Uzasadnienie
L. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku tego Sądu z dnia 14 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 10/08. Powyższym wyrokiem Sąd zobowiązał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpatrzenia wniosku L. D. z dnia [...]o udostępnienie informacji publicznej. Wniesiona skarga zawierała żądanie wymierzenia Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywny. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż wyrok Sądu nie został wykonany, pomimo jego uprawomocnienia i upływu trzydziestodniowego terminu zakreślonego przez Sąd.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie. Organ twierdził, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 10/08, został przez niego wykonany, jeszcze przed jego uprawomocnieniem, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia [...] r. (l.dz. [...]), w którym przekazano mu wszystkie informacje będące wówczas w posiadaniu organu. Minister podtrzymał swoje stanowisko w piśmie do L. D. z dnia [...] (l.dz. [...]) oraz z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do postanowień zawartych w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Podkreślenia wymaga fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 10/08, zobowiązując Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpoznania wniosku L. D. z dnia [...] r. ustalił, że organ ten dysponuje żądaną przez skarżącego informacją publiczną. Powyższe ustalenia Sądu nie były przez organ negowane, nie została również wywiedziona od tego wyroku skarga kasacyjna.
Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Stosownie natomiast do postanowień zawartych w art. 10 ust. 1 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Z kolei odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 cyt. ustawy). W ocenie Sądu rację ma skarżący twierdząc, iż jego wniosek z dnia [...], pomimo wyroku Sądu nie został rozpoznany.
Wbrew twierdzeniom organu, zawartym w odpowiedzi na skargę, pismo z dnia [...] r., a także pismo z dnia [...] r., nie stanowią wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 10/08. W przywołanych pismach organ ograniczył się jedynie do wskazania, do jakich komórek i innych organów, został przekazany wniosek skarżącego. Gołosłowne twierdzenia organu, że jednostki te udzieliły skarżącemu wszystkich wyjaśnień nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Dodać należy, iż organ na tę okoliczność nie przedstawił żadnych dowodów. Uszło uwadze organu, iż podmiotem zobowiązanym wyrokiem Sądu z dnia 14 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 10/08 do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] r. był Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, a nie bliżej nieokreślone jednostki organizacyjne.
W tym stanie faktycznym uznać należało, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie rozpoznał wniosku L. D. z dnia [...] r. w trybie cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, pomimo iż został do tego zobowiązany prawomocnym wyrokiem Sądu.
W rozpatrywanej sprawie zachodzą zatem przesłanki do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. Oczywistym bowiem jest, że organ nie wykonał wyroku Sądu, a L. D. przed wniesieniem przedmiotowej skargi wezwał na piśmie właściwy organ do wykonania wyroku.
Wymierzając Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 3000 zł Sąd uznał, że stanowi ona sankcję adekwatną do stopnia zaniedbania organu. O wysokości grzywny Sąd orzekł w oparciu o art. 154 § 6 p.p.s.a. i komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2007 r. (M.P. Nr 13, poz. 139).
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.