Uzasadnienie
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjne (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – zwanej dalej K.p.a., w dniu [...] października 2014 r. wydała postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania złożonego przez K. K. od orzeczenia Wojskowej Komisji [...] w G. (dalej [...]) nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. wydanego w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej.
Organ w uzasadnieniu postanowienia podał, że [...] w dniu [...] marca 2012 r. wydała dwa orzeczenia:
- 1. nr [...] – dotyczące zdolności do służby wojskowej w specjalnościach morskich grup I, II, III, IV/A – niezdolny do zawodowej służby wojskowej na okręcie;
- 2. nr [...] w sprawie zdolności do zawodowej służby wojskowej – niezdolny do zawodowej służby wojskowej – kat. N. K. K. złożył do Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] odwołanie (dalej [...]) od orzeczenia określonego w pkt 2, która skierowała ww. na badania echokardiograficzne, na które skarżący nie stawił się.
Wobec powyższego Komisja w dniu [...] lipca 2012 r. wydała orzeczenie nr [...], którym utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie i zostało ono doręczone skarżącemu w dniu 31 lipca 2012 r.
K. K., pomimo pouczenia o prawie wniesienia w ciągu 30 dni skargi do WSA w Warszawie, w dniu 18 marca 2014 r. złożył do Sądu Okręgowego w S. odwołanie od orzeczenia [...] z dnia [...] marca 2012 r.
Sąd Okręgowy w S. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na mocy postanowienia z dnia [...] maja 2014 r. przekazał odwołanie K. K. od orzeczenia WKM-L w G. nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. do dalszego procedowania do Centralnej Komisji Lekarskiej w W..
Wobec powyższego, CWKL zaskarżonym postanowieniem stwierdziła niedopuszczalność odwołania, wskazując, że od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji przysługuje wyłącznie odwołanie do organu II instancji (art. 127 Kpa), który rozstrzygnął sprawę ostatecznym orzeczeniem z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...].
K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie CWKL z dnia [...] października 2014 r. błędnie oznaczając jego numer. Skarżący wniósł o zaliczenie go do grupy inwalidzkiej w związku ze służbą.
CWKL w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie z powodu bezzasadności, alternatywnie o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej P.p.s.a.).
Kontrolując zaskarżone postanowienie Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa.
Sąd w pełni potwierdza stanowisko zajęte przez CWKL w zaskarżonym postanowieniu, iż nie mogła ona rozpoznać odwołania skarżącego od postanowienia [...] nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., gdyż odwołanie od tego postanowienia zostało rozpatrzone przez [...], która wydała postanowienie nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r., na które przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, ze skarżący z prawa tego nie skorzystał.
W tej sprawie ani CWKL wydająca zaskarżone postanowienie, ani Sąd nie badali prawidłowości orzeczeń związanych z ustaleniem zdolności skarżącego do zawodowej służby wojskowej. Ocena taka byłaby bowiem wkroczeniem w inną sprawę, niż objęta skargą.
Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd badał tylko to, czy ocena CWKL w zakresie niedopuszczalności odwołania jest właściwa.
Wskazać należy, że organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania obowiązany był zbadać jego dopuszczalność. Dopuszczalność odwołania jest wyznaczona przesłankami przedmiotowymi i przesłankami podmiotowymi. Przesłanki przedmiotowe to między innymi istnienie rozstrzygnięcia, które zgodnie z przepisami może być zaskarżone w drodze odwołania.
Jak zasadnie przyjęła CWKL, skarżący wyczerpał drogę postępowania administracyjnego, wnosząc odwołanie od postanowienia [...] z dnia [...] marca 2012 r. do [...].
Fakt zaskarżenia przez skarżącego orzeczenia [...] do Sądu Okręgowego w S., w ocenie Sądu, nie ma w rozpoznawanej sprawie znaczenia procesowego.
Prawidłowo zatem CKWL, związana postanowieniem Sądu Okręgowego w S. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2014 r. sygn. akt [...], stwierdziła, iż w takiej sytuacji faktycznej i prawnej nie przysługiwało już skarżącemu ponowne odwołanie od orzeczenia [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]. Zaistniały zatem podstawy do stwierdzenia niedopuszczalności tego odwołania, w rozumieniu art. 134 K.p.a. Organ odwoławczy, wbrew oczekiwaniu skarżącego, nie mógł kolejny raz rozstrzygać merytorycznie sprawy rozstrzygniętej już co do istoty swoim ostatecznym orzeczeniem nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że w tej sprawie organ nie naruszył prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia i zgodnie z art. 151 P.p.s.a, skargę należało oddalić.