Uzasadnienie
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 11 marca 2019r. sygn. akt II SA /Wa 1272/18 umorzył postępowanie z wniosku A. P. (zwana dalej: "Skarżącą") o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu [...] z [...] kwietnia 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi w roku akademickim [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w związku ze sprzeciwem Skarżącej, postanowieniem z 23 maja 2019r. sygn. akt II SA/Wa 1272/18 utrzymał w mocy ww. postanowienie Starszego referendarza sądowego.
Skarżąca w piśmie z 15 czerwca 2019r. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. postanowieniem WSA w Warszawie z 23 maja 2019r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podkreślić przy tym należy, że przepis ten dotyczy prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i art. 134 § 1 P.p.s.a. Chodzi zatem o orzeczenie końcowe, mające znamiona "zamykającego", czyli załatwiającego sprawę.
Przepis art. 270 P.p.s.a. nie daje więc możliwości wznowienia postępowania incydentalnego – wpadkowego, które nie kończy postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, nawet, gdy jest ono prawomocne. Przedmiotem wznowienia mogą być zatem zarówno wyroki (art. 132 P.p.s.a.), które rozstrzygają sprawę merytorycznie, co do istoty, jak i postanowienia, ale kończące postępowanie sądowe oraz, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160 P.p.s.a.). W konsekwencji nie jest możliwe wznowienie postępowania w stosunku do orzeczenia rozstrzygającego kwestię wpadkową.
Analogiczne stanowisko prezentuje Naczelny Sąd Administracyjny, wskazując, że w przepisach art. 270-285 P.p.s.a. nie ma podstaw do wznowienia prawomocnie zakończonej sprawy wskutek wzruszenia orzeczenia niekończącego postępowania w sprawie (por. postanowienie z 22 czerwca 2006r. sygn. akt I GZ 2/06, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 maja 2019r. sygn. akt II SA/Wa 1272/18 w zakresie prawa pomocy wydawano w postępowaniu zainicjowanym skargą do sądu administracyjnego. Postanowienie to rozstrzygało jedynie zagadnienie o charakterze incydentalnym. Tym samym nie rozstrzygało ono merytorycznie sprawy i nie kończyło ono postępowania sądowego. Ww. postanowienie nie mogło więc być przedmiotem skargi o wznowienie.
Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 276 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.