Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 października 2017 r. T. K. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2017 r. nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. o zwolnieniu ze służby w Policji z dniem [...] lipca 2017 r.
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Skarżący nie wykazał, aby zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub miały powstać trudne do odwrócenia skutki. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego winien zawierać uzasadnienie.
Profesjonalny pełnomocnik strony nie wskazał na żadne okoliczności, które pozwoliłyby przyjąć, że konieczne jest zastosowanie ochrony tymczasowej. Z akt sprawy także nie wynikają takie okoliczności.
Należy bowiem zauważyć, że zaskarżony rozkaz personalny został już wykonany. Przesłanką zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest zatem groźba wystąpienia skutków, o których mowa w powołanym przepisie. Instytucja ta nie służy odwróceniu już zaistniałych następstw wykonania decyzji. Nie ma zatem podstaw do jej zastosowania, gdy wszystkie skutki, które mogły wyniknąć z wykonania decyzji, już wystąpiły (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 59/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 716/09 cbois.nsa.gov.pl). Wstrzymanie wykonania decyzji jest bowiem w takim przypadku bezprzedmiotowe. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.