Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...], działając w imieniu Burmistrza [...] - zastępca Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Z., w oparciu o art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 4, art. 7 pkt 5 i 6, art. 8 ust. 1 pkt 2, art. 9, art. 50 ust. 2, 4, 5, 7, art. 106 ust. 1 i 4, art. 107, art. 109 ustawy z dnia 2 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2268), przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2021 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1296) oraz § 2 pkt 3 lit. b, § 4 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005 r. w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (Dz. U. Nr 190, poz. 1598), przyznał M. K. pomoc społeczną w postaci specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi dla syna M. M. w okresie od dnia 4 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r. w zakresie rehabilitacji fizycznej i usprawniania zaburzonych funkcji organizmu: logopeda w wymiarze 2 godzin miesięcznie, wartość 1 godziny - [...] zł, integracja sensoryczna w wymiarze 2 godzin miesięcznie, wartość 1 godziny - [...] zł, oraz ustalił odpłatność za powyższe usługi w wymiarze 3,5% wartości usług, które pokrywa Świadczeniobiorca na wskazany rachunek bankowy Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. - Z. w terminie do 15-go dnia każdego następnego miesiąca po wykonaniu usługi.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wyjaśnił, że wymiar miesięczny godzin jakie przyznał w ramach specjalistycznych usług opiekuńczych wynika z możliwości finansowych oraz konieczności zabezpieczenia środków dla osób korzystających ze specjalistycznych usług opiekuńczych oraz ewentualnych nowych osób, które powyższych usług będą potrzebować. W tym zakresie organ podał, że na dzień wydania decyzji ma zaplanowane na rok 2022 r. [...] zł na specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Organ wskazał, że indywidualnie dostosowuje możliwości finansowe do rozmiarów oczekiwanej pomocy w taki sposób, by zapewnić usługi wszystkim wnioskującym, którzy spełniają warunki uprawniające do skorzystania z tej szczególnej formy wsparcia. Wnioskodawczyni winna również wykorzystać wszystkie dostępne możliwości i uprawnienia jakie przysługują z innych systemów we wnioskowanym zakresie.
W tym kontekście, powołując się na pismo Dyrektora Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Ś. z dnia 26 listopada 2021 r., organ ustalił, że strona ma możliwość korzystania z terapii psychologicznej, pedagogicznej oraz logopedycznej, jednak nie wnioskowała o udzielenie wymienionych form pomocy. Strona została również poinformowana o możliwości skorzystania z dodatkowego wsparcia logopedycznego w ramach NFZ w Placówce Neurologicznej w Ś.. Wykaz ośrodków/oddziałów dziennych leczących dzieci przedstawił Narodowy Fundusz Zdrowia w piśmie z dnia 1 grudnia 2021 r.
M. K. złożyła od ww. decyzji odwołanie podnosząc m.in., że przedmiotem wnioskowanej pomocy są specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi w miejscu zamieszkania w postaci: terapii integracji sensorycznej - 8 godzin w miesiącu, logopedy - 8 godzin w miesiącu, TUS - 4 godziny w miesiącu, terapii pedagogicznej - 4 godziny w miesiącu. Odwołująca się podkreśliła, że zaświadczenie lekarza specjalisty wyraźnie wskazuje, że wymiar godzin zleconych obejmuje dodatkową formę pomocy - ponad wymiar korzystania z innych systemów, a zatem lekarz wpisał w zaświadczeniu ilości godzin, które dotyczą specjalistycznych usług opiekuńczych z ustawy o pomocy społecznej, a nie z innych systemów.
