Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Transportu Drogowego, decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej: "k.p.a." (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1481), art. 4 pkt 22, art. 92a ust. 1, ust. 5, ust. 6, ust. 7, art. 92b ust. 1, art. 92c ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, (Dz. U. z 2019 r., poz. 2140), zwanej dalej "u.t.d.", lp. 5.1.1, lp. 5.1.2, lp. 5.2.1, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 5.4.1, lp. 5.4.2, lp. 5.6.1, lp. 6.3.7, lp. 6.3.9, lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d. (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200), art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, zwanego dalej "rozporządzenie 561/2006" (Dz. Urz.
UE L 102 z 11.04.2006), art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 4, art. 34 ust. 1-5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85, zwanego dalej "rozporządzenie 165/2014" (Dz. UE L60 z 28.02.2014 r.), art. 1 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców, zwanego dalej "rozporządzenie 581/2010" (Dz.U.UE.L.2010.168.16), po rozpatrzeniu odwołania T. M. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nr [...] z dnia [...] lipca 2019 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości [...] zł, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości [...] zł.
Organ II instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, że na podstawie upoważnienia z dnia [...] grudnia 2017 r. przeprowadzono kontrolę przedsiębiorstwa prowadzonego przez T. M.. Kontrolą objęto okres od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia [...] grudnia 2017 r. W ww. okresie przedsiębiorca wykonywał przewozy drogowe na podstawie licencji na międzynarodowy zarobkowy przewóz drogowy rzeczy nr [...], wydanej w dniu [...] lipca 2016 r. na okres do dnia [...] lipca 2021 r. Przedmiotem kontroli były regulacje związane z przestrzeganiem przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy. Analiza zebranej w sprawie dokumentacji wykazała, iż przedsiębiorca zatrudniał w okresie 6 miesięcy od dnia wszczęcia kontroli 2 kierowców.
Ponadto przedsiębiorca w okresie 6 miesięcy od dnia wszczęcia kontroli korzystał ze świadczenia na jego rzecz usług prowadzenia pojazdów przez 6 kierowców. Ustalenia kontroli zostały ujawnione w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r.
Po przeprowadzeniu postępowania, organ I instancji decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości [...] zł za naruszenia określone lp. 5.1.1, lp. 5.1.2, lp. 5.2.1, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 5.4.1, lp. 5.4.2, lp. 5.6.1, lp. 6.3.7, lp. 6.3.9, lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do utd.
Pełnomocnik strony pismem z dnia [...] lutego 2018 r. złożył odwołanie od powyższej decyzji. Główny Inspektor Transportu Drogowego, decyzją nr [...], z dnia [...] marca 2018 r., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wyrokiem z dnia 25 października 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 588/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2018 r.
Po ponownym przeprowadzeniu postępowania, organ I instancji - wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. - nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości [...] zł za naruszenia określone w lp. 5.1.1, lp. 5.1.2, lp. 5.2.1, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 5.4.1, lp. 5.4.2, lp. 5.6.1, lp. 6.3.7, lp. 6.3.9, lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
T. M. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Skarżący podniósł, iż organ I instancji naruszył przepisy postępowania administracyjnego, w tym art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 k.p.a. oraz przepisy prawa materialnego w tym art. 92b i art. 92c u.t.d. Ponadto, zdaniem strony, organ I instancji pominął wyjaśnienia składane przez niego oraz przez R. M. dotyczące porzucenia pracy przez K. J.. Organ I instancji powinien był zastosować art. 92b i art. 92c utd.
Uzasadniając rozstrzygniecie z dnia [...] listopada 2019 r. w pierwszej kolejności organ II instancji przytoczył treść art. 92 a ust. 5 u.t.d., art. 92a ust. 6 u.t.d., art. 92a ust. 9 u.t.d., art. 92a ust. 7 u.t.d., art. 92 b ust. 1 u.t.d., art. 92 c ust. 1 u.t.d., art. 4 pkt 22 u.t.d. oraz art. 189a § 2 k.p.a., który, zdaniem organu, w niniejszej sprawie nie ma zastosowania.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że art. 92a ust. 1 i 6 w zw. z załącznikiem nr 3 do u.t.d. określa w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów załącznika nr 3 do u.t.d. W tym zakresie nie ma możliwości miarkowania kar pieniężnych. W związku z powyższym regulacja wynikająca z art. 189d k.p.a., na mocy art. 189a § 2 pkt 1 nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Ponadto, zastosowania nie znajdzie również art. 189e oraz art. 189f k.p.a., które regulują przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej oraz udzielenia pouczenia. Kwestie te zostały uregulowane odrębnie przez ustawę o transporcie drogowym w art. 92c ust. 1 pkt 1, zaś w odniesieniu do naruszeń związanych z nieprzestrzeganiem przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku w art. 92b ust.1. Reguła kolizyjna, wyrażona w art. 189 § 2 k.p.a., daje w tym zakresie pierwszeństwo przepisom odrębnym.
Uzasadniając nałożone na stronę kary pieniężne za stwierdzone poszczególne naruszenia, organ II instancji wskazał, że na podstawie analizy danych z karty kierowcy K. J. stwierdzono, iż w okresie od godz. 16:11 w dniu [...] maja 2017 r. do godz. 04:51 w dniu [...] maja 2017 r. prowadził pojazd łącznie 9 godzin 18 minut, przy obowiązującej 9 godzinnej normie czasu pracy. W toku kontroli strona nie okazała dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynków. Uzasadniało to, według organu, ustalenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł, stosownie do treści lp. 5.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.
