Uzasadnienie
Stowarzyszenie A w U. M., powołując się na art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a. i art. 33 § 2 w związku z art. 25 § 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, we wniosku z dnia 5 grudnia 2007 r. zgłosiło swój udział jako uczestnika na prawach strony w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w S. w sprawie ze skargi B. i R. B., T. S., I. i W. P. oraz M. i T. S. na wymienioną w sentencji uchwałę Rady Gminy w U. M. w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości U. M. i S. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przedmiotowa sprawa dotyczy działalności statutowej wnioskodawcy, której celem jest wypowiadanie się w sprawach publicznych dotyczących mieszkańców Gminy U. M. Niezależnie od tego, Stowarzyszenie zainteresowane jest wynikiem postępowania ze względu na przekonanie o wyjątkowej szkodliwości inwestycji dla środowiska naturalnego i mieszkańców Gminy U. M. Dodatkowo, w piśmie z dnia 24 grudnia 2007 r., wnioskodawca poinformował, że jest tak zwanym stowarzyszeniem zwykłym, zgłoszonym i zarejestrowanym w Starostwie Powiatowym w K. Do pisma przedłożono regulamin Stowarzyszenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.
Użycie w cytowanym wyżej przepisie sformułowania, że udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, oraz organizacja społeczna w sprawach innych osób, wskazuje, że możliwość dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym uzależniona jest między innymi od tego, czy w sprawie zakończonej wydaniem aktu czy dokonaniem czynności, będących przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, prowadzone było postępowanie administracyjne.
Mając na uwadze powyższe zachodzi potrzeba rozważenia, jak należy rozumieć w świetle powyższego przepisu sformułowanie "postępowanie administracyjne". Czy jest to każde działanie organu administracji publicznej, czy też wyłącznie takie działanie, które prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, oraz czy postępowanie mające na celu uchwalenie przez radę gminy zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego może być traktowane jako postępowanie administracyjne, o którym mowa w art. 33 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w art. 3 ust. 1 stanowi, że kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, należy do zadań własnych gminy. Zgodnie zaś z art. 14 ust. 8 powołanej ustawy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego.
Z powyższego wynika, że tryb postępowania w sprawie uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. Nie mamy więc tu do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie można dopuścić do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym organizacji społecznej, jeżeli przedmiotem tego postępowania jest uchwała rady gminy w sprawie zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, podjęta w postępowaniu, do którego nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 33 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.