Uzasadnienie
E. G. w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na opisaną wyżej decyzję Komendanta Głównego Policji, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej wskazał na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, że w przypadku uwzględnienia skargi, odzyskanie zwróconej uprzednio broni wraz z amunicją, stanowi żmudny i czasochłonny proces. Nadto uniemożliwia mu uczestnictwo w wydarzeniach ważnych dla Polskiego Związku Łowieckiego. Przedmiotowy wniosek skarżący ponowił w piśmie procesowym z dnia 11 czerwca 2013 r. W uzupełnieniu uprzednio przedstawionej argumentacji wskazał, że posiadana broń, oprócz właściwości użytkowych, ma dla niego także znaczenie sentymentalne, co uniemożliwia mu jej zbycie.
Z kolei złożenie jej do depozytu właściwego organu Policji, wiąże się w przypadku uwzględnienia skargi, nie tylko ze znacznymi kosztami związanymi z przechowywaniem broni, ale przede wszystkim ze żmudnym i czasochłonnym procesem jej późniejszego odzyskania. Skarżący podkreślił, że dzięki swojemu ponad 30-letniemu doświadczeniu w posługiwaniu się bronią myśliwską, daje gwarancję jej używania i przechowywania zgodnie z obowiązującymi przepisami. Podniósł również, że wykorzystuje broń jedynie w celach rekreacyjnych, tj. podczas polowań organizowanych przez koła łowieckie, dlatego jako dotychczas aktywny członek m.in. PZŁ, nie będzie mógł uczestniczyć w ważnych dla organizacji łowieckich wydarzeniach. Okoliczność odsunięcia go od życia ważnej dla niego społeczności łowieckiej spełnia przesłankę wystąpienia niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie skarżącego opisane powyżej skutki niewstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji mają charakter niematerialny i w związku z tym niemierzalny oraz trudny, wręcz niemożliwy do odwrócenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do treści § 3 wskazanego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy spoczywa na wnioskodawcy.
W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argument dotyczący konieczności poniesienia ewentualnej opłaty z tytułu zdeponowania broni, nie stanowi o zaistnieniu znacznej szkody. Należy przy tym podkreślić, że obowiązek ten powstaje dopiero po upływie roku od jej złożenia (a nie od dnia jej złożenia – jak twierdzi skarżący). Również ewentualna konieczność sprzedaży broni, która ma dla skarżącego wartość sentymentalną, nie powoduje zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Podobnie należy ocenić podnoszoną we wniosku okoliczność pozbawienia możliwości brania udziału w wydarzeniach ważnych dla organizacji łowieckich. Powyższe nie jest bowiem wystarczające do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W przeciwnym razie, instytucja ochrony tymczasowej pełniłaby, a tak zdaje się ją rozumieć skarżący, funkcję czasowego (na okres postępowania sądowoadministracyjnego) przywrócenia prawa do posiadania broni palnej myśliwskiej. Zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej ustawodawca powiązał natomiast z sytuacjami wyjątkowymi i instytucja ta nie może pełnić funkcji każdorazowego niwelowania dla strony niekorzystnych skutków zaskarżonej, ostatecznej decyzji administracyjnej.
W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty wskazaniem takich okoliczności, które rzeczywiście uprawdopodobniałyby, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd nie ustalił też, aby istniały inne - niż wskazane przez stronę - okoliczności wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, których występowanie mogłoby być rozważane w aspekcie wystąpienia przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.