Uzasadnienie
Postanowieniem starszego referendarza sądowego z 3 marca 2020 r. sygn. akt II SPP/Sz 22/20 skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w S. pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła radcę prawnego A. B. w dniu 18 maja 2020 r.
W piśmie procesowym z dnia 6 sierpnia 2020 r. pełnomocnik zwrócił się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2020 r. oddalił skargę.
Stosownie do art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 p.p.s.a. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 68). W myśl § 3 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Oświadczenie to nie jest elementem formalnym wniosku, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Jego brak powoduje oddalenie wniosku, gdyż oświadczenie to stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku (por. postanowienie NSA z 18 października 2005 r. II FZ 625/05, niepubl.).
Złożony przez pełnomocnika wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej w pierwszej instancji nie zawierał oświadczenia pełnomocnika, że opłata za pomoc prawną udzieloną z urzędu nie została zapłacona w całości lub w części.
Z tego względu należało wniosek oddalić na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 wyżej wskazanego rozporządzenia.