Na podstawie analizy danych z karty kierowcy Z. M. stwierdzono, że w okresie od godz. 00:33 w dniu [...] maja 2017 r. do godz. 02:36 w dniu [...] maja 2017 r. prowadził pojazd łącznie 10 godzin 56 minut. Kierowca mógł w tym dniu prowadzić pojazd przez 10 godzin. Norma dziennego czasu została przekroczona o 56 minut. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynków. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł nałożoną na przedsiębiorcę.
Nadto na podstawie analizy danych z karty kierowcy Z. M. stwierdzono, że w okresie od godz. 03:40 w dniu [...] czerwca 2017 r. do godz. 18:26 w dniu [...] czerwca 2017 r. prowadził pojazd łącznie 9 godzin 32 minut. Kierowca mógł w tym dniu prowadzić pojazd przez 9 godzin. Norma dziennego czasu została przekroczona o 32 minuty. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynków.
Z uwagi na powyższe wymierzenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł za to naruszenie było uzasadnione,
Poza tym, na podstawie analizy danych z karty kierowcy Z. M. stwierdzono, że w okresie od godz. 05:03 w dniu [...] września 2017 r. do godz. 20:36 w dniu [...] września 2017 r. prowadził pojazd łącznie 10 godzin 18 minut. Kierowca mógł w tym dniu prowadzić pojazd przez 10 godzin. Norma dziennego czasu została przekroczona o 18 minut. Uzasadniało to nałożenie kary pieniężnej w kwocie [...] zł.
Na podstawie analizy danych z karty kierowcy R. M. stwierdzono, że w okresie od godz. 12:42 w dniu [...] maja 2017 r. do godz. 23:24 w dniu [...] maja 2017 r. prowadził pojazd łącznie 16 godzin 43 minuty. Kierowca mógł w tym dniu prowadzić pojazd przez 10 godzin. Norma dziennego czasu została przekroczona o 6 godzin 43 minuty. Uzasadniało to nałożenie kary pieniężnej w wysokości [...] zł za to naruszenie.
Łączna kara pieniężna nałożona na stronę z tytułu stwierdzonych naruszeń sankcjonowanych przez lp. 5.1 załącznika nr 3 do ustawy wyniosła więc [...] zł.
Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęte 30 minut (lp. 5.2. załącznika nr 3 do ustawy), na podstawie analizy danych z karty kierowcy K. J. stwierdzono, że w dniu [...] maja 2017 r. od godz. 18:13 do godz. 23:02 prowadził pojazd przez 4 godziny 49 minut. Brak przerwy w wymiarze minimum 45 minut. Przerwa nie została też podzielona według art. 7 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Norma 4 godziny 30 minut została przekroczona o 19 minut. Nie wykonano wydruku z karty kierowcy i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków.
Kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu tego naruszenia sankcjonowanego przez lp. 5.2.1 załącznika nr 3 do ustawy została nałożona na stronę zasadnie.
Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę (lp. 5.3. załącznika nr 3 do ustawy) organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 8 ust. 1- 5 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku, kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku, zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dziennie okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku.
Analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, że kierowca K. J., w dniu [...] maja 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 11:26. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 11:26 w dniu [...] maja 2017 r. do godziny 11:26 w dniu [...] maja 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 01:50 ([...] maja) do 11:14 ([...] maja). Odpoczynek ten trwał 9 godzin 24 minuty. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego brakowało 1 godziny i 36 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Nie okazano też dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu i wymaganych odpoczynków. Uzasadniało to wymierzenie kary w wysokości [...] zł za to naruszenie (lp. 5.3.1 oraz lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy).
Ponadto, analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca K. J. w dniu [...] maja 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 11:14.
W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 11:14 w dniu [...] maja 2017 r. do godziny 11:14 w dniu [...] maja 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 02:02 ([...] maja) do 11:14 ([...] maja). Odpoczynek ten trwał 9 godzin i 12 minut. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało 1 godziny 48 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Uzasadniało to wymierzenie kary w wysokości [...] zł za to naruszenie (lp. 5.3.1 oraz lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy).
Z kolei analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca K. J. w dniu [...] czerwca 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 17:01.
W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 17:01 w dniu [...] czerwca 2017 r. do godziny 17:01 w dniu czerwca 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 06:39 ([...] czerwca) do 17:01 ([...] czerwca). Odpoczynek ten trwał 10 godzin 22 minuty. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brak 38 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 5.3.1 załącznika nr 3 do ustawy.
Ustalono też, że kierowca K. J. w dniu [...] czerwca 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 14:50. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 14:50 w dniu [...] czerwca 2017 r. do godziny 14:50 w dniu [...] czerwca 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 22:28 ([...] czerwca) do 07:41 ([...] czerwca). Odpoczynek ten trwał 9 godzin 13 minut. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego brakowało 1 godziny i 47 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Nie okazano też dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu tego naruszenia (lp. 5.3.1 oraz lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy) została nałożona zasadnie.
Analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała również, że kierowca Z. M., w dniu [...] maja 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 05:10.
