Uzasadnienie
P. z siedzibą w K. – obecnie G. w [...] w dniu r. złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zawiadomienie o zakończeniu budowy sieci gazowej rozdzielczej średniego i niskiego ciśnienia z rur PE wraz z przyłączami do budynków – I etap w mieście [...] ulice: [...] wybudowanej na podstawie decyzji wydanej z up. Starosty przez Burmistrza [...] z dnia [...] r., nr [...].
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] pismem z dnia [...] r. wezwał inwestora, w terminie do dnia [...] r., do uzupełnienia braków w złożonym zawiadomieniu przez dołączenie między innymi decyzji Urzędu Dozoru Technicznego o dopuszczeniu do eksploatacji sieci gazowej.
W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia [...] r. inwestor oświadczył, że nie jest zobowiązany do uzgadniania z Urzędem Dozoru Technicznego inwestycji prowadzonych w zakresie budowy oraz eksploatacji gazociągów przesyłowych i rozdzielczych.
W związku z powyższym oświadczeniem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], działając na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), decyzją z dnia [...] r., nr [...], zgłosił sprzeciw w sprawie przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy pn. "sieć gazowa rozdzielcza średniego i niskiego ciśnienia z rur PE wraz z przyłączami do budynków w mieście [...] ulice: [...]" z uwagi na nie przedstawienie kompletu dokumentów wymaganych art. 57 ustawy – Prawo budowlane.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że wybudowana przez inwestora sieć gazowa podlega dozorowi technicznemu - § 1 pkt 1 lit. "j" rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2002 r. (Dz. U. Nr 120, poz. 1021 ze zm.). P. z siedzibą w [...] – obecnie G. w P., wniosła od tej decyzji odwołanie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wnosząc o jej uchylenie w całości, przyjęcie zawiadomienia o zakończeniu budowy sieci gazowej średniego i niskiego ciśnienia z rur PE wraz z przyłączami do budynków w mieście [...] w obrębie ulic [...].
W uzasadnieniu odwołania wskazano, że obowiązujące przepisy prawa nie nakładają obowiązku uzyskania decyzji Urzędu Dozoru Technicznego dopuszczającego do użytkowania budowle, jakimi są gazociągi m.in. średniego i niskiego ciśnienia, gdyż te podlegają przepisom prawa budowlanego oraz uzgodnieniom branżowym.
Po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał, że zakres urządzeń technicznych, których projektowanie, wykonanie i eksploatacja podlega dozorowi technicznemu określają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2002 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu. W świetle przepisów tego rozporządzenia budowa gazociągu o ciśnieniu roboczym do 0,4 MPa i średnicy 32-110 mmm kwalifikowana jest jako urządzenie techniczne i podlega dozorowi technicznemu. Zatem wymaganie uzupełnienia zawiadomienia o zakończeniu budowy sieci gazowej o decyzję Urzędu Dozoru Technicznego o dopuszczeniu przedmiotu inwestycji do eksploatacji było zasadne.
Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ podał, że rurociągi przeznaczone do przesyłania paliw gazowych, ropy naftowej i produktów naftowych w zakresie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać, podlegają jako budowle – uregulowaniom prawnym wynikającym z ustawy Prawo budowlane, a jako urządzenia techniczne (naczynia ciśnieniowe) – uregulowaniom prawnym wynikającym z ustawy o dozorze technicznym.
P. w [...]. – obecnie G. w [...] wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], zarzucając:
- 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), poprzez nieuprawnione przyjęcie, że do zawiadomienia o zakończeniu budowy konieczne jest złożenie decyzji Urzędu Dozoru Technicznego o dopuszczeniu do eksploatacji sieci gazowej rozdzielczej o nadciśnieniu wyższym niż 0,5 bara i średnicy nominalnej większej niż DN 25,
- 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, poprzez nieuprawnione przyjęcie, że gazowa sieć rozdzielcza będąca budowlą w rozumieniu prawa budowlanego, mająca spełniać warunki określone w treści rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055), wraz z zawartymi tam definicjami sieci gazowych, jest równolegle urządzeniem technicznym w rozumieniu ustawy o dozorze technicznym,
- 3. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to regulacji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2002 r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. Nr 120, poz. 1021), poprzez nieuprawnione przyjęcie, że gazowe sieci rozdzielcze, jako spełniające przesłanki wymienione w § 1 pkt 1 lit. "j" rozporządzenia, podlegają dozorowi technicznemu.
Uwzględniając powyższe zarzuty wniosła o:
- 1. stwierdzenie nieważności skarżonej decyzji w całości z powodu wystąpienia przesłanki określonej w art. 156 § 1 pkt 2 kpa i umorzenia postępowania w sprawie,
- 2. uchylenie skarżonej decyzji w całości z powodu naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd dokonuje kontroli ostatecznych decyzji administracyjnych pod kątem ich zgodności z obowiązującymi w dacie ich wydania przepisami prawa.
Takie określenie kompetencji Sądu skutkuje tym, że w przypadku stwierdzenia, że decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnymi, mającymi postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub postępowania administracyjnego, Sąd eliminuje z obrotu prawnego taką wadliwą decyzję.
Jako podstawę materialnoprawną wydania kwestionowanych decyzji organy przywołały art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Stosownie z treścią ww. przepisu, do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.
W przepisie art. 57 ust. 1 - 3 ustawy Prawo budowlane zawarte zostało enumeratywne wyliczenie, jakie dokumenty należy dołączyć do zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o pozwolenie na użytkowanie. Oznacza to, że organ nadzoru budowlanego nie ma prawa żądać jakichkolwiek innych dokumentów, poza wymienionymi w przepisach ust. 1-3 omawianego artykułu, a dopuszczalne jest jedynie żądanie ich uzupełnienia, w przypadku stwierdzenia braków lub nieścisłości.
Wśród wyliczonych w powyższym przepisie dokumentów ani razu nie wymieniono jakiejkolwiek decyzji, w szczególności decyzji właściwej jednostki dozoru technicznego. W takiej sytuacji organ pierwszej instancji bezpodstawnie zażądał od skarżącej decyzji Urzędu Dozoru Technicznego o dopuszczeniu do eksploatacji wykonanej inwestycji, tym samym zgłaszając na tej podstawie sprzeciw naruszył przepisy art. 54 w związku z art. 57 ust. 1-3 ustawy prawo budowlane.
Z okoliczności tych należnych konsekwencji procesowych nie wyciągnął również [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymując w mocy wadliwą decyzję organu pierwszej instancji.
W tym stanie rzeczy decyzje obu instancji należało uchylić jako naruszające prawo materialne w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co orzeczono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 135 oraz na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Orzeczenie w pkt III wydano w oparciu o art. 200 w/w ustawy.