Uzasadnienie
Zgodnie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do treści art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.). "Sporządzenie" skargi kasacyjnej oznacza, że ma być ona napisana i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego.
Postanowieniem z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1175/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. L. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia inwalidztwa i związku inwalidztwa ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz zdolności do pracy. Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., tj. z uwagi na to, że zaskarżone orzeczenie nie podlega właściwości sądu administracyjnego. Od postanowienia tego, stosownie do treści art. 173 § 1 P.p.s.a., przysługiwał skarżącemu środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej.
W dniu 13 grudnia 2017 r. skarżący wniósł do Sądu osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od wskazanego wyżej postanowienia.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego nie spełnia wymogów określonych w art. 175 § 1 P.p.s.a., tj. nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z tej też przyczyny należy ją uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202).
Jednocześnie należy zauważyć, że w skardze kasacyjnej skarżący zawarł wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek ten będzie podlegał rozpoznaniu przez Sąd i w przypadku przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, pełnomocnik ten będzie mógł wnieść w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od postanowienia z dnia z dnia 26 października 2017 r. Stosownie bowiem do treści art. 177 § 3 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie w takim przypadku do dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu.
Z tych względów, na podstawie art. 178 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.