Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1973/11

Uzasadnienie

T. G. wnioskiem z dnia [...] maja 2011 r. zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] o waloryzacji emerytury wojskowej.

Pismem z dnia [...] maja 2011 r. [...] Minister Obrony Narodowej, na podstawie art. 65 § 1 kpa, przesłał powyższy wniosek do Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. w celu rozpatrzenia zgodnie z właściwością, o czym poinformował wnioskodawcę.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., doprecyzowanym pismem z dnia [...] grudnia 2011 r., T. G. złożył za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Ministra Obrony Narodowej [...] maja 2011 r. [...], wnosząc o jego uchylenie i wycofanie. Jednocześnie podniósł, że Minister Obrony Narodowej, jako organ administracji wyższego stopnia, powinien wszcząć postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] marca 2011 r. z przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 2 i 3 kpa. Zdaniem skarżącego, treść jego wniosku z dnia [...] maja 2011 r. jednoznacznie kwalifikuje go do rozpatrzenia przez Ministra Obrony Narodowej. Przekazanie wniosku do rozpatrzenia przez wojskowy organ emerytalny stanowi złamanie przez Ministra Obrony Narodowej art. 24 i art. 157 kpa.

W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie, wskazując na brak właściwości w zakresie spraw dotyczących ubezpieczeń społecznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi T. G. uczynił pismo Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2011 r. [...] o przekazaniu wniosku z dnia [...] maja 2011 r. zgodnie z właściwością do Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w W. Zgodnie z art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w wersji obowiązującej od dnia 11 kwietnia 2011 r., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie.

Przekazanie sprawy organowi właściwemu nie następuje w formie decyzji ani postanowienia, lecz w formie pisma. Przekazanie, jako czynność materialno-techniczna, nie podlega zatem zaskarżeniu, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

W związku z tym należy stwierdzić, że skoro pismo o przekazaniu nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, to skarga na to pismo jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.