Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 6/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę M.P. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną i o odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2014 r., wydanym w związku z wnioskiem skarżącego, sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego adwokat P.G., w piśmie z dnia [...], wyraziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2014 r. i jednocześnie wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie, w ramach prawa pomocy, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Sąd stwierdził, że wniosek o wynagrodzenie z tytułu udzielonej skarżącemu przez adwokata P.G. pomocy prawnej, jest zasadny, albowiem – jak wynika z jej oświadczenia - koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Z tych względów sąd, na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego wyżej rozporządzenia, przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt) złotych - za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tej sprawie, w której nie brał udziału w pierwszej instancji - równej 75 % stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynosi 240 złotych. Koszty te zostały powiększone o stawkę 23 % podatku od towarów i usług przewidzianą za tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.