Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] grudnia 2018 r. i [...] stycznia 2019 r. Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej przy [...] w S. ("strona", "skarżący") wniósł o wszczęcie postępowania o którym mowa w art. 71a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm., dalej: "p.b.") zmierzającego do wyjaśnienia, czy w wymienionych w treści pism 15 lokalach mieszkalnych (w tym przy ul. [...]) doszło do zmiany sposobu ich użytkowania.
Decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. (PINB) umorzył postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego - lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. [...] w S..
Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (ZWINB) decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ wskazał m.in., że w prowadzonym postępowaniu uchybiono przepisom art. 79 i 81 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a.") mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie danej sprawy z uwagi na nie zagwarantowanie stronie czynnego udziału w czynnościach postępowania dowodowego. Dotyczyło to przeprowadzenia oględzin, o których strona nie została zawiadomiona i nie brała w nich udziału.
Decyzją z [...] stycznia 2020 r., nr [...] [...], wydaną na podstawie art. 104, art. 105 § 1 k.p.a. i art. 71 a i 83 ust. 1 p.b., w związku z wszczętym postępowaniem administracyjnym zmierzającym do wyjaśnienia, czy w wymienionych w treści pisma strony [...] lokalach mieszkalnych (w tym przy ul. [...]) doszło do zmiany sposobu ich użytkowania (art. 71 i 71a p.b.) po ponownym rozpatrzeniu sprawy, PINB umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego - lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. [...] w S. ponieważ stało się bezprzedmiotowe.
W uzasadnieniu wskazano, że w dniu [...] października 2019 r. przeprowadzono oględziny z udziałem stron, w wyniku których potwierdzono wynajmowanie lokalu mieszkalnego na podstawie umowy firmie J. A.. Podczas oględzin lokal nie był użytkowany i jego stan w stosunku do przeprowadzonych w dniu [...] lutego 2019 r. oględzin się nie zmienił. Właściciel lokalu oświadczył, że pierwszy raz dowiedział się o problemie z lokatorami, którzy lokal wynajmowali od czasu otrzymania pierwszego pisma od wspólnoty, natomiast przedstawiciele wspólnoty mieszkaniowej wnieśli uwagę do protokołu, że w lokalu znajduje się hotelowe wyposażenie, jednorazowe żele do mycia, a w samym lokalu nie ma innego wyposażenia wskazującego na użytkowanie lokalu w celach mieszkaniowych. W trakcie oględzin wykonano materiał zdjęciowy.
Dalej organ wskazał, że z uwagi na prowadzenie kilkunastu postępowań w budynku przy ul. [...] w S. organ nadzoru budowlanego wystąpił z ogólnym pismem z dnia [...] października 2019 r. do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej i do Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w S. informując o dokonanych ustaleniach. Poinformowano, że w [...] lokalach mieszkalnych w budynku przy ul. [...] w S., w których zlokalizowanych jest ok. [...] mieszkań ich właściciele wynajmują je na okres krótko - lub długoterminowy w zależności od potrzeb i czy w związku z tym podjęto działalność, która zmieniła warunki bezpieczeństwa pożarowego czy też zdrowotne w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b.
W piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w S. poinformował, że jeśli wynajmowane mieszkania przeznaczone są na cele mieszkalne, to nie doszło do zmiany warunków bezpieczeństwa pożarowego oraz zmiany sposobu użytkowania w odniesieniu do art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b. Natomiast pismem z dnia [...] listopada 2019 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. poinformował o przeprowadzeniu kontroli w dwóch firmach zajmujących się wynajmowaniem apartamentów w budynku przy ul. [...] w S.. W trakcie kontroli ustalono, że obydwie firmy zarządzają [...] lokalami mieszkalnymi, w tym sześcioma wskazanymi w piśmie wynajmowanymi poprzez serwisy m.in. B., H. H., F. H. itp. w trybie najmu długo- lub krótkoterminowego. Przedstawione podczas kontroli apartamenty - sypialnia, salon z aneksem kuchennym i łazienką wyposażone standardowo (podwójne łóżko w sypialni, sofa w salonie z telewizorem, aneks kuchenny z kuchenką, lodówką, przyborami kuchennymi, łazienka z pralką).