W wyniku rozpoznania sprawy na skutek złożonego przez stronę odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), art. 50 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 794 ze zm.), decyzją z dnia [...] marca 2022 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Uzasadniając treść podjętego rozstrzygnięcia Kolegium opisało cele opieki społecznej wynikające z przepisów ustawy o pomocy społecznej oraz zasady określone w art. 50 ww. ustawy. Na podstawie akt sprawy Kolegium ustaliło, że lekarz specjalista neurologii dziecięcej, zleciła następujące specjalistyczne usługi opiekuńcze dla M. M.: pedagog 4 godziny w miesiącu, logopeda 8 godzin w miesiącu, integracja sensoryczna 8 godzin w miesiącu, TUS 4 godziny w miesiącu. Małoletni M. M. jest uczniem [...] klasy Szkoły Podstawowej Specjalnej Nr [...] w S.. Dyrektor tamtejszej placówki poinformował pismem z dnia 26 listopada 2021 r., że w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 24 czerwca 2022 r. uczeń będzie objęty formami wsparcia, w tym m.in. zajęciami integracji sensorycznej w wymiarze 0,5 godziny tygodniowo (co daje łącznie średnio dwie godziny w miesiącu) oraz zajęciami z logopedą w wymiarze 1 godzina tygodniowo (co daje łącznie średnio 4 godziny w miesiącu). Ponadto, z ustaleń organu I instancji wynika, że M. M. może korzystać ze zleconych form pomocy w innych placówkach, ustalając, iż:
- - w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Ś. ma możliwość korzystania z terapii psychologicznej, pedagogicznej i logopedycznej, jednakże - co wynika z pisma Dyrekcji tejże Poradni z dnia 26 listopada 2021 r. - odwołująca się nie wnioskowała o żadną formę pomocy dla syna;
- - w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia Oddziału Z. ma możliwość korzystania z kompleksowego leczenia dzieci, realizowanego w ramach przeprowadzania rehabilitacji u dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego w ośrodkach/oddziałach dziennych, w tym np. z zajęć logopedycznych, rehabilitacyjnych, psychologicznych, pedagoga specjalnego, fizjoterapii, co potwierdził Kierownik Delegatury w K. Z. Oddziału Wojewódzkiego w S. pismem z dnia 1 grudnia 2021 r., przekazując także wykaz placówek świadczących takie usługi w ramach świadczeń z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, które mogą być także wykonywane w domu pacjenta;
- - w placówce NFZ w Ś. (Poradnia Neurologiczna) ma możliwość regularnego korzystania z terapii logopedycznej jeden raz w miesiącu, także w godzinach popołudniowych, co potwierdziła w drodze rozmowy telefonicznej neurologopeda.
Uznać zatem należy, iż małoletni M. M. ma możliwość korzystania ze zleconych przez lekarza specjalistycznych usług opiekuńczych w ramach systemów innych niż opieka społeczna.
Kolegium podkreśliło, że w pierwszej kolejności strona winna zapewnić zlecone synowi specjalistyczne usługi opiekuńcze korzystając z ogólnie dostępnych zasobów, na które m.in. wskazał organ I instancji.
Odnosząc się do zarzutów strony o ograniczonych możliwościach M. M. do korzystania ze zleconych usług specjalistycznych w ramach systemów innych niż pomoc społeczna, Kolegium uznało je za nieuzasadnione. Strona wskazuje na ograniczenie syna co do możliwości korzystania z tychże systemów ze względu na realizowanie obowiązku szkolnego oraz odległość placówek od miejsca zamieszkania. Kolegium wskazało, że zarówno zajęcia oferowane przez placówki w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, jak i w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, są dedykowane dzieciom, w tym w szczególności dzieciom w wieku szkolnym, a zatem znacząca większość świadczeniobiorców to dzieci realizujące obowiązek szkolny.
Zatem i inne dzieci muszą pogodzić obowiązek szkolny z koniecznością uczestniczenia w zajęciach specjalistycznych. Kwestia odległości placówki oferującej dane zajęcia specjalistyczne od miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy to także nieodosobniona okoliczność. Dodatkowo z akt sprawy wynika np., że NFZ oferuje dostęp do usług lekarzy specjalistów także w domu pacjenta.
Na marginesie Kolegium wskazało, że strona w oświadczeniu majątkowym z dnia 19 listopada 2021 r. wykazała, iż posiada dwa samochody osobowe. Posiada zatem własne środki transportu za pomocą których także może dowieść syna na stosowne zajęcia, a co za tym idzie może wykorzystując własne zasoby i możliwości zapewnić synowi udział w zaleconych zajęciach.