W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 05:10 w dniu [...] maja 2017 r. do godziny 05:10 w dniu [...] maja 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 21:29 ([...] maja) do 05:10 ([...] maja). Odpoczynek ten trwał 7 godzin 41 minut. Do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało 1 godziny 19 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Z tego względu kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie została nałożona zasadnie (lp. 5.3.1 oraz lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy).
Nadto Z. M. w dniu [...] maja 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 00:33.
W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 00:33 w dniu [...] maja 2017 r. do godziny 00:33 w dniu [...] maja 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 07:59 ([...] maja) do 08:54 ([...] maja). Odpoczynek ten trwał 55 minut. Do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało 8 godzin 5 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 5.3.1 oraz lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy.
Poza tym Z. M. w dniu [...] czerwca 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 05:38. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 05:38 w dniu [...] czerwca 2017 r. do godziny 05:38 w dniu [...] czerwca 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 19:20 ([...] czerwca) do 05:38 ([...] czerwca). Odpoczynek ten trwał 10 godzin 18 minut. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało 42 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł (lp. 5.3.1 załącznika nr 3 do ustawy).
Ustalono także, że ww. kierowca w dniu [...] lipca 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 04:56. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 04:56 w dniu [...] lipca 2017 r. do godziny 04:56 w dniu [...] lipca 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 18:38 ([...] lipca) do 04:56 ([...] lipca). Odpoczynek ten trwał 10 godzin 18 minut. Do normy 11-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało 42 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków.
Z uwagi na powyższe kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu tego naruszania została nałożona zasadnie (lp. 5.3.1 załącznika nr 3 do ustawy).
W dniu [...] sierpnia 2017 r. ten sam kierowca rozpoczął pracę o godz. 06:31.
W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 06:31 w dniu [...] sierpnia 2017 r. do godziny 06:31 w dniu [...] sierpnia 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 22:42 ([...] sierpnia) do 06:31 ([...] sierpnia). Odpoczynek ten trwał 7 godzin i 49 minut. Do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało 1 godziny 11 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe okoliczności kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie została nałożona zasadnie (lp. 5.3.1 oraz lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy),
Dalsza analiza okazanych do kontroli kart kierowców wykazała, iż kierowca Z. M. w dniu [...] września 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 05:03.
W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 05:03 w dniu [...] września 2017 r. do godziny 05:03 w dniu [...] września 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 20:36 ([...] września) do 05:03 ([...] września). Odpoczynek ten trwał 8 godzin 27 minut. Do normy 9-godzinnego odpoczynku dziennego regularnego brakowało 33 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu tego naruszenia (lp. 5.3.1 załącznika nr 3 do ustawy) została nałożona zasadnie,
Kierowca R. M. w dniu [...] maja 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 12:42. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 12:42 w dniu [...] maja 2017 r. do godziny 12:42 w dniu [...] maja 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 07:59 ([...] maja) do 08:54 ([...] maja). Odpoczynek ten trwał 55 minut. Do normy 9-godzingo odpoczynku dziennego regularnego brakowało 8 godzin i 5 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia, nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z uwagi na powyższe okoliczności, kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie została nałożona zasadnie (lp. 5.3.1 oraz lp. 5.3.2 załącznika nr 3 do ustawy),
Analiza danych z kart wykazała, że kierowca D. M. w dniu [...] maja 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 21:00. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 21:00 w dniu [...] maja 2017 r. do godziny 21:00 w dniu [...] maja 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 10:41 ([...] maja) do 21:00 ([...] maja). Odpoczynek ten trwał 10 godzin 19 minut. Do normy 11-godzingo odpoczynku dziennego regularnego brakowało 41 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia, nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Z tego względu kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie została nałożona zasadnie (lp. 5.3.1).
Ten sam kierowca w dniu [...] czerwca 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 10:20.
W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 10:20 w dniu [...] czerwca 2017 r. do godziny 10:20 w dniu [...] czerwca 2017 r., najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 01:36 ([...] czerwca) do 10:20 ([...] czerwca). Odpoczynek ten trwał 8 godzin 44 minuty. Do normy 9-godzingo odpoczynku dziennego regularnego brakowało 16 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia, nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Uzasadniało to nałożenie na przedsiębiorcę kary pieniężnej w wysokości [...] zł (lp. 5.3.1).
Kierowca A. W. w dniu [...] sierpnia 2017 r. rozpoczął pracę o godz. 16:49. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 16:49 w dniu [...] sierpnia 2017 r. do godziny 16:49 w dniu [...] sierpnia 2017 r. (organ I instancji wskazał godz. 06:49 zamiast godz. 16:49), najdłuższy odpoczynek odbył w godzinach od 07:43 ([...] sierpnia) do 16:49 ([...] sierpnia). Odpoczynek ten trwał 9 godzin 6 minut. Do normy 11-godzingo odpoczynku dziennego regularnego brakowało 1 godziny i 54 minut. Nie wykonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia, nie okazano też dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł (lp. 5.3.1 oraz lp.5.3.2).
Łączna kara pieniężna nałożona na stronę z tytułu stwierdzonych naruszeń sankcjonowanych przez lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy wyniosła [...] zł.
Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu tygodniowego czasu odpoczynku o czas do jednej godziny i za każdą następną rozpoczętą godzinę (lp. 5.4 załącznika nr 3 do ustawy) organ wyjaśnił, że stosownie do treści art. 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin.
Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu.
Analiza danych cyfrowych pobranych z karty kierowcy D. S. wykazała, iż kierowca w okresie rozliczeniowym zawierającym się od godziny 19:53 dnia [...] czerwca 2017 r. do godziny 19:53 dnia [...] lipca 2017 r. skrócił odpoczynek tygodniowy o 3 godziny i 47 minut. W dniach [...] lipca 2017 r. od godz. 03:00 do [...] lipca 2017 r. do godz. 20:13 D. S. odebrał 41 godzin i 13 minut odpoczynku tygodniowego. We wskazanym okresie rozliczeniowym kierowca był zobligowany do odebrania 45-godzinnego odpoczynku tygodniowego. Z uwagi na powyższe kara pieniężna w wysokości [...] zł tytułu tego naruszenia (lp. 5.4.1 oraz lp. 5.4.2 załącznika nr 3 do ustawy) została nałożona zasadnie.
Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę (lp. 5.6 załącznika nr 3 do ustawy) organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia 561/2006 łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni nie może przekroczyć 90 godzin. Zgodnie z art. 4 lit. i ww. rozporządzenia, "tydzień" oznacza okres od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę.
Analiza danych cyfrowych zawartych na karcie kierowcy R. M. wykazała, iż w dwutygodniowym okresie rozliczeniowym (tydzień oznacza okres zawierający się od godziny 00:00 w poniedziałek do godziny 24:00 w niedzielę) zawierającym się od godziny 00:00 dnia [...] czerwca 2017 r. do godziny 24:00 dnia [...].07.2017 r. kierowca przekroczył dopuszczalny łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch tygodni o 1 godzinę i 16 minut. R. M. prowadził pojazd łącznie przez 91 godzin i 16 minut w ww. okresie. Z uwagi na powyższe okoliczności kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie sankcjonowane przez lp. 5.6.1 załącznika nr 3 do ustawy została nałożona zasadnie.
Odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień (lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy) organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 165/14, przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy zapewniają poprawne działanie i właściwe użytkowanie tachografów i kart kierowcy. Przedsiębiorstwa transportowe oraz kierowcy stosujący tachografy analogowe zapewniają ich poprawne działanie i prawidłowe stosowanie wykresówek. Zgodnie z art. 33 ust. 4 rozporządzenia nr 165/14, przedsiębiorstwa transportowe przechowują wykresówki i wydruki, w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 35, w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydają ich kopie zainteresowanym kierowcom na ich wniosek.
Przedsiębiorstwa transportowe wydają także zainteresowanym kierowcom na ich wniosek kopie danych pobranych z kart kierowcy oraz ich wydruki na papierze. Wykresówki, wydruki oraz wczytane dane okazuje się lub doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Dodatkowo organ przytoczył treść art. 25 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców.
W czasie kontroli po przeanalizowaniu okazanych do kontroli danych cyfrowych stwierdzono nieokazanie danych z karty kierowcy K. J. za dni [...]- [...] czerwca 2017 r. - łącznie 3 dni. W tym okresie kierowca prowadził pojazd o nr rej. [...]
Organ odwoławczy wskazał w tym miejscu, że odnośnie powyższego naruszenia strona wielokrotnie składała wyjaśnienia dotyczące porzucenia pracy przez K. J.. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r. wskazano, iż w dniu [...] czerwca 2017 r. kierowca wstawił pojazd do serwisu i porzucił prace. Pomimo licznych prób skontaktowania się z kierowcą, przedsiębiorca nie otrzymał żadnych informacji od kierowcy. Kierowca miał również nie rozliczyć się z zaliczki w kwocie [...]zł. Powyższe mają potwierdzać wyjaśnienia R. M., który w dniu [...] czerwca 2017 r. miał dokonać odczytu danych z karty K. J..
Zdaniem organu odwoławczego, nagłe odejście z pracy K. J. można zakwalifikować jako okoliczność nadzwyczajną, której strona nie mogła przewidzieć. Nagłe porzucenie pracy jest sytuacją trudną do udowodnienia. Przede wszystkim trzeba wskazać, iż nieokazanie danych cyfrowych oraz niewczytanie karty w terminie jest sytuacją nieracjonalną ze strony przedsiębiorcy. Jak wskazał sam przedsiębiorca "nie miałem żadnego interesu w celowym zatajeniu tych danych przy dokonywanej kontroli". Przedsiębiorca nie posiada również odpowiednich środków, by przymusić kierowcę do przekazania karty kierowcy w celu sczytania danych. Stosownie do przepisów rozporządzenia 165/2014 karta kierowcy jest dokumentem imiennym należącym do kierowcy, a nie do przedsiębiorcy. W sytuacji nagłego opuszczenia pracy sytuacją naturalną jest nieprzekazanie karty w celu sczytania danych. Kierowca K. J. zawarł w dniu [...] kwietnia 2017 r. umowę zlecenia na okres do dnia [...] czerwca 2017 r. Mógł zatem bez dokonywania dodatkowych czynności prawnych przestać wykonywać przewozy na rzecz strony skarżącej.
