Uzasadnienie
Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2006 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 97 ust. 5 i art. 91 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 7, poz. 58 ze zm.) § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884), § 1, § 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania Pani K. D. od decyzji Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. wydanej z upoważnienia Komendanta [...] Policji orzekającej zwrot pobranego przez Panią K. D. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za 2003 r. w kwocie 455,60 zł – brutto, podatek – 86,60 zł, do wypłaty 369,00 zł, postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Pani K. D., jest funkcjonariuszem Komendy Rejonowej Policji W. W dniu 16 marca 2003 r. złożyła oświadczenie mieszkaniowe w celu ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, w którym wykazała że wraz z rodziną: mężem A. D. oraz dziećmi M. i P. zamieszkują w lokalu mieszkalnym przy ulicy [...] w W..
Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. przyznano ww. przedmiotowe świadczenie z uwzględnieniem 4 norm zaludnienia. Niniejsza decyzja została w 2004 r. zmieniona w ten sposób, iż cofnięto stronie uprawnienia do dotychczasowej wysokości równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i przyznano uprawnienia do 5 norm zaludnienia w związku z nabyciem przez Pana A. D. dodatkowej normy należnej z tytułu zaszeregowania.
Rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2006 r. Pani K. D. została przeniesiona do dalszego pełnienia służby w Komedzie Rejonowej Policji W..
Decyzją Nr [...] Komendanta Rejonowego Policji W., uchylono decyzję [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r.
W dniu 23 marca 2006 r. Komendant [...] Policji w trybie art. 61 kpa powiadomił ww. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie orzeczenia o zwrocie nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za rok 2003. W konsekwencji decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Komendant [...] Policji orzekł zwrot pobranego przez Panią K. D. równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za 2003r.
Od decyzji Pani K. D. wniosła odwołanie.
Organ utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję podkreślił, że na mocy art. 88 ust. 1 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. "policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych". Następnie wskazał, że z art. 91 ust. 1 cyt ustawy "policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych".
Natomiast szczegółowe zasady przyznawania przedmiotowego świadczenia regulują przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919). Zgodnie z § 3 ust. 2 wysokość równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego ustala się według norm zaludnienia przysługujących policjantowi oraz zamieszkałym z nim członkom rodziny na dzień 1 stycznia danego roku na podstawie corocznie składanego przez niego oświadczenia mieszkaniowego.
Z przestawionych w sprawie dokumentów wynika, że na podstawie decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 1997 r. państwo D. od 1997 r. realizowali budowę domu mieszkalnego przy ul. [...] w W., Gmina [...]. Zgodnie z art. 54 ust. 1 Prawa Budowlanego (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie wymagane jest pozwolenie, można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego do wniosku o zakończeniu budowy i pozwoleniu na użytkowanie inwestor obowiązany jest dołączyć m. in. oryginał dziennika budowy. Z akt przedmiotowej sprawy wynika że dziennik budowy został dostarczony dopiero 7 kwietnia 2003 r.
Organ podkreślił, że z powyższego wynika, że od dnia uprawomocnienia się przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy Państwo K i A. D. mają prawo do użytkowania budynku mieszkalnego w W. w Dzielnicy [...] przy ulicy [...]. Dopiero spełnienie określonych wymagań, kwalifikuje uznanie obiektu budowlanego za dom mieszkalny.
Wobec poczynionych ustaleń organ wskazał, że na dzień 1 stycznia 2003 r. Pani D. nie spełniała warunków określonych w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 ze zm.) do przyznania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W oświadczeniu z dnia 16 czerwca 2003 r. podała nieprawdziwe dane, że posiada dom przy ulicy [...] w W.. Zgodnie z § 7 wyżej powołanego rozporządzenia decyzję o zwrocie przedmiotowego świadczenia wydaje się w przypadku nienależnego pobrania na skutek nie poinformowania o wystąpieniu zmian lub podania nieprawdziwych danych w oświadczeniu.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca wniosła o jej uchylenie.
W uzasadnieniu skargi zarzuciła, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Podkreśliła, że podstawą przyznania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu jest faktyczne zajmowanie domu będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 Nr 7, poz.
