Uzasadnienie
W.D. wnioskiem z dnia 18 grudnia 2012 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z treści wniosku wynika, że wyłącznym źródłem utrzymania wnioskodawczyni w samodzielnie prowadzonym gospodarstwie domowym jest przyznany jej zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 748,40 zł brutto. Nadto skarżąca wyjaśniła, że już tylko podstawowe wydatki w gospodarstwie domowym przekraczają powyższą kwotę i zmuszona jest korzystać z pomocy innych osób (zakup żywności).
Ponadto sytuacja majątkowa skarżącej jest znana z urzędu, bowiem była ona już przedmiotem oceny w ramach wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy złożonego do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1559/12 (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 31 października 2012 r., sygn. akt jw., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego).
To zaś oznacza, że rozpatrując wniosek z dnia 18 grudnia 2012 r. można oprzeć się na ustaleniach poczynionych w związku z wcześniej złożonym wnioskiem i to tym bardziej, że od tego czasu sytuacja majątkowa skarżącej nie uległa zmianie.
Skarżąca od dnia 26 lipca 2012 r. jest osobą bezrobotną, a wyłącznym źródłem jej utrzymania w prowadzonym samodzielnie gospodarstwie domowym jest zasiłek dla bezrobotnych (przyznany do 25 lipca 2013 r.). Ww. świadczenie za okres od 1 lipca 2012 r. do 30 września 2012 r. zostało wypłacone w łącznej kwocie 1.823,24 zł, przy czym, wedle złożonej do akt sprawy kopii indywidualnej karty wypłaty zasiłków, w grudniu 2012 r. świadczenie to przyznano już w wysokości 748,40 zł brutto (651,04 zł netto). Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.
W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że zarówno wysokość, jak też charakter świadczenia będącego jej wyłącznym źródłem utrzymania nie pozwala jej na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Już bowiem samo uiszczenie wpisu od wniesionej skargi zmniejszyłoby kwotę tego świadczenia do wysokości 550 zł, a środki pieniężne w tej wysokości nie pozwoliłyby jej na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.