Uzasadnienie
W dniu 30 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. K. z dnia [...] października 2006 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2005 r. sygn. akt I SAB/Wa 147/05 w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji administracyjnej. Odpis postanowienia nieprawomocnego wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu [...] czerwca 2007 r.
W dniu [...] czerwca 2007 r. skarżący złożył pismo zatytułowane "zażalenie", z którego treści wynikało, że nie jest zadowolony z rozstrzygnięcia zapadłego w jego sprawie.
Postanowieniem z dnia 10 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższe zażalenie na postanowienie z dnia 30 maja 2007 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że środkiem odwoławczym od postanowienia o odrzuceniu skargi jest skarga kasacyjna, gdyż jest to orzeczenie kończące postępowanie. Skarżący natomiast, prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, wniósł pismo zatytułowane zażalenie, w którym podkreślił, iż jego zdaniem Sąd pouczając go o skardze kasacyjnej popełnił błąd.
Powyższe postanowienie z dnia 10 lipca 2007 r. stało się przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uchylił je postanowieniem z dnia 2 października 2007 r. sygn. I OZ 710/07. W uzasadnieniu sąd II instancji podkreślił, że o charakterze pisma decyduje jego treść, nie zaś tytuł. Dodatkowo Sąd wskazał, że pismo zatytułowane "zażalenie" zostało złożone w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pismo J. K. zatytułowane: "zażalenie" jest skargą kasacyjną, natomiast wojewódzki sąd administracyjny miał obowiązek zbadać, czy poza tym, że skarga ta została wniesiona w terminie, spełnia ona pozostałe wymogi formalne jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 173 cyt. ustawy, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Stosownie natomiast do treści art. 175 § 1 cyt. ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Z kolei z treści art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego jest brakiem kasacji, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ppsa (uzupełnianie na wezwanie Sądu braków formalnych pism procesowych) i uzasadnia jej odrzucenie (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, J.P. Tarno, wyd. 2, LexisNexis W-wa 2006, s. 392). Innymi słowy złożenie przez stronę skargi kasacyjnej, która nie została sporządzona przez podmiot wskazany w art. 175 ppsa, powoduje jej odrzucenie jako niedopuszczalnej bez konieczności wzywania przez Sąd skarżącego do uzupełnienia jej braków.
W rozpatrywanej sprawie J. K. złożył w terminie skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2007 r. o odrzuceniu skargi. Jednak wbrew pouczeniu zawartemu w piśmie Sądu z dnia [...] maja 2007 r. (dowód doręczenia skarżącemu k.- [...] akt sądowych) wyżej wskazany środek odwoławczy został sporządzony i wniesiony osobiście przez skarżącego.
Ze względu na powyższe Sąd uznał, że skarga kasacyjna wniesiona przez J. K. nie została sporządzona zgodnie z wymogami zawartymi w art. 175 cyt. ustawy i w związku z tym podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.