Analiza danych cyfrowych z pojazdu o nr rej. [...] wykazała, iż kierowca rzeczywiście w dniach [...] czerwca 2017 r. wykonał pojedynczy przewóz, a następnie w dniu [...] czerwca 2017 r. przez około 2 godziny prowadził pojazd, następnie wylogował kartę i więcej nie logował jej w powyższym pojeździe. Oczywiście w wyjaśnieniach przedsiębiorcy pojawiły się pewne sprzeczności, szczególnie w postaci wystawionego w dniu [...] grudnia 2017 r. zaświadczenia o działalności kierowcy w okresie [...] czerwca 2017 r. niemniej jednak, brak jest innych podstaw do podważania wyjaśnień strony.
Organ podkreślił, że strona o fakcie porzucenia pracy przez K. J. informowała już w trakcie prowadzonych czynności kontrolnych i podtrzymywała je w trakcie całego postępowania przed organami administracji oraz postępowania przed sądem administracyjnym. Strona w sytuacji normalnego rozwiązania stosunku pracy mogła również uzyskać dane cyfrowe w trakcie postępowania kontrolnego i przesłać je, tym samym uwalniając się od odpowiedzialności z tytułu naruszenia lp. 6.3.7 oraz lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do utd.
Powyższe okoliczności, zdaniem organu II instancji, należy uznać za wystarczające do zastosowania w sprawie art. 92c utd.
Z uwagi na powyższe, w ocenie organu niezasadne jest nałożenie kary w wysokości [...] z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do ustawy.
W zakresie naruszenia polegającego na udostępnieniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy (lp. 6.3.9 załącznika nr 3 do ustawy) organ wskazał na treść art. 34 rozporządzenia 165/2014 oraz art. 9 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia 561/2006.
Następnie organ podał, że analiza zebranych w czasie postępowania dowodów wykazała, iż w czasie kontroli udostępniono niepełne dane o okresach aktywności kierowcy K. J. w okresie od godz. 14:43 dnia [...] czerwca 2017 r. do godz. 24:00 dnia [...] czerwca 2017 r. Powyższe ustalono na podstawie danych cyfrowych z kart kierowcy oraz danych cyfrowych z tachografu zamontowanego w pojeździe [...] W powyższym okresie w godz. 18:09 do godz. 22:39 oraz od godz. 23:44 do 24:00 kierowca ten prowadził ww. pojazd.
Okoliczności odstąpienia od nałożenia kary, w związku z powyższym naruszeniem, zostały przedstawione przy naruszeniu lp.6.3.7 załącznika nr 3 do utd.
W związku z powyższym, kara pieniężna w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.3.9. załącznika nr 3 do ustawy została nałożona na stronę niezasadnie.
Odnośnie naruszenia polegającego na naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę (lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy) organ II instancji powołał się na treść art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia 561/2006 oraz wyjaśnił co oznacza "wczytywanie danych" według rozdziału I lit. s załącznika IB do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85. Nadto podkreślił, że zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców, maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej i 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.
Według organu II instancji analiza przedstawionych w czasie kontroli danych wykazała, iż plik cyfrowy z karty kierowcy D. S. został odczytany w dniu [...] lipca 2017 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] maja 2017 r. Pomiędzy odczytami minęło 41 dni kalendarzowych zarejestrowanej działalności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni, został przekroczony o 13 dni.
Z tego względu kara pieniężna w wysokości [...] zł za to naruszenie (lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy) została nałożona na stronę zasadnie.
Ponadto analiza przedstawionych w czasie kontroli danych wykazała, iż plik cyfrowy z karty kierowcy A. W. został odczytany w dniu [...] maja 2017 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] marca 2017 r. Pomiędzy odczytami minęło 56 dni zarejestrowanej działalności. Maksymalny okres wczytywania danych, tj. 28 dni został przekroczony o 28 dni.
Uzasadniało to karę pieniężną w wysokości [...] zł za naruszenie sankcjonowane przez lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy.
Z kolei plik cyfrowy z karty kierowcy K. J. został odczytany w dniu [...] czerwca 2017 r. Analiza okazanej do kontroli dokumentacji wykazała, iż kierowca był zatrudniony u przedsiębiorcy do dnia [...] czerwca 2017 r. Kierowca ten po dniu [...] czerwca 2017 r. do dnia rozwiązania umowy wykonywał przewozy. Przedsiębiorca miał więc obowiązek wczytać dane po dniu [...] czerwca 2017 r.
Okoliczności odstąpienia od nałożenia kary za powyższe naruszenie zostały przedstawione przy naruszeniu lp. 6.3.7 załącznika nr 3 do u.t.d.
W związku z powyższym, w ocenie Głównego Inspektora, niezasadne jest nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d.
W tym miejscu organ dodał, że przy obliczaniu dni potrzebnych do sczytania danych z karty kierowcy wziął pod uwagę rozporządzenie 581/2010 i za podstawę przyjął dni zarejestrowanej działalności - zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II GSK 2396/14. Ponowna szczegółowa analiza materiału dowodowego wykazała, iż zasadne jest nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] zł z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do u.t.d.
