Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.
- - zwanej dalej "P.p.s.a."), sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie zaistniała okoliczność uzasadniająca sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej, gdyż przy sporządzeniu sentencji wyroku w dniu 5 lipca 2017 r., podano błędnie numer ustępu § 3 Regulaminu Strefy Płatnego Parkowania stanowiącego Załącznik Nr 2 zaskarżonej uchwały. Zamiast ust. 3 wpisano ust.
- 2. Na oczywistość ww. omyłki zwrócił uwagę po odczytaniu wyroku pełnomocnik organu, co przyznał również Sąd. Kwestia ta nie budziła również wątpliwości obecnego na rozprawie Prokuratora.
Na oczywistość omyłki wskazywały motywy wydanego i ogłoszonego wyroku, który rozstrzygał o będącej przedmiotem sporu wykładni art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1440) i możliwości pobierania opłat w soboty. Stwierdzenie nieważności § 3 ust. 3 Regulaminu Strefy Płatnego Parkowania stanowiącego Załącznik Nr 2 zaskarżonej uchwały miało na celu zachowanie spójności prawnej postanowień Regulaminu z § 2 ust. 4 uchwały, który w wyniku wydanego wyroku winien określać zasady pobierania opłat w dni robocze, jednakże nie w soboty. Wskazany zaś omyłkowo § 3 ust. 2 Regulaminu, stanowiąc, że opłaty, o których mowa w ust. 1, pobiera się za parkowanie pojazdów samochodowych w wyznaczonych miejscach w SPP, określa ogólną zasadę związaną z pobieraniem opłat w wyznaczonych miejscach w SPP, która to kwestia nie była przedmiotem skargi jak i rozważań Sądu.
W tych okolicznościach, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak na wstępie.