Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] Rektor Uniwersytetu [...] utrzymał w mocy decyzję Pełnomocnika Rektora ds. Studiów Doktoranckich Uniwersytetu [...] z dnia 7 stycznia 2020 r. o skreśleniu I. P. z listy doktorantów. Opisane wyżej rozstrzygnięcie Rektora, zawierające prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia od decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zostało wysłane na wskazany przez stronę w odwołaniu adres do korespondencji. Przesyłkę ze względu na niemożność jej osobistego doręczenia, złożono w placówce pocztowej w dniu 6 marca 2020 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powtórnego awiza dokonano w dniu 16 marca 2020 r. Z uwagi na niepodjęcie korespondencji w terminie Poczta Polska dnia 21 marca 2020 r. zwróciła ją do organu.
W dniu 22 czerwca 2020 r. I. P. nadała w urzędzie pocztowy skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia listy doktorantów. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że w czerwcu 2020 r. dowiedziała się telefonicznie o wydaniu decyzji w związku z czym poprosiła o przesłanie jej skanu mailem. Wskazała, że z informacji przekazanych przez pracownika uczelni wynikało, iż decyzja została uznana za doręczoną dnia 20 marca 2020 r. W odniesieniu do powyższego podniosła, że od 19 marca 2020 r. przebywała z trójką dzieci w izolacji domowej, dlatego też nie mogła odebrać korespondencji z poczty. Do wniosku załączyła wydruki z korespondencji mailowej prowadzonej z organem, tj. email z dnia 8 czerwca 2020 r., w którym przesłano decyzję Rektora i email z dnia 9 czerwca 2020 r., w którym skarżąca potwierdziła odbiór skanu dokumentu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Na mocy art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Jednocześnie art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższych przepisów wynika wprost, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniosku sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać, czy wniosek jest dopuszczalny i czy został złożony w przypisanym terminie.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że wniosek złożony przez skarżącą jest dopuszczalny, gdyż niewątpliwe nie dochowała ona terminu do wniesienia skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia listy doktorantów, skoro skargę nadała w urzędzie pocztowym dnia 22 czerwca 2020 r. w sytuacji gdy termin ten - wobec zastępczego doręczenia skarżącej w dniu 20 marca 2020 r. decyzji - upłynął dnia 20 kwietnia 2020 r.
Przechodząc z kolei do kwestii terminowości złożenia wniosku stwierdzić trzeba, że został on wniesiony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu podała brak wiedzy o decyzji, gdyż wobec przebywania w izolacji domowej z dziećmi, nie miała możliwości odbierania korespondencji z poczty. Oświadczyła, że o wydaniu decyzji dowiedziała się dopiero w czerwcu 2020 r. podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem uczelni. Jak wynika z akt sprawy, skan decyzji został - na jej prośbę - przesłany korespondencją mailową w dniu 8 czerwca 2020 r. Dnia następnego potwierdziła odebranie ww. skanu dokumentu. W tych okolicznościach należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 9 czerwca 2020 r., gdyż w tym dniu skarżąca miała możliwość zapoznania się z treścią decyzji. Oznacza to zatem, że od tego dnia należy liczyć termin siedmiu dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. akt. Termin ten minął z dniem 16 czerwca 2020 r., który to dzień nie był sobotą, ani dniem wolnym od pracy.
Skoro w niniejszej sprawie strona ze stosownym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wystąpiła dnia 22 czerwca 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), zatem jest on spóźniony i z tego powodu podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.