Uzasadnienie
M. Ż., reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia [...] r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
"w sprawie decyzji Prokuratora Apelacyjnego odnośnie bezprawnego cofnięcia zatrudnienia na stanowisku dydaktycznym prokuratora w stanie spoczynku z dnia [...] r.".
W treści skargi skarżący wskazał, że na mocy art. 50 p.p.s.a., art. 54 § 1 p.p.s.a. zaskarża przedmiotową decyzję Prokuratora Apelacyjnego z [...] r. i poprzedzającą Prokuratora Okręgowego w sprawie cofnięcia zatrudnienia skarżącemu - prokuratorowi w stanie spoczynku - ze stanowiska dydaktycznego wykładowcy prawa w Spółce A. w całości, zarzucając błędną wykładnię art. 49c w związku z art. 49 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1985 r. o prokuratorze (Dz. U. z 2005 r. Nr 7, poz.39 ze zm.) w powiązaniu z art. 2, art. 7, art. 8, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 65, art. 69, art. 77, art. 87 ust. 1 Konstytucji przez to, że wyrażenie zgody przez organ I instancji na prowadzenie zatrudnienia z zakresu prawa przez Skarżącego u podanego wyżej pracodawcy, będącego w stanie spoczynku nie kolidowało z żadną pracą, a cofnięcie zgody stanowi dyskryminację skarżącego ujętą w art. 32, art. 69 Konstytucji i także na tle wskazanych norm ustawy zwykłej o prokuraturze, jak też podanych norm ustawy zasadniczej.
Wskazując na powyższe podstawy i zarzuty, wniósł:
- 1) o zmianę zaskarżonej decyzji organu II instancji i poprzedzającej organu I instancji przez ich uchylenie i umorzenie postępowania,
- 2) o zasądzenie kosztów postępowania instancyjnego w tym kosztów adwokackich.
W uzasadnieniu skargi podał, że zaskarżone orzeczenie Prokuratora Apelacyjnego r. nie podaje stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy przez to, że prawnie jest sprzeczne i nielogiczne na tle stanu faktycznego i prawnego sprawy związanej z zatrudnieniem skarżącego - prokuratora w stanie spoczynku unormowane w art. 49c ustawy o prokuraturze: "Przepisy art. 49 stosuje się odpowiednio do prokuratorów w stanie spoczynku", a więc wedle reguł logiki prawniczej, art. 49 stosuje się bardzo wąsko, a w szczególności art. 49 ust. 1 ustawy o prokuraturze. Tym bardziej, że wedle woli ustawodawcy, temat ogranicza się jedynie do wymiaru czasu pracy prokuratora nie będącego w stanie spoczynku z generalną, bezwarunkową zasadą, że zakres podejmowania dodatkowego zatrudnienia określona jest kierunkowo, gdyż dotyczy: "...zatrudnienia na stanowisku dydaktycznym, naukowo - dydaktycznym lub naukowym w łącznym wymiarze nie przekraczającym pełnego wymiaru czasu pracy pracowników zatrudnionych na tych stanowiskach...", a więc o jakiej mowa jest w petitum skargi skarżącego.
Taką zgodę uzyskał skarżący od organu I instancji, którą cofnięto w kolejnej fazie z przyczyn tajnych, bezprawnie w świetle art. 49c ustawy o prokuraturze. Po drugie, to skarżący takim zachowaniem organów I i II instancji, poddany został dyskryminacji wedle art. 32 Konstytucji na tle hierarchicznych źródeł prawa ujętych w art. 8 i art. 87 ust. 1 Konstytucji. Także, usiłuje się odebrać prawo do sądu z art. 45 ust. 1 Konstytucji, co godzi w konstytucyjną zasadę praworządności z art. 7 Konstytucji, którą należy także związać z art. 2 Konstytucji.
Skarżący podniósł również, że art. 49c ustawy o prokuraturze stosuje się w omawianej materii prawnej, ekonomicznej, społecznej nie tylko w odniesieniu do prokuratorów w stanie spoczynku w zakresie podanych w innym miejscu ograniczeń z art. 49 tej ustawy, ale jak podano wyżej, także w odniesieniu do porządku prawnego ujętego w ustawie zasadniczej w art. 65 ust. 1 i art. 69 Konstytucji w ramach systematyki prawa w podtytule Konstytucji: wolności i prawa ekonomiczne, socjalne i kulturalne. Odmienna argumentacja organów II i I instancji w przedmiotowej sprawie nie ma oparcia prawnego wobec skarżącego, którego usiłuje się wyeliminować też z życia społecznego, ekonomicznego i innego o jakich mowa w art. 32 Konstytucji i normach związkowych ustawy zasadniczej i ustaw zwykłych.
Odpowiadając na skargę Prokurator Apelacyjny wniósł o odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżący jest prokuratorem w stanie spoczynku i pozostaje w stosunku podległości służbowej wobec uczestnika. Zaskarżone pismo z [...] r. stanowiło odpowiedź na skargę na sposób procedowania Prokuratora Okręgowego - również przełożonego wobec skarżącego - w sprawie dot. sprzeciwu wobec zamiaru wykonywania zatrudnienia przez prokuratora w stanie spoczynku.
Sprawy tej natury nie należą do właściwości sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zakres działania sądu administracyjnego został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmując orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W niniejszej sprawie M. Ż. wniósł skargę na pismo Prokuratora Apelacyjnego z dnia [...] r., znak: [...], stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] r. w sprawie sprzeciwu wniesionego przez Prokuratora Okręgowego wobec zamiaru podjęcia przez skarżącego, będącego prokuratorem w stanie spoczynku, zatrudnienia na stanowisku dydaktycznym.
Zakwestionowane przez skarżącego pismo nie mieści się w katalogu aktów wskazanych w cytowanym wyżej przepisie art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), jak również nie jest aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Reasumując złożoną w niniejszej sprawie skargę na pismo organu o charakterze informacyjnym, jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę M. Ż., jako niedopuszczalną, odrzucił.