Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie, w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik K. K. – J. K. (ojciec) wniósł skargę kasacyjną, którą podpisał jako prawnik w stanie spoczynku. Wobec powyższego Przewodnicząca Wydziału II zarządzeniem z 16 listopada 2015 r. wezwała do wykazania uprawnień do podpisania skargi kasacyjnej (przewidzianych w treści art. 175 § 1 i § 2 P.p.s.a.). W piśmie z 26 listopada 2015 r. J. K. poinformował, że uprawnienia posiada od [...] czerwca 1977 r. nr [...], dalsza część wyjaśnień nie była czytelna.
Z uwagi na to, że ww. pismo pełnomocnika skarżącego nie stanowiło prawidłowego wykonania wezwania Sądu, zarządzeniem z 3 grudnia 2015 r. Przewodnicząca Wydziału II ponownie wezwała do wykazania (czytelnie) uprawnień do podpisania skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącego nadesłał jedynie kserokopię zaświadczenia z [...] stycznia 2001 r. o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, z którego wynikało, że przedmiotem tej działalności jest, m.in. prowadzenie biura porad prawnych – pisanie pism.
Wobec powyższego Sąd stwierdza, że pełnomocnik skarżącego nie wykazał, że posiada uprawnienia do sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej ustanowione w art. 175 § 1 i § 2 P.p.s.a.. Skoro skarga nie jest sporządzona ani podpisana przez osobę do tego uprawnioną, to znaczy, że nie spełnia wymogów przewidzianych w treści art. 175 P.p.s.a. Nadto powyższy brak jest brakiem nieusuwalnym, który w świetle art. 175 P.p.s.a., czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.