 dotyczącego ustanowienia pełnomocnika utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej - radcę prawnego K. K.-S.
W dniu 20 kwietnia 2016 r do Sądu wpłynęła skarga B. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Gryfinie z dnia 3 marca 2016 r. Nr XIX/173/16 w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Przedmiotowa skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 413/16. Zgodnie z zarządzeniem Sądu z dnia 31 maja 2016 r. akta sprawy o sygn. akt II SO/Sz 6/16 (w tym postanowienie w przedmiocie prawa pomocy) włączone zostały do akt sprawy o sygn. akt II SA/Sz 413/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2016 r. odrzucił skargę B. P., jako niedopuszczalną.
W terminie przewidzianym do złożenia skargi kasacyjnej B. P. złożyła na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Rozpoznając wniosek referendarz sądowy, zważył, co następuje
Zgodnie z art. 249a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718.; dalej P.p.s.a.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W myśl art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a. do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 ustawy).
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przed wszczęciem postępowania. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SO/Sz 6/16 zostało jej przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Przyznana przed wszczęciem postępowania pomoc prawna, obejmuje postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie. Zatem kolejny wniosek skarżącej w niniejszej sprawie jest zbędny, ponieważ zostało już jej przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, którym wyznaczony został radca prawny – K. K.-S.
W związku z powyższym skarżąca nie może skutecznie wnioskować o przyznanie prawa pomocy, ponieważ w przedmiotowej sprawie zostało ono już skonsumowane.
Z powyższych względów rozpoznanie rzeczonego wniosku należało uznać za zbędne i podlegające umorzeniu na podstawie art. 249a p.p.s.a.