Odnośnie zastosowania w sprawie art. 92b u.t.d. organ wyjaśnił, iż strona nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających właściwą organizację pracy w przedsiębiorstwie. Liczne przypadki naruszenia czasu pracy świadczą o braku stałego nadzoru nad pracą kierowców oraz źle planowanych zleceniach transportowych. Strona nie przedstawiła również prawidłowo sporządzonych wydruków z tachografów, zgodnych z art. 12 rozporządzenia 561/2006. Nie ma zatem podstaw do zastosowania art. 92b u.t.d. Odnośnie art. 92c u.t.d., to poza przypadkiem opuszczenia pracy przez kierowcę K. J., dla pozostałych naruszeń nie znajdzie ona zastosowania. Strona dla większości naruszeń nie przedstawiła dowodów, iż do naruszeń doszło w okolicznościach, których nie mogła przewidzieć i na które nie miała wpływu. Przede wszystkim nie okazano żadnych dokumentów uzasadniających dokonanie licznych i poważnych naruszeń czasu pracy kierowców. Nie przedstawiono dokumentacji potwierdzającej prawidłowe planowanie zleceń transportowych oraz prowadzenie stałego nadzoru nad działaniem kierowców.
Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu, organ II instancji stwierdził, że nie mogą zostać uwzględnione.
Powołując się na wyrok NSA z dnia 21 lipca 2015 r. o sygn. akt II GSK 1334/14, organ podkreślił, że fakt licznych stwierdzonych naruszeń dowodzi o braku skutecznych działań nadzorczych i kontrolnych wobec kierowców. Właściwy system kontroli i nadzoru obowiązujący w przedsiębiorstwie strony doprowadziłby do ujawnienia faktu wykonywania przez kierowców transportu z naruszeniem przepisów z zakresu norm czasu pracy.
Zdaniem organu, w przedmiotowej sprawie dla większości naruszeń brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. ze względu na fakt, iż do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. Poza tym to przedsiębiorca powinien udowodnić okoliczności, które stanowiłyby podstawę do zastosowania przepisu art. 92c u.t.d., gdyż to on wywodzi skutki prawne wynikające z tego przepisu. Przedsiębiorca musi wykazać, a nie tylko wskazać, że dołożył należytej staranności organizując przewóz i nie miał wpływu na naruszenie prawa przez kierowcę, przy czym brak takiego wpływu musi istnieć realnie.
Ponadto, w ocenie organu odwoławczego, postępowanie było prowadzone w sposób prawidłowy z poszanowaniem przepisów k.p.a. Organ I instancji działał na podstawie przepisów prawa, podejmując czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także czyniąc zadość obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący.
Na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2019 r., T. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę, w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1) art. 92b utd poprzez jego niezastosowanie na gruncie niniejszej sprawy i nie wyjaśnienie w sposób dostateczny z jakich przyczyn organ odmówił jego zastosowania, podczas gdy zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców stosownych przepisów, a także prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania owych przepisów,
- 2) art. 92c ust. 1 pkt 1 utd poprzez jego niezastosowanie i niewyjaśnienie w sposób dostateczny, z jakich przyczyn organ odmówił jego zastosowania, podczas gdy okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszeń, a naruszenia nastąpiły wskutek zdarzeń i okoliczności, których skarżący nie mógł przewidzieć.
Ponadto skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1) art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., poprzez niezebranie całego materiału dowodowego w sprawie i nieprawidłowe rozpatrzenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności twierdzeń i wyjaśnień, a także dokumentów przedstawionych przez niego oraz dokonanie dowolnej oceny dowodów, sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania i doświadczeniem życiowym, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej polegającego na nie wyjaśnieniu wszelkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy,
- 2) art. 8 k.p.a., poprzez wydanie decyzji, która poprzez swoją treść oraz jej uzasadnienie narusza zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa,
- 3) art. 107 § 3 k.p.a., poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób wybiórczy i lakoniczny, bez wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji,
- 4) art. 107 § 1 i 3 k.p.a., w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 9.100 zł, podczas gdy organ uwzględnił jako słuszne część jego zarzutów, tj. co do kwoty [...] zł, a w pozostałej części zarzuty uznał za bezzasadne, co w konsekwencji oznacza, że w niniejszej sprawie zachodzi sprzeczność uzasadnienia decyzji z jej rozstrzygnięciem.
Zdaniem skarżącego, brak było przeszkód, aby organ przesłuchał kierowców, którzy dopuścili się poszczególnych naruszeń, tym bardziej że wielokrotnie wskazywał, czy to w pisemnych wyjaśnieniach, czy to w zastrzeżeniach do protokołu kontroli, że ujawnione naruszenia dotyczyły zachowań kierowców wbrew jego woli i wytycznym, a jedynie były wynikiem ich samowolnych działań, na które nie miał wpływu. Tymczasem organ bez żadnego uzasadnienia przyjął wyjaśnienia w tym zakresie za nieprawdziwe, przy czym sam nie przeprowadził postępowania dowodowego w sposób wyczerpujący, tak aby w sposób prawidłowy ustalić stan faktyczny.
Skarżący podkreślił, że wielokrotnie podnosił, że w dniu [...] maja 2017 r. doszło do uszkodzenia samochodu ciężarowego, którym kierował Z. M.. Uszkodzenie to było na tyle duże, że unieruchomiło pojazd i konieczne było odholowanie naczepy ciężarówki drugim pojazdem. W związku z tym do kierowcy dojechał drugi kierowca, tj. R. M. w celu odholowania naczepy do ustalonego miejsca rozładunku, przy czym ciągnik, który uległ awarii, został odholowany wcześniej przez służby porządkowe do serwisu.
