Uzasadnienie
B. S. wnioskiem z dnia 10 stycznia 2012 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ustanowienie radcy prawnego.
Na podstawie danych przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowym oświadczeniu stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 2 lutego 2012 r. ustalono, co następuje.
Wnioskodawczyni jest osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności, całkowicie niezdolną do pracy. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z uczącą się córką. Mąż skarżącej przebywa za granicą. Z oświadczeń strony wynika, że nie ma kontaktu z mężem, nie zna jego adresu i nie posiada informacji o uzyskiwanych przez niego dochodach. W korespondencji nadesłanej w dniu 13 lutego 2012 r. skarżąca wskazała na toczące się postępowanie w sprawie o przyznanie alimentów dla małoletniej córki i oświadczyła, że mąż zaprzestał przesyłania córce niewielkich kwot, które dotychczas nieregularnie uzyskiwała. Skarżąca wraz z córką utrzymują się z zasiłku z opieki społecznej w wysokości 274,50 zł oraz zasiłku pielęgnacyjnego skarżącej w wysokości 153 zł. Stałe miesięczne wydatki stanowią, według oświadczenia złożonego przy piśmie z dnia 10 stycznia 2012 r.: koszty lekarstw - 150 zł, opłata za wodę - 20 zł, energię elektryczną - 101 zł, dojazdy córki do szkoły - 50 zł, wywóz nieczystości - 40 zł, opłata za Internet 50 zł. Skarżąca oświadczyła, że zadłużenie z tytułu opłat za gaz wynosi około 3.000 zł. Majątek stanowi dom o powierzchni 100 m2, posadowiony na działce o powierzchni 10 arów. Innego majątku, w tym oszczędności, strona nie posiada.
Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawczynię stwierdzić należy, że strona spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Sytuacja materialna rodziny jest w chwili obecnej niezwykle trudna. Stały miesięczny dochód uzyskiwany, w 2-osobowym gospodarstwie domowym, wyłącznie ze świadczeń z zakresu opieki społecznej i zasiłku pielęgnacyjnego wynosi łącznie 427,50 zł. Stałe miesięczne wydatki kształtują się zaś na poziomie około 400 zł. Nadto, strona posiada znaczne zadłużenie z tytułu opłat za gaz.
Z powyższego wynika, że środki, jakimi aktualnie dysponuje skarżąca nie pozwalają ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącej i córki. Wobec tego, że w chwili obecnej skarżąca i jej mąż prowadzą – jak wynika z oświadczeń strony – odrębne gospodarstwa domowe, stwierdzić należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości poniesienia kosztów ustanowienia radcy prawnego we własnym zakresie.
Biorąc pod uwagę, że przy sporządzaniu środka odwoławczego od wyroku Sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, stronie należało przyznać prawo pomocy.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.