Uzasadnienie
W następstwie wydanego przez referendarza sądowego postanowienia z dnia 23 lutego 2016 r., (k- 37) radca prawny U. J. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej K. S. Skutkiem powyższego wyznaczona pełnomocnik w piśmie z dnia 19 kwietnia 2016 r., (k-60) skierowała do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczyła, że koszty nie zostały opłacone przez jej mocodawcę ani w całości ani w części. Wniosek ów ponowiła w kolejnym zażaleniu z dnia 9 czerwca 2016 r., (k-83).
Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 01 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U.z 2013 r. poz. 490) przestało obowiązywać.
W nowym rozporządzeniu znalazł się zapis § 22 mówiący, iż do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Bezspornym jest, iż przedmiotowa sprawa została wszczęta w dniu 23 września 2015 r., (data wpływu skargi do Sądu), jednakże pełnomocnik wyznaczona z wyboru podjęła skuteczne czynności w imieniu i na rzecz skarżącej po dacie 1 stycznia 2016 r., a skoro tak to do wyliczenia kosztów pomocy świadczonej przez radcę prawnego U. J. należało zastosować stawki przyjęte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu prowadzonym w pierwszej instancji radca prawny U. J.:
- - sporządziła i wniosła w imieniu skarżącej zażalenie (k- 60) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2016 r., o odrzuceniu skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wykonania zobowiązania do uiszczenia wpisu z dnia 13 listopada 2015 r.,
- - sporządziła i wniosła w imieniu skarżącej zażalenie (k- 83) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2016 r., o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Ponadto pełnomocnik przeglądała akta sprawy.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 14 ust. 1 pkt 2 lit d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu zażaleniowym 240 zł.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika należało uznać, że opłata wynagrodzenia w wysokości 480 zł (dwie stawki za czynności podjęte w dwóch postępowaniach zażaleniowych) jest adekwatna do udziału radcy prawnego w niniejszym postępowaniu stawka ta zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), czyli o kwotę 110,40 złotych co w konsekwencji daje kwotę 590,40 złotych.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 4 ust. 1 i 2 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d i § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, orzeczono jak w sentencji.