Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie sprawy ze skargi M. – T. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności oraz odsetek z tytułu używania lokalu mieszkalnego - ustanowił dla uczestnika postępowania P. B., którego miejsce pobytu nie jest znane, kuratora procesowego w osobie starszego inspektora sądowego I. C. Wyrokiem z dnia [...] maja 2011 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości
Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2011 r. kurator sądowy dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pełnionej funkcji.
W myśl art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie (art. 213 pkt 1 P.p.s.a.). Wynagrodzenie kuratorów ustanowionych w poszczególnych sprawach reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu sędziom i pracownikom sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów (Dz. U. Nr 27, poz. 197 ze zm.). Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratorów ustanowionych w poszczególnych sprawach zależy w każdym wypadku od rodzaju sprawy, stopnia jej zawiłości i nakładu pracy kuratora (ust. 1). Wysokość wynagrodzenia kuratorów ustala się według przepisów określających opłaty za czynności zespołów adwokackich.
Wysokość wynagrodzenia kuratorów będących adwokatami nie może przekraczać stawek zasadniczego wynagrodzenia przewidzianego tymi przepisami, a wysokość wynagrodzenia innych kuratorów - 50% tych stawek (ust. 2). W myśl natomiast § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c minimalne stawki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą, w sprawach niewymienionych w pkt 1 lit. a i b wyżej cytowanego przepisu, 240 zł. W konsekwencji zatem minimalne wynagrodzenie kuratora ustanowionego w niniejszej sprawie, niebędącego adwokatem, wynosi 120 zł, a maksymalne - sześciokrotność tej kwoty (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2008 r. sygn. III SA/Wr 227/08, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 maja 2009 r. sygn. III SA/Wr 456/08; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2011 r. sygn.IV SA/Wa 289/06 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie Sąd przyznał kuratorowi - na podstawie powołanych wyżej przepisów - wynagrodzenie w kwocie stanowiącej jednokrotność minimalnej stawki, co było uzasadnione nakładem jego pracy i środkami podjętymi w celu ustalenia miejsca pobytu uczestnika postępowania.
Jednocześnie, ponieważ skarżącej postanowieniem z dnia 15 października 2009 r. sygn. II SA/Wa 1560/09 przyznane zostało prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, przeto, stosownie do postanowień § 4 cyt. rozporządzenia w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu sędziom i pracownikom sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów, wypłata przyznanego kuratorowi wynagrodzenia następuje z funduszów Skarbu Państwa.
Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 213 pkt 1 w zw. z art. 224 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.