Odnosząc się do zarzutów strony, iż organ otrzymuje dotacje celowe z budżetu państwa na zabezpieczenie i realizację wskazanych celów, Kolegium przyznało, że owszem, zgodnie z przywołanymi przez odwołującą przepisami, jednostka samorządu wykonuje zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, otrzymuje na ten cel środki z budżetu państwa, jednakże pamiętać należy, iż są to środki finansowe ograniczone, m.in. sytuacją finansową państwa. Nie są one przekazywane w dowolnej ilości/kwocie. Organ zaś musi tak nimi gospodarować, aby na cały bieżący rok zapewnić choćby w minimalnym zakresie zaspokojenie wnioskowanej pomocy w tej szczególnej formie, wszystkim wnioskodawcom spełniającym ustawowe kryteria.
M. K. zaskarżyła opisaną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej naruszanie przepisów art. 50 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej, przepisów art. 7, art. 7a, art. 8 § 1, art. 10, art. 77, art. 79a § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. oraz przepisów rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005 r. w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 189 poz. 1598 ze zm.), którego normy prawa obligują organ administracji do orzekania według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania decyzji oraz do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego, co ma wpływ na wynik sprawy. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że ograniczenie pomocy w zakresie przyznanych godzin specjalistycznych usług opiekuńczych o 75% dotyczy godzin terapii logopedycznej i terapii integracji sensorycznej. Podkreśliła, że zaświadczenie lekarza specjalisty wskazuje, że wymiar godzin zleconych obejmuje dodatkową formę pomocy ponad wymiar korzystania z innych systemów.
Następnie skarżąca podała, że syn jest uczniem Zespołu Placówek Specjalnych w S., oddalonej od miejsca zamieszkania o 45 km. Wyjazd do szkoły odbywa się o godz. 6.40, a powrót ok. godz. 15.30. Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Ś. pod którą podlega syn, oddalona jest ok. 20 km od szkoły, a od miejsca zamieszkania o 25 km. Korzystanie przez syna z terapii logopedycznej w godzinach funkcjonowania szkoły w tej placówce zmusiłoby syna do opuszczania zajęć lekcyjnych, przez co straciłby ok. 2 godziny lekcyjne aby skorzystać z 45 minut zajęć w Poradni. Byłoby to dlań niekorzystne. Poradnia prowadzi terapię logopedyczną w godzinach popołudniowych, ale jeden z logopedów prowadzi terapię co 2 tygodnie do godziny 16.00, a drugi logopeda co 2 tygodnie do godziny 17.00.
Odnośnie wykazywanej przez organy możliwości korzystania w ramach NFZ z ośrodków/oddziałów dziennych z zakresu AOS, które wykazał NFZ, to najbliższa placówka dla dzieci z zaburzeniami wieku rozwojowego jaką wykazał NFZ, znajduje się w S. oddalonym o 50 km od miejsca zamieszkania. Kolejna placówka, poradnia specjalistyczna Polskiego Związku Głuchych oddalona jest o 60 km.
Ustosunkowując się do twierdzeń organu odwoławczego o możliwości korzystania z usług w ramach świadczeń z zakresu Ambulatoryjnej Opieki Specjalistycznej, które mogą odbywać się w domu pacjenta, skarżąca wyjaśniła, że schorzenie syna nie jest objęte możliwością prowadzenia rehabilitacji w domu, co wynika z przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej. Jeżeli zaś chodzi o Poradnię Logopedyczną w Ś., to ma ona podpisany kontrakt z NFZ na 3 dni w tygodniu, przy czym w dwóch dniach pracuje w godzinach porannych, a raz, we wtorki, w godzinach popołudniowych. Z informacji jakie uzyskała skarżąca, terapia w godzinach popołudniowych mogłaby się odbywać 1 raz na 2-3 miesiące.
W dalszej części skargi strona przytoczyła wybrane tezy orzecznictwa sądowoadministracyjnego sformułowane w sprawach, których przedmiotem było przyznanie specjalistycznych usług opiekuńczych.
Następnie, odwołując się do przepisów dotyczących finansowania przez jednostki samorządu terytorialnego zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, skarżąca zarzuciła organom, że w przypadku braku środków mają one obowiązek wnioskować o zwiększenie dotacji do Urzędu Wojewódzkiego, a w przypadku braku środków na dotację Wojewoda ma obowiązek zwrócenia się do Prezesa Rady Ministrów o przekazanie środków finansowych z rezerwy budżetowej państwa. Dopiero dokument, który stwierdzi brak środków w budżecie państwa na realizację zadania zleconego może być podstawą do omowy przyznania pomocy ze względu na ten argument. Organy nie posiadają takiego dokumentu, a jednak powołują się na brak środków.