Sprzątaniem zajmuje się tzw. mobilny serwis sprzątający bądź pracownicy firm zajmujących się wynajmem. Na parterze budynku przy ul. [...] zlokalizowany jest lokal gastronomiczny, w którym wydawane są śniadania oraz jednocześnie służy on jako recepcja dla apartamentów firmy "B. D.". W piśmie - Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. podzielił pogląd orzecznictwa wyroków WSA i NSA, że przeznaczenie lokalu mieszkalnego na cele podobne do usług hotelarskich nie prowadzi do zmiany warunków zdrowotnych bądź higieniczno-sanitarnych. Liczba osób przebywających w lokalu nie zmienia się w sposób istotny, a jednocześnie te osoby mają korzystać z lokalu w celu przybliżonym, jeśli nie takim samym, jak lokatorzy lokalu mieszkalnego. W każdym bowiem przypadku chodzi o zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, które w zależności od okoliczności mogą mieć charakter stały albo tymczasowy lub okazjonalny.
Wobec powyższego, organ I instancji uznał, że wynajmowanie lokalu nr [...] przy ul. [...] w S., który składa się z pokoju z aneksem kuchennym, łazienki i przedpokoju nie spowodowało zmiany warunków, w szczególności bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Tym samym, w części obiektu budowlanego (lokalu nr [...]) nie dokonano zmiany sposobu użytkowania w rozumieniu przepisów p.b.
Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 p.b., po rozpatrzeniu odwołania, ZWINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu wskazał, że postępowanie dotyczyło ustalenia czy doszło do zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego - lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w S..
PINB decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami handlowymi wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, zlokalizowanego przy ul. [...], 7 w S. - oznaczonego w dokumentacji projektowej jako budynek B (z wyłączeniem lokali handlowych Ul, U2, U3 oraz U4). Organ wskazał, iż budowa wykonana została na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...], z dnia [...] listopada 2014 r., obejmującej budowę budynku wielorodzinnego z lokalami handlowymi wraz z budową zjazdów na posesję i niezbędną infrastrukturą techniczną związaną z budynkiem - budynek A przy ul. [...] (działka nr [...] z obrębu [...] w S.).
Dalej ZWINB zauważył, że dla lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w S. prowadzona jest przez Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w S., księga wieczysta nr [...], z zapisów w której wynika, że przeznaczenie przedmiotowego lokalu to - lokal mieszkalny, którego właścicielami są B. i H. P..
Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdzić należało, że legalny sposób użytkowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego nr [...] polega na użytkowaniu go jako lokalu mieszkalnego.
Lokal nie jest obecnie użytkowany w ten sposób, że na stałe zamieszkują w nim osoby fizyczne z zamiarem stałego (długoterminowego) korzystania z tego lokalu w celu zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych, lecz jest on udostępniany najemcom w celu zaspokojenia przez nich również potrzeb mieszkalnych w wymiarze krótkoterminowym.
W ocenie ZWINB, nie sposób było uznać, że różnica polegająca na tym, że przebywanie w lokalu mieszkalnym podobnej ilości mieszkańców z zamiarem nieokreślonego w czasie, lecz najczęściej krótkoterminowego (w szczególności dotyczącego jednego lub kilku noclegów), zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych (mieszkalnych) przesądza o zmianie sposobu użytkowania takiego lokalu mieszkalnego, tzn. przesądza o tym, że lokal przestaje być lokalem mieszkalnym, a staje się użytkowany w inny sposób niż lokal mieszkalny.
Jako podstawowe kryterium zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego na inny lokal mieszkalny, w szczególności zamieszkania zbiorowego, uznać należałoby ilość osób jednorazowo korzystających z tego lokalu, gdyż zamieszkiwanie w nim większej ilości osób doprowadziłoby do zmiany warunków higieniczno-sanitarnych oraz wielkości i układu obciążeń, a tym samym przesądzałaby o spełnieniu przesłanki określonej w art. 71 ust. pkt 2 p.b. stanowiącej o zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.
ZWINB przyznał, że użytkowanie przedmiotowego lokalu w ustalony sposób spełnia kryteria świadczenia w nim usług hotelarskich. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 238 ze zm.), przez usługi hotelarskie rozumieć należy krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie, w obrębie obiektu, usług z tym związanych. Jednakże ww. definicja "świadczenia usług hotelarskich" określa sposób prowadzenia działalności gospodarczej, podczas gdy zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części polega na zmianie stanu faktycznego – w niniejszej sprawie - dotyczącego lokalu mieszkalnego. Innymi słowy, w ocenie organu odwoławczego, świadczenie w lokalu mieszkalnym usług hotelarskich w ustalony sposób - tj. gdy liczba osób jednorazowo korzystających z lokalu mieszkalnego nie przekracza ilości członków rodziny, a zazwyczaj jest nawet mniejsza - nie stanowi o zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego.
