Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. T, reprezentowana przez adwokata M.P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu.
Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, jednocześnie pouczając, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 11 lutego 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 28).
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca w piśmie z dnia 12 lutego 2014 r. oświadczyła, że cofa skargę.
Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo - Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie ustalono wpłaty do przedmiotowej sprawy (notatka urzędowa z dnia 7 marca 2014 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, iż rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi, jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie przesłankę procesową warunkującą skuteczne wniesienie skargi stanowi uiszczenie wpisu sądowego.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 powołanej ustawy).
W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 lutego 2014 r., zatem siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania upłynął z dniem 18 lutego 2014 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca w zakreślonym terminie nie opłaciła skargi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Wobec tego brak jest podstaw do zbadania dopuszczalności wniosku o cofnięcie skargi, zaś nieuiszczenie wpisu skutkuje odrzuceniem skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.