Uzasadnienie
W.B., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...], uchylającą, w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego, decyzję własną z dnia [...] w sprawie rejestracji pojazdu [...] nr rej. [...] oraz orzekającą o odmowie rejestracji tego pojazdu.
W skardze na powyższą decyzję skarżący zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle stanowiska strony, wykonanie decyzji codziennie powoduje dla skarżącego znaczną szkodę, a także trudne do odwrócenia skutki. Skarżący pozbawiony jest bowiem nie tylko możliwości skorzystania ze swojej własności, ale w świetle przepisów i orzecznictwa Sądu Najwyższego utrata możliwości korzystania z pojazdu stanowi szkodę majątkową. Szkodę polegającą na zmniejszeniu majątku, ale także na utraconych korzyściach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a"), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Samo powołanie się przez skarżącego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w stosunku do niej przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby go narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec podnoszonej przez skarżącego możliwości zmniejszenia jego majątku oraz utraconych korzyści, Sąd zauważa, iż odmowa rejestracji pojazdu skutkuje co prawda niemożnością korzystania przez wnioskodawcę z konkretnego auta, co niewątpliwie może się przyczynić do pewnych utrudnień związanych z codziennym funkcjonowaniem, jednakże nie można przyjąć, że powyższa okoliczność spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź będzie miała charakter nieodwracalny (por. postanowienie NSA z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt I OZ 998/13, Lex nr 1557675). Jedynie w wypadku utraty jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona zostaje przesłanka wyrządzenia znacznej szkody (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, Lex 1012943).
Wnioskodawca nie poparł obszernymi i przekonującymi wyjaśnieniami oraz dokumentami źródłowymi okoliczności, mogących wskazywać, że użytkowanie pojazdu jest dla niego niezbędne i bez tego pojazdu zagrożona jest egzystencja wnioskodawcy. Tylko wówczas pozbawienie możliwości korzystania z pojazdu, uniemożliwiające uzyskanie środków utrzymania, można rozpatrywać w kategoriach znacznej szkody dla strony.
Z przedstawionej przez skarżącego ogólnej argumentacji, bez poparcia stosownymi dowodami, w szczególności obrazującymi jego aktualną sytuację finansową i majątkową, niemożliwa jest ocena, czy w sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.