W związku z tym oboje kierowców postanowiło holować naczepę w podwójnej załodze. Mimo wytycznych ze strony przewoźnika odnośnie sposobu wykonania przewozu, w tym uwzględnienia czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku, kierowcy popełnili błąd, zarówno w odniesieniu do przekroczenia maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu, jak i skrócenia dziennego czasu odpoczynku. Uprzedził kierowców o prawidłowym zarejestrowaniu swojego czasu pracy, lecz pomimo tego kierowcy nie zastosowali się do jego uwag. Za wskazane naruszenia zastosował względem obojga kierowców sankcję w postaci obniżenia wynagrodzenia.
Ponadto, także w stosunku do naruszenia dotyczącego przekroczenia przez K. J. w dniu [...] maja 2017 r. maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, poczynił szereg wyjaśnień. Skarżący zaznaczył, że kierowca ten po 4 i pół godziny jazdy zrobił 39-minutową przerwę i na skutek zdarzeń zaistniałych na parkingu musiał zakończyć przerwę, ponieważ był zmuszony do opuszczenia miejsca parkingowego w celu udrożnienia pojazdu. W związku z tym do wypełnienia wymaganego czasu przerwy zabrakło mu jedynie 6 minut. Na naruszenie to przewoźnik nie miał wpływu w żaden sposób. Zarówno organ I, jak i II instancji po przeprowadzeniu ponownie postępowania wyjaśniającego w żaden sposób nie odniósł się do wskazanych powyżej kwestii. Organ odwoławczy nie podał jakie względy legły u podstaw przekonania, że opisane sytuacje nie uzasadniają zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., ani art. 92b u.t.d.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 – j.t.), kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według kryterium zgodności z prawem wykazała, że akt ten nie narusza prawa, stąd skarga podlegała oddaleniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów wskazać należy, że będąca przedmiotem rozpoznania sprawa była już przedmiotem badania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który, o czym wspomniano wyżej, wyrokiem z dnia 25 października 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 588/18, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2018 r. Powodem uchylenia decyzji organów obu instancji było nierozważenie przez organ, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, jak również niewyjaśnienie stronie w sposób dostateczny, z jakich przyczyn przepis ten nie mógł być w niniejszej sprawie zastosowany.
Dotyczyło to okoliczności, które uniemożliwiły odczytanie danych karty kierowcy K. J. za okres od [...] do [...] czerwca 2017 r., rzeczą organu było wyjaśnienie tych okoliczności i przeprowadzenie w tym zakresie postępowania dowodowego. Sąd wskazał na konieczność ich zbadania, w szczególności ustalenia danych pracownika, który wykonywał czynności związane z rozwiązaniem stosunku pracy z K. J., przyjęcia od niego wyjaśnień, ustalenia, czy czynności te odbywały się w obecności innych osób, ustalenia ich danych personalnych i przyjęcia od nich wyjaśnień lub oświadczeń, zażądania od przedsiębiorcy wyjaśnień w przedmiocie tego, czy podejmował próby zobowiązania kierowcy do umożliwienia odczytania danych z karty kierowcy, a następnie dokonania oceny tak zgromadzonego materiału dowodowego.
Sąd, powołując się na przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie tachografów cyfrowych (Dz. U. Nr 180, poz. 1494 ze zm.), wskazał, że regulacje tam zawarte nie normują sytuacji, o której mowa w niniejszej sprawie – odmowy okazania karty kierowcy zatrudniającemu kierowcę przedsiębiorcy, celem umożliwienia dokonania odczytu danych z karty w dacie rozwiązania stosunku pracy. Jakkolwiek obowiązek odczytania danych z karty kierowcy w takim przypadku wynika wprost z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, to jednak obowiązujące przepisy nie dają przedsiębiorcy możliwości egzekwowania okazania przez kierowcę karty celem dokonania odczytu. Należałoby więc przyjąć, że ustawodawca założył, iż w każdej z opisanych w § 4 rozporządzenia sytuacji okazanie karty nastąpi dobrowolnie, bowiem leży to zarówno w interesie przedsiębiorcy, jak i kierowcy.
Z tych względów, sąd wskazał na konieczność wyjaśnienia przez organ, czy rzeczywiście naruszenie polegające na nie okazaniu do kontroli danych karty kierowcy K. J. było naruszeniem, na które przedsiębiorca miał wpływ, czy też była to sytuacja wyjątkowa. W pozostałym zakresie sąd podzielił stanowisko organu, uznając, że zostało ono poparte obszernym materiałem dowodowym, który został wnikliwie przeanalizowany i trafnie oceniony.
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie jest związany przywołanym orzeczeniem WSA w Szczecinie. Zakres związania zakreśla art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
W badanej sprawie przepisy prawa, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia nie uległy zmianie, zatem sąd w pierwszej kolejności winien zbadać, czy zalecenia zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 października 2018 r. zostały wykonane. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zalecenia te dotyczyły jedynie pewnego fragmentu postępowania, odnoszącego się do nałożenia kary za brak odczytu z karty kierowcy K. J. za okres od [...] do [...] czerwca 2017 r. W pozostałym zakresie sąd uznał stanowisko organu za trafne i należycie uzasadnione. Stąd nie mogły zostać uwzględnione te zarzuty skargi, które odnosiły się do kwestii już rozstrzygniętych wyrokiem.
Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że organ uzupełnił materiał dowodowy zgodnie ze wskazaniami sądu. Ustalono, w oparciu o złożone przez R. M. wyjaśnienia, że w dniu [...] czerwca 2017 r., na polecenie T. M. dokonał odczytu kart kierowców, w tym K. J., który w dniu [...] czerwca 2017 r., zamiast załadować pojazd, odstawił go do serwisu, pozostawiając kluczyki na portierni i "ślad po nim zaginął". R. M. oświadczył, że próbował skontaktować się telefonicznie z K. J., ale nie odbierał telefonów. Według jego wiedzy kierowca miał nierozliczoną zaliczkę. Próby skontaktowania się z K. J., podejmowane przez innych pracowników również nie przyniosły rezultatu, co utwierdziło go w przekonaniu, że kierowca porzucił pracę.
T. M. wyjaśnił, że samochód odstawiony do serwisu przez K. M. miał tam pozostać przez okres około 1 tygodnia, a następnie kierowca miał odebrać pojazd z serwisu i kontynuować pracę, czego nie uczynił. Wskazał ponadto, że wielokrotnie próbował skontaktować się zarówno telefonicznie, jak i pisemnie z K. J. i jego żoną, ale nie przedstawił na tę okoliczność żadnych dowodów. Podkreślił, że kierowca otrzymał zaliczkę na poczet przyszłego wynagrodzenia, z której się nie rozliczył.
Wyjaśnienia te nie zostały uwzględnione przez organ I instancji, który uznał, że nieprzedłożenie przez stronę jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie przytaczanych okoliczności, związanych z brakiem możliwości dokonania odczytu z karty kierowcy przesądza o braku możliwości zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d.
Organ odwoławczy potraktował jednak przytaczane przez stronę okoliczności jako nadzwyczajne uznając, że nagłe odejście z pracy kierowcy i brak możliwości dokonania odczytu karty stanowi wystarczającą przyczynę do zastosowania art. 92c u.t.d. w tym przypadku, co w efekcie doprowadziło do zmniejszenia kary nałożonej na przedsiębiorcę.
Zatem zalecenia sądu zostały wykonane zgodnie z udzielonymi w uzasadnieniu wyroku wskazówkami. Jednocześnie organ odwoławczy dokonał ponownej analizy materiału dowodowego i szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko w zakresie obniżenia nałożonej na skarżącego kary. Uzasadnienie decyzji jest spójne, organ szczegółowo odniósł się do poszczególnych naruszeń i dokonał ich prawidłowej kwalifikacji.
W ocenie sądu należy się zgodzić z organem, iż w badanej sprawie zachodziły okoliczności, które mogły skutkować obniżeniem kary pomimo niespójnych wyjaśnień skarżącego. Skoro skarżący na wczesnym etapie postępowania podnosił, iż jeden z kierowców odszedł z pracy, uniemożliwiając dokonanie odczytu z karty, to pomimo tego, iż jak trafnie zauważył organ odwoławczy, umowa zawarta z tym kierowcą kończyła się w dniu [...] czerwca 2017 r., w realiach niniejszej sprawy należało przyjąć, że zdarzenie miało charakter nieprzewidywalny. Przesądza o tym zdaniem sądu fakt, iż kierowca pobrał zaliczkę na poczet przyszłego wynagrodzenia, co mogło utwierdzić skarżącego w przekonaniu, że będzie kontynuował pracę, a umowa zostanie przedłużona, a w konsekwencji możliwe będzie bieżące dokonywanie odczytów z karty tego kierowcy.
Organ odwoławczy dostrzegł także, iż część podnoszonych przez skarżącego w stosunku do decyzji organu I instancji zarzutów okazała się trafna, a skutkiem tego było obniżenie nałożonej na przedsiębiorcę kary do kwoty [...] zł. W tym zakresie skarżący nie kwestionował decyzji organu. Zarzuty skargi koncentrowały się wokół niewłaściwego ustalenia przez organ stanu faktycznego i niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności dotyczących przede wszystkim samowolnego naruszania przez kierowców obowiązujących przepisów, na co skarżący nie miał wpływu, a także nieuwzględnienia przez organ, podnoszonych w toku postępowania okoliczności związanych z awarią samochodu ciężarowego prowadzonego przez Z. M..
Zarzuty te, jak już wyżej wskazano, nie mogły zostać uwzględnione głównie z tego powodu, że były przedmiotem oceny sądu w poprzednim postępowaniu i sąd nie stwierdził naruszenia przepisów w tym zakresie. Zatem ponowna ich analiza i ocena w świetle art. 153 p.p.s.a. nie jest dopuszczalna. Rzeczą sądu było, jak już wyżej wspomniano, ustalenie, czy organ prowadząc postępowanie po uchyleniu zaskarżonej decyzji, dostosował się do zaleceń zawartych w uzasadnieniu wyroku i uzupełnił materiał dowodowy w sposób wskazany przez sąd. Badanie zaskarżonej decyzji pod tym kątem doprowadziło sąd do przekonania, że organy obu instancji wypełniły zalecenia sądu, uzupełniły materiał dowodowy i dokonały jego oceny.
Zaskarżona decyzja zawiera wyczerpujące uzasadnienie, a zarzuty skargi okazały się nietrafne.
Z tych względów sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.