Uzasadnienie
Wyrokiem z [...] r. Sąd Rejonowy w [...] sygn. akt I [...] nakazał pozwanemu H. K. aby opróżnił lokal mieszkalny położony w [...] przy ul. [...].
Wniosek o wszczęcie egzekucji złożył do Prezydenta [...] wierzyciel tj. Zakłady Chemiczne [...] w [...].
Przez wiele lat trwała wymiana korespondencji pomiędzy wierzycielem, Prezydentem [...] i H.K., a egzekucja nie przyniosła rezultatu.
Postanowieniem z [...]r. Prezydent [...] na podstawie art. 59 § 1 pkt 5 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji umorzył postępowanie w sprawie eksmisji H.K. z lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...] z uwagi na jego niewykonalność.
Postanowienie powyższe stało się ostateczne.
Dnia [...]r. wnioskodawca – wierzyciel obiekty Sanatoryjno-Wczasowe [...] ul. [...] w [...] zastąpiona przez Kancelarię Radców Prawnych wystąpiła z wnioskiem, o eksmisję H. K. z lokalu przy ul. [...] w [...] i załączyła wyrok Sądu Rejonowego w [...] z [...]r.
Wierzyciel przedstawił, że na skutek przekształceń stał się następcą prawnym Zakładów Chemicznych [...] w [...].
Prezydent [...] r. wezwał H.K. do opróżnienia lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w terminie do [...]r.
H.K. wniósł zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego.
Prezydent postanowieniem z [...]r. na podstawie art. 34 § 3 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie uwzględnił zgłoszonych zarzutów.
Rozpatrując zażalenie H.K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2005r. H. K. stwierdził, że proponowany lokal zamienny nie spełnia wymogów art. 2 ust.6 ustawy o ochronie praw lokatorów, a ponadto w powyższej sprawie nastąpiło przedawnienie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Sądowa kontrola zaskarżonych postanowień prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna acz z innych powodów niż podniesione w skardze.
Sąd ustalił, że Prezydent postanowieniem z [...]r. umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 59 § 1 pkt 5 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w sprawie eksmisji H.K. z uwagi na jego niewykonalność.
Nie ulega też wątpliwości, że postanowienie stało się ostateczne.
W toku postępowania może powstać sytuacja, gdy osiągnięcie zasadniczego celu postępowania egzekucyjnego staje się niemożliwe, wówczas postępowanie ulega umorzeniu.
Umorzenie to zaniechanie postępowania na skutek wystąpienia trwałych przyczyn uniemożliwiających dalsze prowadzenie tego postępowania.
Postępowanie egzekucyjne w administracji podlega umorzeniu w przypadku zaistnienia przesłanek z art.59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Są to przesłanki, będące przeszkodami tak natury prawnej jak i faktycznej.
Ustawodawca przewidział tylko jeden przypadek dotyczący możliwości wszczęcia ponownej egzekucji, gdy stanie się ona dopuszczalna.
Według art. 61 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wszczęcie ponownej egzekucji może nastąpić wówczas, gdy zostanie ujawniony majątek lub źródła dochodu zobowiązanego przewyższające kwotę wydatków egzekucyjnych.
Dotyczy to przypadku gdy podstawą umorzenia postępowania był art. 59 § 2 wspomnianej ustawy. Umorzenie postępowania na tej podstawie nie stanowi przeszkody do wszczęcia ponownej egzekucji.
Natomiast brak jest podstaw prawnych, aby ponownie wszcząć egzekucję administracyjną, która została umorzona na podstawie art. 59 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji z powodu niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził nieważność postanowień organów obu instancji.
Nadto Sąd orzekł o wykonalności postanowienia na podstawie art. 152 oraz o kosztach postępowania na podstawie art. 200 wspomnianej ustawy.