Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 71 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania R.R. od decyzji Starosty S. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] orzekającej o uznaniu ww. za osobę bezrobotną od [...] listopada 2013 r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
Uzasadniając decyzję, organ wskazał, iż R.R. w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w S., tj. [...] listopada 2013 r. przedłożył orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] marca 2012 r. wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S., orzeczenie lekarza orzecznika ZUS Oddział w P. z dnia [...] marca 2012 r., z którego wynika, że jest częściowo niezdolny do pracy oraz orzeczenie komisji lekarskiej ZUS [...] Oddział w W. z dnia [...] maja 2013 r. potwierdzające, że nie jest on niezdolny do pracy. Jednocześnie zobowiązał się do dostarczenia do Powiatowego Urzędu Pracy w S. zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdzającego okres pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, o czym świadczy własnoręczny podpis strony złożony na zobowiązaniu.
W oparciu o dokumenty przedłożone przez wymienionego w dniu rejestracji w urzędzie pracy, organ I instancji wydał decyzję orzekającą o uznaniu R.R. za osobę bezrobotną od [...] listopada 2013 r. i nieprzyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W odwołaniu od powyższej decyzji R.R. wniósł o przyznanie uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych od dnia utraty prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy oraz wypłacenie należnej kwoty zasiłku za okresy od ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Skarżący przyznał, że rentę z tytułu niezdolności do pracy pobierał od [...] czerwca 2009 r. do [...] marca 2013 r., ale w jego ocenie, za dzień utraty prawa do renty należy przyjąć dzień wydania orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W., tj. [...] maja 2013 r., ponieważ w tym dniu uznano go za zdolnego do pracy i o tym poinformowano. Wskazał, że do dnia wydania przedmiotowego orzeczenia nie miał podstaw prawnych do dokonania rejestracji jako osoba bezrobotna.
Do odwołania strona załączyła:
- - kserokopie orzeczeń lekarza orzecznika ZUS Oddział w P.: z [...] czerwca 2009 r., z [...] lipca 2010 r., z [...] lutego 2011 r., z [...] marca 2012 r., z [...] kwietnia 2013 r.,
- - kserokopię orzeczenia komisji lekarskiej ZUS [...] Oddział w W. z [...] maja 2013 r.,
- - kserokopię decyzji wydanej w dniu [...] maja 2013 r. nr [...] przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat w S. odmawiającej ww. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W dniu [...] listopada 2013 r. R.R. dostarczył do Powiatowego Urzędu Pracy w S. zaświadczenie z [...] listopada 2013 r., znak [...] wystawione przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat w S., z którego wynika, że pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy w okresie od [...] czerwca 2009 r. do [...] marca 2013 r.
Organ odwoławczy stwierdził, iż badanym okresem, od którego zależy nabycie uprawnień zasiłkowych po rejestracji w urzędzie pracy dokonanej w dniu [...] listopada 2013 r. jest w przypadku R.R. okres od [...] maja 2012 r. do [...] listopada 2013 r., tj. okres 18 miesięcy przed dokonaniem rejestracji.
Do okresu uprawniającego do zasiłku R.R. można zaliczyć okres pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy od [...] maja 2012 r. do [...] marca 2013 r., co stanowi 332 dni.
W związku z tym, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania w Powiatowym Urzędzie Pracy w S., strona nie posiadała wymaganego okresu uprawniającego do przyznania prawa do zasiłku, brak było podstaw prawnych do przyznania tego świadczenia.
Odnosząc się do przedstawionych w odwołaniu argumentów, organ zauważył, że zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do 365 dni, od których zależy nabycie uprawnień zasiłkowych podlegają zaliczeniu okresy wymienione w art. 71 ustawy, przypadające w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji. Uprawnienia do zasiłku dla bezrobotnych mogą być badane po zarejestrowaniu się w urzędzie pracy, a nie po utracie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W tym stanie faktycznym i prawnym argumenty przedstawione przez odwołującego się nie mają wpływu na przyznanie uprawnień zasiłkowych i nie stanowią podstawy do uchylenia decyzji organu I instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie R.R. zarzucił powyższej decyzji Wojewody [...] naruszenie art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa, poprzez przeprowadzoną dowolną ocenę dowodów i wniósł o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż w jego ocenie pomimo, że nie został spełniony literalny warunek, o którym mowa w art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, to zasiłek dla bezrobotnych powinien mu przysługiwać, ponieważ ustawowy termin do zarejestrowania się jako osoba bezrobotna został niedotrzymany z powodów od niego niezależnych, tj. w związku z wydanymi sprzecznymi w swojej istocie orzeczeniami Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Skarżący wskazał też, iż w jego ocenie, za dzień utraty prawa do renty należy przyjąć dzień wydania orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS, tj. [...] maja 2013 r. Podał, iż do dnia wydania wskazanego orzeczenia, nie mógł zarejestrować się jako osoba bezrobotna, pozostając w przekonaniu, że przysługuje mu prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, zgodnie z orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2013 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd bada, czy organ administracji publicznej prowadząc postępowanie administracyjne nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarga oceniona w świetle powołanych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Zagadnienie uprawnień do zasiłków i innych świadczeń dla bezrobotnych reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.). Przepisy tej ustawy mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie dają organom administracji ani sądowi administracyjnemu uprawnień do uznaniowego traktowania oraz rozstrzygania o sprawach uregulowanych ustawą.
Przepis art. 71 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a powołanej wyżej ustawy stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągnął wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104a-105, w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni.
W myśl art. 71 ust. 2 pkt 3 ustawy do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w pkt 1, renty szkoleniowej oraz przypadające po ustaniu zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej albo zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności okresy pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli podstawę wymiaru tych zasiłków i świadczenia, z uwzględnieniem kwoty składek na ubezpieczenia społeczne, stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę.
Treść mającego zastosowanie w sprawie wskazanego przepisu nie budzi wątpliwości, iż zaliczeniu do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2 podlegają okresy pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, a nie okresy niezdolności do pracy. Poza sporem natomiast jest, iż skarżący pobierał rentę z tytułu niezdolności do pracy od [...] maja 2012 r. do [...] marca 2013 r., a zatem przez 332 dni. Zasadnie zatem organ przyjął, iż nie posiada on wymaganego okresu uprawniającego do przyznania zasiłku dla bezrobotnych.
W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, iż organy orzekające w sprawie nie naruszyły prawa.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.