Do skargi strona dołączyła zaświadczenie neurologopedy z [...] Centrum Terapii i Rozwoju w Ś., potwierdzające, że syn skarżącej został zapisany na listę rezerwową na terapię w godzinach popołudniowych w ramach NFZ, bowiem ze względu na edukację nie mógł korzystać z terapii w proponowanych godzinach.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Niniejsza sprawa została rozpoznana na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej określanej jako "P.p.s.a.") w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z wnioskiem organu nie zakwestionowanym przez stronę skarżącą.
Przedmiotem skargi jest decyzja wydana w sprawie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych, jednak w wymiarze mniejszym niż wnioskowanym przez stronę. Podstawę materialnoprawną przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych stanowi przepis art. 50 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2268), dalej określanej jako "ustawa". Specjalistyczne usługi opiekuńcze są to usługi dostosowane do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności, świadczone przez osoby ze specjalistycznym przygotowaniem zawodowym (art. 50 ust. 4 ustawy).
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wraz z wnioskiem skarżącej z dnia 2 listopada 2021 r. o udzielenie pomocy w formie specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, tj. dla syna, w postaci: integracji sensorycznej 8 godzin miesięcznie, TUS - 4 godziny miesięcznie, pedagog - 4 godziny miesięcznie, logopeda - 8 godzin miesięcznie, strona przedłożyła Zlecenie specjalistycznych usług opiekuńczych wydane na podstawie rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005 r. w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych (Dz. U. Nr 189 poz. 1598), w którym lekarz specjalista neurologii dziecięcej wskazał m.in., celowość przyznania tego rodzaju i zakresu pomocy na podstawie przepisu art. 50 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej oraz § 3 ww. rozporządzenia, na rok 2022 r., jako pomoc dodatkową, ponad wymiar korzystania z innych systemów.
Organy orzekające w sprawie za zasadne uznały przyznać skarżącej pomoc w ograniczonym zakresie, obejmującym tylko ilość 2 godzin miesięcznie logopedy i 2 godzin miesięcznie integracji sensorycznej, wskazując na ograniczone środki finansowe oraz możliwość skorzystania przez skarżącą z innych form wsparcia i przy wykorzystaniu własnych możliwości oraz usług opiekuńczych, w ramach systemów innych niż opieka społeczna.
W ocenie Sądu, lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, nie pozwala na stwierdzenie, że decyzje zostały wydane w oparciu o wyczerpujące ustalenia stanu faktycznego i z przekonującą oraz poddającą się weryfikacji argumentacją.
Jedną z głównych przyczyn odmowy przyznania skarżącej pomocy w pełnym zakresie objętym wnioskiem z dnia 2 listopada 2021 r., było powołanie się przez organ I instancji na ograniczone środki finansowe, które według planu finansowego na rok 2022, na dzień wydania decyzji, tj. 31 grudnia 2021 r., miały wynosić [...] zł. Z uzasadnienia decyzji, jak i z akt sprawy nie wynika jednak, jak wskazana wysokość przewidzianych środków finansowych ma się do potrzeb beneficjentów specjalistycznych usług opiekuńczych. Organ nie podał np. jaka wysokość świadczeń o takim charakterze była wydatkowana w latach poprzednich, jakie są już zgłoszone na rok 2022 potrzeby osób zainteresowanych tego rodzaju wsparciem i czy faktycznie na dzień podejmowania decyzji jest dalece prawdopodobne, że zadośćuczynienie w pełni wnioskowi skarżącej pozbawić może wsparcia inne osoby wymagające tej specjalistycznej formy pomocy społecznej.
Nadto, nie jest wiadomym, w oparciu o jakie przesłanki organy uznały, że w przypadku niedostatecznego zaplanowania wydatków na potrzeby specjalistycznych usług opiekuńczych, Wojewoda nie będzie w stanie przekazać dodatkowych środków na realizację zleconego zadania z zakresu administracji rządowej. Brak jest w aktach jakichkolwiek dokumentów, np. wniosku jednostki samorządu terytorialnego o przyznanie pomocy w określonej wysokości, czy też stanowiska Wojewody odnośnie możliwości przekazania dotacji w oczekiwanej wielkości.
