Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M.P. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną i o odmowie przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W dniu [...] wpłynął do Sądu, na urzędowym formularzu prawa pomocy (PPF), wniosek skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w tej sprawie.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że od [...] podjął pracę w ramach prac interwencyjnych i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości [...] zł brutto. W okresie kiedy pozostawał bezrobotny zapożyczył się u rodziny i znajomych i aktualnie musi spłacać te zobowiązania. Z tego powodu nie stać go na ponoszenie kosztów sądowych i zatrudnienie adwokata. Z oświadczenia skarżącego wynika, że gospodaruje sam, nie ma żadnych nieruchomości, oszczędności pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwaną dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (np. tylko w zakresie kosztów sądowych lub tylko w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu.
Mając na względzie fakt, że skarżący uzyskał już zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie na mocy art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a., Sąd rozpoznał wniosek skarżącego wyłącznie w zakresie częściowym obejmującym żądanie ustanowienia mu adwokata z urzędu.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek, dokonał analizy sytuacji finansowej, materialnej, bytowej, a także życiowej skarżącego, w wyniku której ocenił, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Jak wynika z akt skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jego dochód miesięczny, uzyskiwany dopiero od [...], to kwota [...] złotych brutto, z której skarżący musi utrzymać nie tylko siebie, ale też spłacać zobowiązania finansowe wobec bliskich, zaciągnięte w okresie kiedy pozostawał bezrobotnym.
Przy ocenie wniosku, Sąd wziął pod uwagę okoliczności przedstawione przez skarżącego oraz okoliczności wynikające z akt sprawy, wskazujące na jego trudną sytuację bytową i finansową (bezrobocie, zobowiązania alimentacyjne), a także uwzględnił powszechnie znane i wiadome koszty utrzymania osoby dorosłej, obejmujące niezbędne wydatki na zakup podstawowych artykułów żywnościowych i przemysłowych (np. środki czystości, ubrania itp.).
Dlatego też Sąd, mając na względzie powyższe, uznał za zasadne przyznać stronie prawo pomocy i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a, orzekł jak na wstępie.