Uzasadnienie
J. K. wnioskiem z dnia 12 sierpnia 2016 r. wystąpił w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, wskazując, że wnosi o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia "każdorazowej opłaty sądowej" w kwocie przekraczającej 50 zł.
We wniosku wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i oświadczył, że oprócz nieukończonego pawilonu o powierzchni 88,80 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności.
Do wniosku został dołączony wyciąg z rachunku bankowego skarżącego za okres od [...] maja 2016 r. do [...] czerwca 2016 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Jak wynika z akt sprawy, skarżący po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł (k-13 akt), wystąpił do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 12 maja 2016 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie (k-40). W związku z tym skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi (k-62). W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawca ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że wnosi o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych poprzez "zwolnienie z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w zakresie przekraczającym kwotę 50 zł".
Rozpoznając kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony w tej samej sprawie, nie można odstąpić od oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy zawartej we wskazanym wcześniej prawomocnym postanowieniu referendarza sądowego z dnia 12 maja 2016 r. Możliwość zmiany bądź uchylenia orzeczenia daje art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), jednakże pod warunkiem wykazania, że nastąpiły zmiany okoliczności sprawy. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy będą to w szczególności okoliczności wskazujące na pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Powyższy przepis może znaleźć zastosowanie w sytuacji, gdy strona powtórnie wnosi o przyznanie prawa pomocy po uprzedniej odmowie przyznania jej tego prawa, a więc w postępowaniach toczących się w trybie art. 165 cytowanej ustawy (por. R. Hauser, M Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 989).
W złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie wskazał na zmianę swojej sytuacji materialnej ani nie podał żadnych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby zmianę stanowiska co do oceny jego zdolności płatniczych. Wskazane w rozpatrywanym wniosku informacje w żaden sposób nie odbiegają od informacji wcześniej podanych, które nie okazały się wystarczające do uznania wniosku strony o przyznanie prawa pomocy za zasadny (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 165/16).
Z tego względu, na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.