Uzasadnienie
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. Nr [..] ustalił E. i Z. D. odszkodowanie w kwocie [...] zł za nieruchomość gruntową położoną w [...] o nr ewidencyjnym [...] w obr. nr [...] w związku z przejęciem jej pod drogę.
W powyższym rozstrzygnięciu pouczono strony o prawie wniesienia odwołania do Wojewody za pośrednictwem Prezydenta Miasta w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność wniesienia odwołania przez E.i Z. D. od decyzji Prezydenta Miasta w związku z uchybieniem terminu do jego złożenia, jednocześnie pouczając o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Pismem z dnia [...] r. E. i Z. D. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę. W uzasadnieniu skargi podnieśli zarzuty jedynie co do decyzji wydanej przez organ gminy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż wniesienie skargi nastąpiło z naruszeniem art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Obowiązek wyczerpania, przed wniesieniem skargi do Sądu, środków odwoławczych wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania (por. postanowienie WSA w Opolu z dnia 3 lutego 2004 r. sygn. akt II SA/Wr 2614/00, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przypadku, gdy przedmiotem skargi jest decyzja, to taka skarga jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy została wniesiona na akt administracyjny wydany w trybie odwoławczym, tj. na ostateczną decyzję organu II instancji, albowiem przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego(t. j. Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przewidują możliwość zaskarżenia decyzji wydanej w pierwszej instancji poprzez złożenie odwołania (art. 127 § 1 K.p.a.).
W niniejszej sprawie E.D. i Z. D. złożyli skargę na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę. Powyższe, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, albowiem przesądza o tym tytuł skargi oraz treść jej uzasadnienia.
Należy wyjaśnić, że zaskarżona decyzja jest decyzją pierwszoinstancyjną, albowiem od niej przysługiwało odwołanie do Wojewody, które zresztą wnieśli skarżący, a organ odwoławczy je rozpoznał stwierdzając w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ II instancji prawidłowo pouczył małż. D. o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydane postanowienie z dnia [...] r., które to rozstrzygnięcie dotyczyło kwestii proceduralnej i tylko w takim zakresie podlegało rozpatrzeniu przez sąd administracyjny.
Pouczenie zawarte w postanowieniu Wojewody żadną miarą nie odnosiło się do decyzji organu I instancji, która rozstrzygała sprawę merytorycznie, albowiem jak już wyżej Sąd stwierdził, na decyzję wydaną w I instancji nie służy skarga do sądu administracyjnego wobec braku prawnej możliwości skarżenia decyzji wydanej przez organ I instancji, natomiast merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy przez organ II instancji uniemożliwiło uchybienie przez strony terminowi do wniesienia środka odwoławczego.
W myśl z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 przedmiotowego przepisu wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.