Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] r., Nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia na rzecz B. K. warunków zabudowy dla inwestycji na działce nr [...] w obrębie geodezyjnym [...] i nr [...] w obrębie geodezyjnym [...], polegającej na adaptacji i przebudowie istniejącego zespołu zabudowy na cele [...] i [...], wraz z przebudową wewnętrznych sieci infrastruktury technicznej.
W dniu [...] r. na powyższą decyzję B. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił, naruszenie przepisu art. 61 ust. 6 u.p.z.p., poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż inwestycja skarżącego, dla której decyzją z dnia [...] r. Burmistrz Miasta i Gminy ustalił warunki zabudowy, mieści się w zakresie normowania naruszonego przepisu, a w rezultacie błędnego założenia, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdować powinno rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Ponadto B. K. podniósł zarzut naruszenia przepisu art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm., zwanej dalej k.p.a.) poprzez błędne przyjęcie, iż decyzja Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] roku rażąco narusza prawo, jak również naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 63 ust. 1 u.p.z.p. oraz art. 28 k.p.a., poprzez bezpodstawne przyznanie statusu strony Wspólnocie Mieszkaniowej A. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
W dniu [...] r. odbyła się rozprawa przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Po zamknięciu rozprawy Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenie, które wyznaczył na dzień [...] r.
W piśmie z dnia [...] r. skarżący złożył wniosek o otwarcie rozprawy na nowo i przeprowadzenie dowodu z dokumentu decyzji doręczonej skarżącemu. W uzasadnieniu pisma skarżący podniósł, iż w myśl art. 109 k.p.a. organ obowiązany jest doręczyć stronie postępowania oryginał decyzji, spełniający wymogi określone w art. 107 § 1 k.p.a., w tym wymogi, co do podpisu. Zaskarżona decyzja natomiast, doręczona skarżącemu w dniu [...] r. nie tylko nie zawierała imion i nazwisk osób ją wydających, a przede wszystkim nie zawierała podpisu jednego z członków składu orzekającego Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Do pisma skarżący załączył oryginał doręczonej mu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej
Kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według wskazanego wyżej kryterium oraz w granicach rozstrzygania sądu zakreślonych w art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) doprowadziła do uznania, iż decyzja ta wydana została niezgodnie z prawem.
W art. 107 § 1 w związku z art. 1 pkt 1 i 2 k.p.a. określone zostały elementy formalne jakimi cechować powinna się dla swojej prawidłowości decyzja administracyjna organu administracji publicznej albo innego organu państwowego lub innego upoważnionego podmiotu w należącej do jego właściwości sprawie indywidualnej. W ramach wyliczonych w art. 107 § 1 k.p.a. elementów ustawodawca wyróżnił także "podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji". Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądowym poglądem, brak podpisu osoby biorącej udział w wydaniu decyzji stanowi rażące naruszenie prawa, stanowiące przesłankę stwierdzenia jej nieważności, w myśl art. 156 k.p.a. Podkreśla się przy tym, że decyzja wydana przez organ kolegialny wymaga jej podpisania przez wszystkich członków organu biorących udział w jej podjęciu (por. wyroki NSA z dnia 27 lutego 2003 r., II SA 455/02, z 21 listopada 2000 r., I SA 1109/00, z dnia 4 lipca 1997 r., I SA/Kr 88/97, z dnia 12 marca 1997 r., SA/Gd 2939/95 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2005 r., I SA/Wa 1235/04).
Prawidłowo podpisany oryginał decyzji, stosownie do treści art. 109 § 1 k.p.a., należy doręczyć stronie postępowania (por. J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, postanowienie NSA z dnia 30 października 1996 r., SA/Gd 2262/95).
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...], doręczona skarżącemu w dniu [...] r. podpisana została przez przewodniczącego oraz jednego z członków trzyosobowego składu orzekającego Kolegium. Poza tym podpis jednego z członków złożony pod treścią decyzji, pomimo wyszczególnienia w początkowej jej części danych osobowych oraz stanowisk poszczególnych członków biorących udział w wydaniu zaskarżonej decyzji, nie pozwalał na jednoznaczną identyfikację osoby, która go złożyła. Niniejsze okoliczności skutkowały zatem zarówno uchybieniem treści art. 107 § 1 k.p.a. w zakresie niezbędnych elementów składowych decyzji, jak też naruszeniem ratio legis powołanego przepisu.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a., należało orzec jak w pkt I sentencji.
Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia wyroku (pkt II) oparte zostało o przepis art. 152 P.p.s.a. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt III), sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.