Tego rodzaju niedostatki w materiale dowodowym i nie dająca się zweryfikować lub odnieść do rzeczywistych potrzeb kwota posiadanych środków na rok 2022, nie pozwalają na dokonanie oceny przedstawionej argumentacji w opisanym aspekcie sprawy.
Zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uwagi odnoszące się do podejmowania przez skarżącą kroków celem zaspokojenia potrzeb dziecka we własnym zakresie oraz przy wykorzystaniu innych dostępnych systemów wsparcia, są co do zasady trafne. W panujących realiach uwzględnić przy tym należy, że zaspokojenie wszystkich potrzeb w oczekiwanym przez skarżącą zakresie - zajęć terapeutycznych w odpowiadających jej godzinach i w miejscu zamieszkania, może okazać się niemożliwe. Konieczność 20-30 minut dojazdu samochodem na określone zajęcia z dzieckiem, nie jest przy tym okolicznością odosobnioną zarówno dla mieszkańców niewielkich, jak i dużych ośrodków miejskich.
Tym niemniej, wskazanie przez organy obu instancji wykazu miejsc, w których możliwe jest uzyskanie wsparcia w zakresie terapii logopedycznej i integracji sensorycznej, mogłoby zostać uznane za argumentację uzasadniającą wydane rozstrzygnięcia, gdyby skarżąca mogła faktycznie, a nie teoretycznie skorzystać z usług realizowanych w tych miejscach. Przedstawienie wykazu wszystkich placówek na terenie województwa, z których najbliższa gotowa do realizacji oczekiwanych świadczeń znajduje się ok. 50 km od miejsca zamieszkania skarżącej, jak wykazała to strona w uzasadnieniu skargi, podważa uwagi organów o zaniechaniu skarżącej w zaspokojeniu potrzeb we własnym zakresie przy wykorzystaniu innych systemów wsparcia. Organy nie uwzględniły również godzin świadczonych usług, np. przez Centrum Terapii i Rozwoju w Ś., czy też Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną w Ś. i faktycznych możliwości uzyskania w nich wsparcia dla syna skarżącej.
Przedłożone przez skarżącą informacje z ww. ośrodków przeczą sugestiom organów o możliwości uzyskania w nich pomocy w zakresie uzupełniającym przyznane decyzjami godziny zajęć. I tak, w piśmie z dnia 26 stycznia 2022 r., stanowiącym załącznik do odwołania, Dyrektor Poradni Pedagogiczno-Psychologicznej w Ś. podała, że placówka nie prowadzi zajęć integracji sensorycznej. Przy tym obecnie wszystkie terminy zajęć terapeutycznych w godzinach popołudniowych są już zajęte.
Za całkowicie zrozumiałe Sąd uznaje przy tym stanowisko skarżącej, która nie akceptuje rozwiązania, wedle którego, aby skorzystać z 45 minut zajęć terapii logopedycznej lub terapii integracji sensorycznej, musiałaby zrezygnować z innych zajęć specjalistycznych realizowanych w godzinach nauki syna w Szkoły Podstawowej Specjalnej Nr [...] w S. Podsumowując, w ocenie Sądu, wydając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organy nie poczyniły wszystkich niezbędnych dla sprawy ustaleń co do faktycznej możliwości uzyskania przez skarżącą we własnych zakresie specjalistycznych usług opiekuńczych dla syna, w ilości zaleconej przez lekarza w dniu 4 października 2021 r. Ponadto, organy nie wyjaśniły w sposób przekonujący, oparty na wskazaniu konkretnych faktów lub dokumentów, że posiadane lub możliwe do uzyskania środki, nie pozwalały na przyznanie wnioskowanej pomocy w większym wymiarze. Uchybienia te, zdaniem Sądu, uzasadniały stawiane w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.
W związku z tym, że naruszenie ww. przepisów mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Obowiązkiem organu ponownie rozpoznającego sprawę będzie uwzględnienie uwag i wyeliminowanie uchybień wskazanych w niniejszym wyroku.