Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1776/08 oddalił skargę J. M. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 5 marca 2009 r. ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawnego K. B. Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 861/09 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną sporządzoną i wniesioną przez radcę prawnego od wskazanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia 14 grudnia 2009 r. radca prawny wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając jednocześnie, że opłaty w żadnej części nie zostały przez mocodawcę zapłacone. Z protokołu rozprawy, która odbyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że pełnomocnik skarżącego brał udział w posiedzeniu Sądu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. W drugiej instancji zaś, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit.a, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed NSA, w związku z czym wyznaczony radca prawny, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, powinien otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit.a wskazanego rozporządzenia. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności.
Z tego względu, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.