Uzasadnienie
Radca prawny P. K., ustanowiony w niniejszej sprawie, w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy, pismem z dnia 27 stycznia 2014 r., wystąpił o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, załączając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1530/13.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Jednocześnie, stosownie do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zwanym dalej rozporządzeniem, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Oświadczenie takie jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów. Stanowi bowiem przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną radca prawny nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, że zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa. Badanie istnienia tej przesłanki jest konieczne z uwagi na fakt, że sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania (por. postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63).
Stanowisko takie, podzielając pogląd Sądu Najwyższego, wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny, wskazując, iż przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, a ponadto nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie jest brakiem formalnym i nie może zostać uzupełniony na podstawie art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II FZ 625/05, niepublikowane).
Należy stwierdzić, że do niniejszego wniosku nie zostało dołączone wymagane oświadczenie.
Z uwagi na wyżej wskazane okoliczności, brak jest podstaw do uznania, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w związku z art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w związku z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, postanowiono, jak w sentencji.