Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 577/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
Sędzia WSA Maria Mysiak przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 25 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. T. na uchwałę Rady Gminy Szczecinek z dnia 27 kwietnia 2007 r. Nr VIII/53/2007 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Szczecinek postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

Rada Gminy Szczecinek w dniu 27 kwietnia 2007 r. podjęła uchwałę Nr VIII/53/2007 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Szczecinek.

Pismem z dnia 9 marca 2010 r. J. T. wezwał Radę Gminy Szczecinek do usunięcia naruszenia prawa, poprzez zmianę ustaleń powyższej uchwały i uwzględnienie jego wniosku z dnia 28 września 2001 r. w przedmiocie przekształcenia działki nr 172 (obecnie 482) obręb Spore z gruntów rolnych na działkę przeznaczoną pod budownictwo letniskowe.

Uchwałą Nr XXXIX/318/2010 z dnia 27 kwietnia 2010 r. Rada Gminy Szczecinek nie uwzględniła wezwania J.a T.a do usunięcia naruszenia prawa.

W dniu 8 czerwca 2010 r. J. T., działając w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, złożył skargę (za pośrednictwem organu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na uchwałę Nr VIII/53/2007 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Szczecinek.

Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w zakresie dotyczącym działki nr 172 (obecnie 482), obręb Spore, zarzucając jej naruszenie art.17 pkt 13 i art.19 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

W odpowiedzi na skargę, Rada Gminy Szczecinek wniosła o jej oddalenie.

Pismem z dnia 12 lipca 2010 r. Sąd zwrócił się do organu, celem wykazania daty doręczenia skarżącemu uchwały z dnia 27 kwietnia 2010 r. Nr XXXIX/318/2010 w sprawie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu organ wskazał, że w dniu 19 maja 2010 r. zostało wysłane skarżącemu zawiadomienie wraz z uchwałą Rady Gminy Nr XXXIX/318/2010 z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto, organ załączył zwrotne poświadczenie odbioru wskazanej uchwały przez J. T. z datą [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Natomiast termin do wniesienia skargi w trybie powołanego przepisu został określony w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., zgodnie z którym, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, powołany przepis wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. W sytuacji gdy organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga (por. uchwała Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSAiWSA z 2007 r., Nr 3, poz. 60; postanowienie NSA z dnia 21 maja 2007 r., sygn. II OSK 986/06, publ. LEX nr 334277).

Przechodząc od powyższych rozważań na grunt przedmiotowej sprawy, należy wskazać, że skarżący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożył w siedzibie organu w dniu 9 marca 2010 r. Organ gminy nie doręczył jednakże odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciodniowym od dnia wniesienia wezwania, bowiem doręczenie skarżącemu uchwały stanowiącej odpowiedź na wezwanie nastąpiło dnia 20 maja 2010 r. Należy zatem stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa do organu, który upłynął w dniu 8 maja 2010 r. Jednakże z tego względu, iż dzień ten przypadł w sobotę to w myśl art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy. W rozpoznawanej sprawie skuteczny termin do wniesienia skargi upłynął więc dnia 10 maja 2010 r. W tej sytuacji skarga wniesiona do Sądu w dniu 8 czerwca 2010 r. została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Mając na uwadze powyższe należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.