Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] oddalił czwarty wniosek o wyłączenie sędziego WSA A. W. od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 744/08. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OZ 241/11oddalił zażalenie R. S. na ww. postanowienie.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...], w dniu 14 września 2011 r. R. S. złożył kolejny (piąty) wniosek o wyłączenie sędziego A. W. od orzekania w sprawie II SA/Sz 1108/07. W uzasadnieniu wniosku powtórzył argumenty podnoszone w poprzednio składanych wnioskach dotyczące m.in. oszukańczych zachowań adwokata L. M. L. popieranych przez sędziego A. W., powodujących naruszenie konstytucyjnej zasady do uczciwego i sprawiedliwego procesu. Ponowił również wniosek o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniem prawnym "czy postawa adwokata oszusta procesowego (...) w sprawie II SA/Sz 1108/07 na szkodę i krzywdę mocodawcy jest zgodna z Konstytucją i czy popieranie oszustwa procesowego adwokata (...) przez sędziego Pana A. W. jest zgodne z Konstytucją RP i ustawami dotyczącymi sądów administracyjnych".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 – 24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 P.p.s.a. i są to bezwzględne przesłanki wyłączenia sędziego. Artykuł 19 P.p.s.a z kolei określa względne przesłanki wyłączenia sędziego i stanowi, że niezależnie od wymienionych w art. 18 przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności.
W rozpoznawanej sprawie okoliczności tego rodzaju nie zachodzą. Z oświadczenia złożonego przez sędziego A..W., wynika, że nie łączą go ze skarżącym, ani adwokatem L. M. L. żadne stosunki rodzinne lub osobiste mogące mieć wpływ na orzekanie w sprawie.
R. S. nie wskazał, ani nie udowodnił żadnych okoliczności uzasadniających złożony wniosek. Natomiast fakt osobistych animozji skarżącego w stosunku do adwokata ustanowionego na zasadzie prawa pomocy w innej sprawie w której orzekał sędzia A. W. nie dowodzą istnienia jakiegokolwiek negatywnego stosunku tego sędziego do skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 1 w związku z art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.