W szczególności nie prowadzi do zmiany warunków higieniczno - sanitarnych oraz wielkości i układu obciążeń. ZWINB zaznaczył, iż w niniejszej sprawie wypowiedziały się organy straży pożarnej i inspekcji sanitarno-epidemiologicznej, stwierdzając, że nie nastąpiła zmiana warunków bezpieczeństwa pożarowego, zdrowotnych czy higieniczno-sanitarnych.
Odnosząc się do przedstawionej w odwołaniu argumentacji, zgodnie z którą organy nadzoru budowlanego, oceniając czy doszło do zmiany sposobu użytkowania lokali mieszkalnych w przedmiotowym budynku, powinny uwzględnić to, że krótkoterminowo wynajmowana jest większa liczba lokali mieszkalnych, ZWINB wyjaśnił, iż uwzględniając treść przytoczonego powyżej przepisu art. 71 p.b., postępowaniem dotyczącym zmiany sposobu użytkowania objąć można cały obiekt budowlany lub wyodrębnioną jego część. Tym samym, jedno postępowanie dotyczące zmiany sposobu użytkowania więcej niż jednej części obiektu budowlanego, tj. więcej niż jednego lokalu mieszkalnego, w dodatku części zlokalizowanych w różnych miejscach bryły budynku (niesąsiadujących ze sobą) - naruszałoby postanowienia tego przepisu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący zarzucił decyzji organu odwoławczego niewłaściwe zastosowanie art. 71 p.b., polegające na przyjęciu, że postępowanie dotyczy ustalenia, czy doszło do zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego rozumianego jako lokal mieszkalny nr [...] położony przy ul. [...], podczas gdy skarżący, od samego początku, inicjując postępowanie administracyjne, wskazywał, że przedmiotem postępowania ma być weryfikacja zmiany sposobu użytkowania nie jednego lecz kilku lokali (formalnie mieszkalnych) wraz z częściami wspólnymi budynków położonych przy ul. [...] w S., w których prowadzona jest w sposób zorganizowany, ciągły, w celach zarobkowych działalność hotelarska.
Wobec podniesionego zarzutu skarżący wniósł o połączenie do wspólnego rozpoznania ze skargą sprawy wywołanej wniesioną równolegle skargą na decyzję ZWINB z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] oraz o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej w całości i nakazanie dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego celem kompleksowego wyjaśnienia wskazywanych przez skarżącego kwestii.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej nieuwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, ich zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Zgodnie art. 134 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137, dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
W badanej sprawie Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa materialnego lub proceduralnego, które uzasadniałoby uchylenie zaskarżonej decyzji.
Sąd nie dostrzegł również naruszenia prawa, które mogłoby stanowić podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji, bądź stwierdzenia jej nieważności.
W rozpoznawanej sprawie, przedmiot sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia zagadnienia dotyczącego zgodności z prawem działań organu w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego - lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. [...] w S. – z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzje? o umorzeniu postepowania odpowiednio w całości albo w części. W doktrynie i orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego, w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a., mamy do czynienia wówczas, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, przyjmującej formę decyzji administracyjnej lub postanowienia, ingerencji organu. Przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury. Bezprzedmiotowość może mieć miejsce w szczególności, gdy brak jest przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również w sytuacji, gdy nie istnieje podstawa prawna do wydania aktu administracyjnego w zakresie żądania wnioskodawcy.
Wówczas, jak wskazał wielokrotnie w swych orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny, jakiekolwiek rozstrzygniecie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 967/05, Lex nr 201507, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 978/05).
Uznać więc należy, że bezprzedmiotowość postępowania występuje zawsze wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.
Wskazując na ramy prawne sprawy wskazać należy, że zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b., przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.
Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej (art. 71 ust. 2 p.b.).
Stosownie zaś do art. 71a ust. 1 p.b., w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia:
- 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części;
- 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2.
Natomiast w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 art. 71a p.b., albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (art. 71a ust. 4 p.b.).
