Uzasadnienie
W dniu 20 lipca 2008 r. adwokat A. L. – pełnomocnik z urzędu E. C.– złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawna udzieloną skarżącej w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie w dniu 12 grudnia 2008 r. postanowienia o odrzuceniu skargi E. C. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia specjalnego. Wystąpiła również o zwrot wydatków w postaci uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, a złożony w tym zakresie wniosek uzupełniła w dniu 17 sierpnia 2009 r. przedstawiając dowód wniesienia tej opłaty na dobro rachunku Urzędu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy.
Jednocześnie pełnomocnik skarżącej zamieściła oświadczenie, zgodnie z którym koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały pokryte w całości lub w części.
W myśl zaś art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie przyznaje wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa.
Z akt sprawy wynika, że wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Warszawie, jako pełnomocnik z urzędu E. C., adwokat A. L. sporządziła i wniosła w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od kończącego sprawę postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, a tym samym dokonała czynności, której koszty ponosi Skarb Państwa według zasad określonych w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Otóż w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz pkt 2 lit. "b" tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł, a w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu, przy uwzględnieniu nakładu jego pracy, charakteru sprawy i wkładu pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia sprawy, wynosi 200 zł (§ 2 ust. 1, § 19 pkt 1 oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "b" ww. rozporządzenia). Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z tych względów, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 200 zł podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zw. z powołanym § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia.
Udokumentowany wydatek adwokata na opłatę skarbową zwrócono w oparciu o art. 250 ppsa i § 19 pkt 2 cyt. rozporządzenia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji.