Uzasadnienie
Z. S. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2016 r. uczyniła odmowę przyznania przez Prezesa Rady Ministrów renty specjalnej.
W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o odrzucenie skargi.
Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych z dnia 29 sierpnia 2016 r. poprzez jednoznaczne wskazanie, co jest przedmiotem skargi tj. wskazanie numeru i daty zaskarżonego orzeczenia, a w przypadku bezczynności czy przewlekłości o wskazanie czego ona dotyczy.
W dniu 4 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącej, uzupełniając braki formalne skargi, wskazał, iż w jego ocenie skarga wszczynająca niniejsze postępowanie stanowi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Prezesa Rady Ministrów w trybie art. 61a § 2 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. Skarżąca zinterpretowała pismo organu z dnia [...] sierpnia 2016 r. jako postanowienie wydane w trybie art. 61a § 1 K.p.a. o odmowie wszczęcia postępowania, bowiem zawiera ono wszystkie elementy takiego postanowienia wymagane przez prawo. Nadto wskazuje na to treść pisma skarżącej, w którym prosi o ponowne, wnikliwe rozpatrzenie wniosku. Stanowisko to zostało potwierdzone przez skarżącą w piśmie z dnia [...] września 2016 r., będącym odpowiedzią na wezwanie organu z dnia [...] września 2016 r. Postanowienie Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2016 r. stanowi postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Skargę z dnia 22 października 2016 r., która nie znajduje się w aktach przedmiotowej sprawy, a przy aktach sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Wa 1786/16 uznać należy za skargę, która wszczęła właściwe postępowanie przed sądem administracyjnym. Tym samym przyjąć należy, że zakwalifikowanie jako skarga i przesłanie do Sądu przez organ pisma z dnia 29 sierpnia 2016 r. stanowi naruszenie art. 54 § 2 P.p.s.a., ponieważ był to wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 61a § 2 K.p.a. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu.
Skarżąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczyniła pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] sierpnia 2016 r. stanowiące postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, na które przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem skarga jako przedwczesna, bowiem wniesiona na postanowienie, od którego przysługuje środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.