Zatem zmiana sposobu użytkowania obiektu lub jego części sprowadza się głównie do potrzeby ustalenia czy i w jakim stopniu podjęcie lub zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności związanej z jego użytkowaniem wpływa na zmianę wymagań stawianych obiektowi, związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego, zmienionego sposobu użytkowania. Zmianę tę trzeba oceniać w porównaniu ze sposobem użytkowania tego obiektu określonego w pozwoleniu na budowę lub zgłoszeniu, ewentualnie w porównaniu ze sposobem użytkowania wskazanego w późniejszych zezwoleniach na zmianę sposobu użytkowania (por. wyrok NSA z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 306/06).
Sąd w pełni podziela ustalenia i argumentację organu, które legły u podstaw rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonym orzeczeniu. Ocenia je jako prawidłowe, wyczerpujące i przyjmuje za własne.
Poza sporem pozostaje, że lokal mieszkalny przy ul. [...] w S. z woli jego właścicieli, w drodze umowy cywilnoprawnej, oddany został w najem.
Wydając zaskarżoną decyzję organy dysponowały właściwie zebranym materiałem dowodowym, pozwalającym na prawidłowy ogląd okoliczności niniejszej sprawy. Zasadnie oceniono zatem, że najem lokalu nie wpłynął na zmianę funkcji lokalu. Lokal wraz z wyposażeniem zachował funkcję mieszkalną i nie zmienia jej to, czy w lokalu mieszka jeden najemca goszczący co dzień inne osoby, czy też z różną częstotliwością w lokalu pomieszkują różne osoby. Zaistniałe w związku z takim korzystaniem z lokalu mieszkalnego uciążliwości są poza sferą ingerencji organu nadzoru budowlanego.
Niewłaściwe zachowanie właściciela lokalu lub też zachowanie lokatorów może być przedmiotem interwencji służb porządkowych czy podstawą kierowania roszczeń o charakterze cywilnoprawnym.
Bez znaczenia w sprawie pozostaje także okoliczność czy w danym budynku lub też budynkach okolicznych więcej lokali zostało podnajętych na takich zasadach, jak ma to w miejsce rozpoznawanej sprawie.
W okolicznościach sprawy, zasadnie ustalono i prawidłowo uzasadniono w zaskarżonej decyzji że nie doszło do zmiany przeznaczenia lokalu, o której mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 p.b. Podkreślić należy, że lokal, bez względu czy pozostaje we władaniu właściciela czy też najemcy czy najemców czy choćby innych osób za zgoda właściciela tam przebywających, zachował przymiot lokalu mieszkalnego w rozumieniu prawa budowlanego.
Sąd zaakceptował formalne rozstrzygnięcie organu oparte na art. 105 § 1 k.p.a.. Bezsprzecznie bowiem organ nie miał podstaw do podejmowania czynności w ramach nadzoru budowlanego i w tym rozumieniu sprawa, w której został zaangażowany stała się bezprzedmiotowa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a, oddalił skargę.
Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w związku z intensyfikacją rozwoju epidemii i wprowadzeniem dodatkowych ograniczeń, nakazów i zakazów związanych z objęciem miasta obszarem czerwonym, o którym mowa w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. poz. 1758 ze zm.), a także na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.) uznając, że w takich okolicznościach rozpoznanie sprawy na rozprawie wiązałoby się z istotnym zagrożeniem zdrowia stron postępowania (skarżący, organ oraz siedmiu uczestników postępowania) i ich przedstawicieli, a zarazem sprawa – ze względu na zebrany materiał dowodowy i ustalony na jego podstawie stan faktyczny – może zostać rozpoznana na posiedzeniu niejawnym bez uszczuplenia praw procesowych ww. podmiotów, zgodnie z zasadą szybkości postępowania.
Jednocześnie, brak jest możliwości przeprowadzenia rozprawy z równoczesnym przekazem obrazu i dźwięku na odległość. Dopuszczalność orzekania na posiedzeniu niejawnym ze względu na okoliczności związane z zarządzeniem stanu pandemii COVID-19 potwierdza uchwała składu 7 Sędziów NSA z 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OSP 6/19.
Przedmiotowa sprawa została rozpoznana na tym samym posiedzeniu, co sprawa o sygn. akt II SA/Sz 816/20 ze skargi strony na decyzję ZWINB z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...]
W świetle powyższego, nawet rozpoznanie ww. spraw na jednym terminie, nie mogło mieć wpływu na treść zapadłych rozstrzygnięć.
Orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl.