Uzasadnienie
Pismem z dnia 07 grudnia 2015 r. D. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.
W treści skargi skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy uzupełniony wnioskiem z dnia 02 lutego 2016 r. w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 20/16 odmówiono D. H. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, albowiem przedstawiona przez stronę sytuacja majątkowa nie daje podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.
Odpis przedmiotowego postanowienia skarżący otrzymał w dniu 11 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki w aktach sprawy).
Pismem z dnia 16 marca 2016 r. (21 marca 2016 r. - data nadania przesyłki zawierającej ww. pismo; 23 marca 2016 r. - data wpływu pisma na Biuro Podawczego WSA w Warszawie), skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od przedmiotowego postanowienia referendarza sądowego, podważając argumentację zawartą w jego uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Należy stwierdzić, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 09 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte skargą wniesioną po tej dacie, dlatego stosownie do treści art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, stosuje się w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 ppsa).
Jeżeli nie wniesiono sprzeciwu albo wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony, zarządzenia i postanowienia, o których mowa w § 1, mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 2 ppsa).
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy odpis postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 22 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 20/16 skarżący otrzymał w dniu 11 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki w aktach sprawy). Pismem z dnia 16 marca 2016 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od przedmiotowego postanowienia referendarza sądowego. Przesyłkę zawierającą sprzeciw skarżący nadał w dniu 21 marca 2016 r., zaś w dniu 23 marca 2016 r. przesyłka została doręczona do WSA w Warszawie (23 marca 2016 r. - data wpływu pisma na Biuro Podawczego WSA w Warszawie).
Zestawiając datę doręczenia odpis zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego (11 marca 2016 r.) z datą wniesienia sprzeciwu (21 marca 2016 r.), stwierdzić należy, że sprzeciw został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 259 § 1 ppsa. Ostatni dzień terminu do wniesienia sprzeciwu upłynął bowiem w dniu 18 marca 2016 r. (piątek). W związku z powyższym stwierdzić należy, że sprzeciw skarżącego od postanowienia starszego referendarza sądowego został złożony z uchybieniem terminu, w związku z czym jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 259 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.