- 58) policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Artykuł 89 cytowanej ustawy wskazuje, że członkami rodziny policjanta, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego są pozostający z policjantem we wspólnym gospodarstwie domowym:
- 1. małżonek,
- 2. dzieci (własne lub małżonka, przysposobione lub przyjęte na wychowanie w ramach rodziny zastępczej) pozostające na jego utrzymaniu, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez nie 25 lat życia,
- 3. rodzice policjanta i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek albo inwalidztwo, albo inne okoliczności są niezdolni do wykonywania zatrudnienia, za rodziców uważa się również ojczyma i macochę oraz osoby przysposabiające.
Natomiast zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi, który zajmuje:
- 1. lokal mieszkalny przydzielony na podstawie decyzji administracyjnej,
- 2. spółdzielczy lokal mieszkalny,
- 3. lokal mieszkalny, na podstawie umowy najmu, pozostający w mieszkaniowym zasobie gminy,
- 4. lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu, inny niż wymieniony w pkt 3 za który płaci czynsz regulowany,
- 5. dom jednorodzinny, dom mieszkalno-pensjonatowy lub lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, do której policjant lub członkowie jego rodziny posiadają tytuł prawny.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 Nr 170, poz. 1217) do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Natomiast art. 57 ustawy Prawo budowlane enumeratywnie wymienia co należy dołączyć do powyższego zawiadomienia i w pkt 1 wymienia oryginał dziennika budowy.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga w istocie sprowadza się do zarzutu błędnego przyjęcia przez organ, że na dzień 1 stycznia 2003 roku Pani K. D. nie spełniała przesłanek do przyznania równoważnika na remont zajmowanego lokalu.
W sprawie niniejszej bezsporne jest, że Państwo D. na podstawie decyzji z dnia [...] lipca 1997 r. Burmistrza Gminy [...] przystąpili do realizacji budowy domu mieszkalnego. Również bezsporne jest, że dziennik budowy został dostarczony dopiero w dniu 7 kwietnia 2003 r. – okoliczność ta znalazła potwierdzenie w piśmie z dnia 10 kwietnia 2003 r. Prezydenta W. Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 54 Prawa Budowlanego do użytkowania obiektu budowlanego na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę można przystąpić po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Z art. 57 cyt ustawy wynika, że do zawiadomienia musi być dołączony dziennik budowy.
Z powyższego wypływa wniosek, że od dnia uprawomocnienia się przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy Państwo K i A. D. mają prawo do użytkowania przedmiotowego budynku mieszkalnego. Dopiero wydanie przez właściwy organ ww. potwierdzenia, a co za tym idzie spełnienie określonych wymagań kwalifikuje uznanie obiektu budowlanego za dom mieszkalny.
W ocenie Sądu nie można zgodzić się ze skarżącą, że sam fakt zajmowania domu w W. przy ulicy [...] był podstawą dla przyznania równoważnika za remont lokalu.
W orzecznictwie przyjmuje się, że samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na pobyt stały ludzi, które wraz z pomieszczeniami służą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Pojęcie służenia zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych w znaczeniu tego przepisu może być spełnione w odniesieniu do lokalu mieszkalnego wówczas, gdy udzielone zostało zezwolenie na użytkowanie budynku, w którym lokal się znajduje.
Zdaniem Sądu można przyznać równoważnik na remont tylko takiego lokalu, który służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, a więc w odniesieniu do którego zostało wydane zezwolenie na jego użytkowanie, czyli zostały spełnione przesłanki z art. 54 Prawa budowlanego. Skoro w stosunku do lokalu nie zostało wydane zezwolenie na jego użytkowanie i wobec tego nie służy zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza to nie można mówić o remoncie takiego lokalu, a co za tym idzie nabyciu prawa do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. W tym stanie sprawy organ słusznie stwierdził, że zajmowanego przez Panią K. D. wraz z rodziną obiektu budowlanego nie można uznać na dzień 1 stycznia 2003 r. za dom jednorodzinny służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, a tym samym skarżąca nie spełniała warunków określonych w ww. rozporządzeniu do przyznania przedmiotowego świadczenia.
W takiej sytuacji prawidłowo, na podstawie § 7 rozporządzenia MSWiA o zwrocie przedmiotowego świadczenia, wydał decyzję o jego zwrocie na wskutek nie poinformowania o wystąpieniu zmian lub podania nieprawdziwych danych, w oświadczeniu o którym mowa w § 3 ust. 2, mających wpływ na istnienie uprawnień do tego równoważnika lub na jego wysokość.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.